“තීණි’මානි භික්ඛවෙ විමොක්ඛමුඛානි” ඉදං සකවචනං.

(41) තත්ථ කතමං පරවචනං:

“හොතු දෙවානමින්ද සුභාසිතෙන ජයොති” “සො හි නාම භික්ඛවෙ සක්කො දෙවානමින්දො සකං පුඤ්ඤඵලං උපජීවමානො”ති විත්ථාරෙන කාතබ්බං. ඉදං පරවචනං.

(42) තත්ථ කතමං සකවචනං ච පරවචනං ච:

ඉදං පරවචනං.

“යෙ ච ඛො තෙ උභො අන්තෙ අනුපගම්ම වට්ටං තෙසං නත්ථි පඤ්ඤාපනාය. ඉදං සකවචනං.

ඉදං සකවචනං පරවචනං ච.

(43) තත්ථ කතමං සත්තාධිට්ඨානං:

“තයොමෙ භික්ඛවෙ සත්ථාරො: තථාගතො අරහං සෙක්ඛො පටිපදො”. ඉදං සත්තාධිට්ඨානං.

(44) තත්ථ කතමං ධම්මාධිට්ඨානං:

“සත්තිමෙ භික්ඛවෙ බොජ්ඣඞ්ගා” ඉදං ධම්මාධිට්ඨානං.

(45) තත්ථ කතමං සත්තාධිට්ඨානං ච ධම්මාධිට්ඨානං ච:

“දුද්දසං තං සච්චං දුද්දසො පටිවෙධො බාලෙහි, ජානතො පස්සතො නත්ථි නන්දී’ති වදාමි. දුද්දසං තං සච්චං දුද්දසො පටිවෙධො බාලෙහි’ති ධම්මාධිට්ඨානං. ‘ජානතො පස්සතො නත්ථි නන්දී’ති සත්තාධිට්ඨානං.

දාරූක්ඛන්ධොපමං, ගඞ්ගාය තිරියං ඔරිමඤ්ච තීරං පාරිමඤ්ච තීරං ථලෙ වා න ච උස්සීදනං මජ්ඣෙ ච න සංසීදනං මනුස්සගාහො ච අමනුස්සගාහො ච අන්තො පූතිභාවො ච, ඉදං ධම්මාධිට්ඨානං. එවං පන භික්ඛු නිබ්බානනින්නො භවිස්සති නිබ්බානපොණො’ති සත්තාධිට්ඨානං. ඉදං සත්තාධිට්ඨානං ච ධම්මාධිට්ඨානං ච.

(46) තත්ථ කතමො ථවො:

“තීණි’මානි භික්ඛවෙ අග්ගානි: බුද්ධො සත්තානං, විරාගො ධම්මානං, සඞ්ඝො ගණානං” අයං ථවො.

(47) තත්ථ කතමං අනුඤ්ඤාතං :

ඉදං භගවතා අනුඤ්ඤාතං.

“තීණි’මානි භික්ඛවෙ කරණීයානි: කායසුචරිතං වචීසුචරිතං මනොසුචරිතං.” ඉදං අනුඤ්ඤාතං.

(48) තත්ථ කතමං පටික්ඛිත්තං :

“නත්ථි පුත්තසමං පෙමං” විත්ථාරො. ඉදං පටික්ඛිත්තං.

“තීණි’මානි භික්ඛවෙ අකරණීයානි (සයං අභිඤ්ඤාය දෙසිතානි) කතමානි තීණි: කායදුච්චරිතං වචීදුච්චරිතං මනොදුච්චරිතං” ඉදං පටික්ඛිත්තං.