5. 12.
977. (එම්බා දිව්‍යපුත්‍රය) සර්‍වධවල වූ දිව්‍යමය වූ හස්තිවාහනයෙකින් පැමිණියා වූ කවරෙක් අහසෙහි තූර්‍ය්‍යවාදනඝෝෂා ඇති ව පුදනු ලැබේ ද?
978. දෙවියෙක් වෙහි ද? ගන්‍ධර්‍වයෙක් වෙහි ද? නැතහොත් පුරින්‍ද ද නම් ශක්‍රයා වෙහි ද? එය නො දන්නමෝ තා විචාරමු. අපි එය කෙසේ දනිමු ද?
979. දෙවි නො වෙමි. ගන්‍ධර්‍ව නො වෙමි. පුරින්‍දද නම් ශක්‍ර ද නො වෙමි. සුධර්‍ම නම් යම් දෙවි කෙනෙක් වෙත් ද, මම ඔවුන් අතරැ එක්තරා එකෙක්මි.
980. (එම්බා දිව්‍යපුත්‍රය) සුධර්‍ම නම් දෙවි වූ තාහට සකසා ඇඳිලි බැඳ විචාරමි. මිනිස් ලොවැ කිනම් කර්‍මයක් කොට සුධර්‍ම නම් දිව්‍ය නිකායයෙහි උපදී ද?
981. යමෙක් උක්ගෙයක් තණගෙයක් පිළිගෙයක් දෙන්නේ ද, හෙතෙමේ මේ තුන් ගෙයින් එක්තරාවක් දී සුධර්‍ම නම් දිව්‍ය නිකායයෙහි උපදී.
තෘතීය නාගවිමාන යි.
5. 13.
982. මනා රුක්හරයෙන් කළ දැඩි දුන්නක් ගත්තෙහි? එහි (එක් කෙළවරක්) ඔබා ගෙන සිටිනෙහි, ඒ තෝ කැත්රජකුමරෙක් වෙහි ද? නැතහොත් වෙනෙහි හැසිරෙන වැද්දෙක් වෙහි ද?
983. වහන්ස වෙනෙහි හැසිරෙන මම අස්සකරට රජුගේ පුත්‍රයෙමි. මහණ ඔබට මාගේ නම කියමි. සුජාත යැයි මා දනිත්.
984. මම මුවන් සොයන්නෙම් මහවලැ වැදුනෙම් මුවකු නො දිටිමි. මම ඔබ ම දැක සිටියෙම් වෙමි.
985. මහ පිනැත්ත තාගේ මේ පැමිණීම මනා පැමිණීමෙකි. තව ද තාගේ පැමිණීම නො මනා පැමිණීමෙක් නො වෙයි. මෙතැනින් දිය ගෙන තාගේ පා දොවා ගනුව.
986. ගිරිලෙනෙන් ගෙනෙන ලද මේ පැන් ද ඉතා සිහිල් ය. රාජපුත්‍රය එයින් පැන් බී (මේ) ඇතිරියෙහි හිඳුව.
987. මහර්ෂීන් වහන්ස ඒකාන්තයෙන් ම ඔබ වහන්සේගේ වචනය යහපත් ය. ඇසිය යුතු ය. නිදොස් ය. අරුත් සහිත ය. මිහිරි ය. අරුත් දැන කියන්නෙහි ය.
988. ඍෂි ශ්‍රේෂ්ඨය වෙනෙහි වසන ඔබ වහන්සේට කිනම් ඇල්මෙක් දැ යි පුළුවුස්නා ලදුයේ කියනු මැනවි. ඔබ වහන්සේගේ වදන් මග අසා අර්‍ත්‍ථ ධර්‍ම පද සඞ්ඛ්‍යාත ශීලා දී ධර්‍මකොට්ඨාසයෙහි (අපිදු) පි ළිපදිම්හ.