4. 12.
827. (එම්බා) දෙව්දුව යම්බඳු වූ තෝ මනා රුසිරෙන් යුක්තව මනහර වැයුම් පවත්නා කල්හි ඇත් පා විවිධාකාරයෙන් ගෙන නටන්නෙහි.
828. නටන්නා වූ ඒ තීගේ අඟපසඟින් හැම ලෙසින් කන්කලු මනරම් දිව්‍යමය ශබ්දයෝ නික්මෙත්.
829. නටන්නා වූ ඒ තීගේ අඟපසඟින් පිරිසිදු සුවඳැති මනරම් වූ දිව්‍යමය ගන්‍ධයෝ හැම ලෙසින් හමත්.
830. (තීගේ) ශරීරය සැලෙන කල්හි කෙස් වේණියෙහි යම් පළඳනාවෝ වෙත් ද, ඔවුන්ගේ ශබ්දය පසඟතුරනද සේ ඇසේ.
831. මද සුළඟින් සැලෙන සුළඟින් වෙසෙසින් සැලෙන මුදුන් මල්කඩහු වෙත් ද, ඔවුන්ගේ ශබ්දය පසඟතුරනද සේ ඇසේ.
832. තීගේ හිසෙහි පිවිතුරු සුවඳැති මනරම් වූ යම් මල්දමෙක් වේ ද එහි සුවඳ (සුපිපි) මඤ්ජුස්සක වෘක්‍ෂය සේ සියලු දිගුන් පැතිරැ හමයි.
833. ඒ පිවිතුරු සුවඳ ආඝ්‍රාණය කෙරෙහි, ඒ දිව්‍යමය වූ රූපය දකිහි. (එම්බා) දෙව්දුව, මා විසින් විචාරන ලද්දී මේ විපාකය කිනම් කර්‍මයක්හුගේ දැ යි කියව.
834. මම පෙරැ ගයාවෙහි එක්තරා බමුණකුගේ දාසියක් වීමි. ඒ මා පින්නැති කාලකණ්ණි රජ්ජුමාලා යැ යි (අන්‍යයෝ) දත්හ.
835. ආක්‍රෝශයන්ගේද වධයන්ගේ ද තර්‍ජනයෙන් උපන් දොම්නසින් කළය ගෙන දිය ගෙනෙන්නියක මෙන් නික්ම ගියෙමි.
836. මම මෙහි ම මැරෙන්නෙමි. මාගේ ජීවිතයෙන් කම් කිමැ යි මගින් බැහැර කළය තබා වන ලැහැබකට පිවිසියෙමි.
837. මළපුඩුව දැඩි කොට ගසෙක එල්වා තබා ඉක්බිති වනය ඇසුරු කළ කවරෙක් ඇත් දැ යි දිගුන් බැලීමි.
838. එහි රුක්මුල වැඩහුන් ධ්‍යාන කරනසුලු නිර්‍භය වූ සියලු ලොවට හිතැති මුනීන්‍ද්‍ර වූ සම්බුදුරජුන් දුටුයෙමි.
839. ඒ මට ලොමුදහගන්වන අද්භූත වූ සංවේගයෙක් හටගත්තේය. වනය ඇසුරු කළේ කවරෙක් ද, මිනිසෙක් හෝ දෙවියෙක් හෝ වේ දැ යි.
840. පැහැදීම එළවන පැහැදියයුතු (කෙලෙස්) වනයෙන් නික්ම නිවනට පැමිණි උන්වහන්සේ දැක මේ තෙමේ එසේ මෙසේ වූවෙක් නො වේ යයි මාගේ සිත පහන් වී.
841. ඒ තෙමේ දැමුණු ඉඳුරන් ඇති දැහැන්හි ඇලුණු නිවනෙහි බැසගත් සිත් ඇති මුළුලොවට හිත වූ බුද්ධ නම් වන්නේ ය.
842. මේ තෙමේ ගුහාව ඇසුරු කළ සිංහයකු සේ බිය දනවන සුලු ය. ළංවිය නො හැකි ය. දිඹුල්මල් මෙන් දැකීමට දුර්‍ලභ ය.
843. ඒ තථාගත තෙමේ මුදුවදනින් රජ්ජුමාලා යී මා අමතා තථාගතයන් සරණ යවයි මට වදාළේ ය.
844. මම නිදොස් වූ අර්‍ත්‍ථවත් පිරිසිදු නො රළු මොළොක් මිහිරි සියලු ශෝක දුරු කරන ඒ වචනය අසා,
845. භාවනාකර්‍මයට යෝග්‍ය වූ සිත් ඇති (එහෙයින් ම) පහන් වූ පිරිසිදු සිත් ඇති මා දැන සියලු ලෝකයට හිත වූ තථාගත තෙමේ (මට) අනුශාසනා කෙළේ යි.
846. මේ දුඃඛ යයි ද, මේ දුඃඛසමුදය යි ද මේ දුඃඛනිරෝධ යයි ද මේ අන්තද්වය වර්ජිත වූ නිර්‍වාණගාමිනී ප්‍රතිපදාසඞ්ඛ්‍යාත මාර්‍ග යයි ද මට වදාළේ යි.
847. මම දක්‍ෂ වූ කාරුණික වූ බුදුරජුන්ගේ අවවාදයෙහි පිහිටියෙම් නිත්‍ය වූ සියලු දුක් සන්සිඳීම වූ ච්‍යුති රහිත වූ නිර්‍වාණපදය අවබෝධ කෙළෙමි.