5. 1.
67. යම් තැනක පටන් පැවිදි වූ මම් පස්විසිවසක් මුළුල්ලෙහි අසුරුසන් ලන පමණ ඇසිල්ලකුදු චිත්තෝපශමය නො ලත්මු.
68. කාමරාගයෙන් තෙත් වැ චිත්තශාන්තියක් නො ලැබ මම් දෙ අත් බැඳ හඬමින් විහාරයට පිවිසීමි.
69. යම් (ධම්මදින්නා) මෙහෙණක් මා විසින් හැදැහිය යුතු වූ ද මම් ඒ මෙහෙණ කරා එළඹීමි. ඒ මෙහෙණ මට ස්කන්‍ධායතනධාතූන් (පිළිබඳ) දහම් දෙසූ.
70. ඇගේ දහම් අසා එකත්පස්හි හිනිමි. මම් පෙරවිසූ කඳපිළිවෙළ දනිමි. මා විසින් දිවැස පිරිසිදු කරන ලද.
71. චේතෝපරියඤාණය ද පිරිසිදු කරන ලද. දිබ්බසොතධාතුව ද පිරිසිදු කරනලදු. මා විසින් ඍද්ධිය පසක් කරන ලදු. මා විසින් ආස්‍රවක්‍ෂය ලබනලද, ෂඩභිඥා ප්‍රත්‍යක්‍ෂ කරන ලදහු. බුදුසසුන් කරන ලදි.
මෙසෙයින් එක්තරා මෙහෙණක් ගාථා කිවු යැ.
අඤ්ඤතරා ථේරීගාථා යි.
5. 2.
72. මම් වර්‍ණයෙන් රූපයෙන් සෞභාග්‍යයෙන් හා යසසින් ද මත් වූමු. යෞවන මදයෙන් තදමත් ඇති වැ අන්‍ය ස්ත්‍රීන් ඉක්මවා සිතූමු.
73. මොනොවට විසිතුරු කළ (මම යැ මාගේ යැයි) බාලයනට කියවන මේ කය සරසාගෙන මලපුඬු එව මුව වැද්දකු සෙයින් වේශීගෘහද්වාරයෙහි සිටියමු.
74. ගුහ්‍යස්ථාන ප්‍රකාශ කරන බොහෝ පළඳනා දක්වමින් බොහෝ බාලජනයා (පොළඹවන්නට) උස්හඬින් සිනාසෙමින් විවිධ මායා කළමු.
75. ඒ මම් දැන් මුඬු කළ හිස් ඇති වැ සඟළ සිවුරු පෙරෙවැ පිඬු සිඟා හැසිර රුක්මුල් සෙනස්නෙහි හිඳ අවිතර්‍කධ්‍යාන පාදක කොට ඇති අග්‍රඵලය ලදුමු.
76. දිව්‍ය වූ ද මානුෂ වූ ද (කාමාදි යම් යෝග කෙනෙක් ඇද්ද) එහැම යෝගයෝ සිඳින ලද්දාහු සියලු කාමාදි ආස්‍රවයන් ගෙවා සිහිල් වැ කෙලෙස් පිරිනිවනින් පිරිනිවීමි.
මෙසෙයින් විමලා මෙහෙණ ගාථා කිවු යැ.
විමලා ථේරීගාථා යි.
5. 3.
77. අනුපාය මනසිකාරය හේතු කොට ගෙන කාමරාගයෙන් පීඩිත වැ පළමු මාගේ සිත වශයෙහි නො පවත්නා කල්හි නො සන්හුන් සිත් ඇති වූමු.
78. කාමරාගාදි කෙලෙසුන් විසින් මඬනා ලදු වැ ශුභසංඥා අනු වැ වැටෙන සුලු වැ රාගචිත්තයාගේ වශයට පැමිණෙමින් චිත්තශමථය නො ලදුමු.
79. මම් කෘශ වැ පඬුපැහැ ඇති වැ විවර්‍ණ වූ සිරුරු ඇති වැ සත්වසක් හැසිරිණිමි. කෙලෙස්දුකින් දුක්පත් වූ මම් දහවලැ හෝ රැය හෝ මහණසුව නො ලදුමු.
80. ඉක්බිති ‘යම් හෙයකින් හීන වූ ගිහිබවට පෙරළා පැමිණෙම් ද මෙහි ගෙලවැල්ලා මියනු ඊට වඩා උතුමැ’යි රැහැනක් ගෙන වනතුරට පිවිසීමි.
81. දැඩි වූ පුඬුවක් කොට වෘක්‍ෂශාඛායෙකැ බැඳ පුඬුව ග්‍රීවායෙහි බහාලිමි. එකල්හි මාගේ සිත සියලු ආස්‍රවයන් කෙරෙන් මිදිණි.
මෙසෙයින් සීහා මෙහෙණ ගාථා කිවු යැ.
සීහා ථේරීගාථා යි.
5. 4.
82. නන්‍දාවෙනි, ආතුර වූ (නානාවිධ කුණපයෙන්) අපවිත්‍ර වූ පූතිභූත ශරීරය බල. අශුභ භාවනා සම්පාදනය පිණිස (උපචාරසමාධියෙන්) එකඟ වූ (අර්‍පණාසමාධියෙන්) සුසමාහිත වූ සිත වඩව.
83. මේ සවිඥානක අශුභය යම්සේ ද තෙල අවිඥානක අශුභයත් එබඳු විය. තෙල අවිඥානක අශුභය යම්සේ (සුසානයෙහි හෝනේ) ද මේ සවිඥානක අශුභයත් එබඳු වෙයි. බාලයන් විසින් පතන ලදුයේ නමුදු දුගඳ හමයි.
84. මෙසේ ස්වකීය භාවනාමය ප්‍රඥායෙන් (ඝනවිනබ්භෝග කරණයෙන්) ඝනසංඥා බිඳ රෑදාවල් බලමින් අනලස් වැ තෙල ස්වභාවය ඇති සිරුර මෙසේ දුටුමු.
85. ස්මෘති අවිප්‍රවාසයෙන් අප්‍රමත්ත වූ උපායමනසිකාරයෙන් විමසන ඒ මා විසින් ස්වසන්තාන පරසන්තාන භේද වූ කය ඇතිසැටියෙන් දක්නා ලද්දේ යැ.
86. අනතුරු වැ මම් ආත්මභාව සඞ්ඛ්‍යාත කයෙහි (මාර්‍ගප්‍රඥායෙන්) නිර්වේදයට පැමිණියෙමි. මම් අධ්‍යාත්මසන්තානයෙහි ද විරාගයට පැමිණියෙමි. අප්‍රමත්ත වැ සංයෝජන සමුච්ඡේදයෙන් විසංයුක්ත වැ උපශාන්ත ද පරිනිර්‍වෘත ද වූමු.
මෙසෙයින් සුන්‍දරීනන්‍දා මෙහෙණ ගාථා කිවු යැ.
සුන්‍දරීනන්‍දා ථේරීගාථා යි.