5. 3.
887. යො වදතං පවරො මනුජෙසු
සක්යමුනී භගවා කතකිච්චො
පාරගතො බලවිරියසමඞ්ගී
තං සුගතං සරණත්ථමුපෙහි.
888. රාගවිරාගමනෙජමසොකං
ධම්මමසඞ්ඛතමප්පටිකූලං
මධුරමිමං පගුණං සුවිභත්තං
ධම්මමිමං සරණත්ථමුපෙහි
889. යත්ථ ච දින්නමහප්ඵලමාහු
චතුසු සුචීසු පුරිසයුගෙසු
අට්ඨ ච පුග්ගල ධම්මදසා තෙ
සඞ්ඝමිමං සරණත්ථමුපෙහීති.
890. න තථා තපති නභස්මිං සුරියො
චන්දො ච න භාසති න ඵුස්සො
යථා අතුලමිදං මහප්පභාසං
කො නු ත්වං තිදිවා මහිං උපගා.
891. ඡින්දති ච රංසි පභඞ්කරස්ස
සාධිකං වීසති යොජනානි ආභා
රත්තිම්පි ච යථා දිවං කරොති
පරිසුද්ධං විමලං සුභං විමානං.
892. බහු පදුම විචිත්ත පුණ්ඩරීකං
වොකිණ්ණං කුසුමෙහි නෙකචිත්තං
අරජවිරජහෙමජාලච්ඡන්නං
ආකාසෙ තපති යථාපි සුරියො.
893. රත්තම්බරපීතවාසසාහි
අගරුපියඞ්ගුචන්දනුස්සදාහි
කඤ්චනතනුසන්නිභත්තචාහි
පරිපූරං ගගනංව තාරකාහි
894. නරනාරියො බහුකෙත්ථනෙකවණ්ණා
කුසුමවිභූසිතා භරණෙත්ථ සුමනා
අනිලපමුඤ්චිකා පවන්ති සුරභිං
තපනීයවිතතා සුවණ්ණනච්ඡදනා.
895. කිස්ස සමදමස්ස අයං විපාකො
කෙනාසි කම්මඵලෙනිධූපපන්නො
යථා ච තෙ අධිගතමිදං විමානං
තදනුපදං අවචාසි ඉඞ්ඝ පුට්ඨොති
896. යමිධපථෙ සමෙච්ච මාණවෙන
සත්ථානුසාසි අනුකම්පමානො
තව රතනවරස්ස ධම්මං සුත්වා
කරිස්සාමීති ච බ්රවිත්ථ ඡත්තො.