689. මනුස්සභූතං සම්බුද්ධං අත්තදන්තං සමාහිතං,
ඉරියමානං බ්රහ්මපථෙ චිත්තස්සූපසමෙ රතං.

690. යං මනුස්සා නමස්සන්ති සබ්බධම්මාන පාරගුං,
දෙවා’පි තං නමස්සන්ති ඉති මෙ අරහතො සුතං.

691. සබ්බසංයොජනාතීතං වනා නිබ්බනමාගතං,
කාමෙහි නෙක්ඛම්මරතං මුත්තං සෙලා’ව කඤ්චනං.

692. ස වෙ අච්චන්තරුචි නාගො හිමවා චඤ්ඤෙ සිලුච්චයෙ,
සබ්බෙසං නාගනාමානං සච්චනාමො අනුත්තරො.

693. නාගං වො කිත්තයිස්සාමි න හි ආගුං කරොති සො,
සොරච්චං අවිහිංසා ච පාදා නාගස්ස තෙ දුවෙ.

694. සති ච සම්පජඤ්ඤං ච චරණා නාගස්ස තෙ පරෙ,
සද්ධාහත්ථො මහානාගො උපෙක්ඛාසෙතදන්තවා.

695. සති ගීවා සිරො පඤ්ඤා වීමංසා ධම්මචින්තනා,
ධම්මකුච්ඡිසමාවාසො විවෙකො තස්ස වාලධි.

696. සො ඣායී අස්සාසරතො අජ්ඣත්තං සුසමාහිතො,
ගච්ඡං සමාහිතො නාගො ඨිතො නාගො සමාහිතො.

697. සයං සමාහිතො නාගො නිසින්නො’පි සමාහිතො,
සබ්බත්ථ සංවුතො නාගො එසා නාගස්ස සම්පදා.

698. භුඤ්ජති අනවජ්ජානි සාවජ්ජානි න භුඤ්ජති,
ඝාසමච්ඡාදනං ලද්ධා සන්නි’ධිං පරිවජ්ජයං.

699. සංයොජනං අණුං ථූලං සබ්බං ඡෙත්වාන බන්ධනං,
යෙන යෙනෙව ගච්ඡති අනපෙක්ඛොව ගච්ඡති.

700. යථාපි උදකෙ ජාතං පුණ්ඩරීකං පවඩ්ඪති,
නොපලිප්පති තොයෙන සුචිගන්ධං මනොරමං.

701. තථෙව ච ලොකෙ ජාතො බුද්ධො ලොකෙ විහරති,
නොපලිප්පති ලොකෙන තොයෙන පදුමං යථා.

702. මහාගිනි පජ්ජලිතො අනාහාරොපසම්මති,
අඞ්ගාරෙසු ච සන්තෙසු නිබ්බුතො’ති පවුච්චති.

703. අත්ථස්සායං විඤ්ඤාපනී උපමා විඤ්ඤූහි දෙසිතා,
විඤ්ඤිස්සන්ති මහානාගා නාගං නාගෙන දෙසිතං.

704. වීතරාගො වීතදොසො වීතමොහො අනාසවො,
සරීරං විජහං නාගො පරිනිබ්බිස්සන්ත්යනාසවො’ති.

කොණ්ඩඤ්ඤො ච උදායී ච ථෙරා ද්වෙ තෙ මහිද්ධිකා,
සොළසම්හි නිපාතම්හි ගාථායො ද්වෙ ච තිංස චා’ති.