802. අමිත්තහත්ථත්ථගතා තචසාරසමප්පිතා,
පසන්නමුඛවණ්ණත්ථ කස්මා තුම්හෙ න සොචථ.

803. න සොචනාය පරිදෙවනාය
අත්ථො ච ලබ්භා අපි අප්පකොපි,
සොචන්තමෙනං දුඛිතං විදිත්වා
පච්චත්ථිකා අත්තමනා භවන්ති.

804. යතො ච ඛො පණ්ඩිතො ආපදාසු
න වෙධති අත්ථවිනිච්ඡයඤ්ඤු,
පච්චත්ථිකාස්ස දුඛිතා භවන්ති
දිස්වා මුඛං අවිකාරං පුරාණං.

805. ජප්පෙන මන්තෙන සුභාසිතෙන
අනුප්පදානෙන පවෙණියා වා
යථා යථා යත්ථ ලභෙථ අත්ථං
තථා තථා තත්ථ පරක්කමෙය්ය.

806. යතො ච ජානෙය්ය අලබ්භනෙය්යො
මයාව අඤ්ඤෙන වා එස අත්ථො,
අසොචමානො අධිවාසයෙය්ය
කම්මං දළ්හං කින්ති කාරොමිදානීති.

807. ක්යාහං දෙවානමකරං කිං පාපං පකතං මයා,
යම්මෙ සිරස්මිං ඔභච්ච චක්කං භමති මත්ථකෙ.

808. අතික්කම්ම රමණකං සදාමත්තඤ්ච දූභකං,
බ්රහ්මතරඤ්ච පාසාදං කෙනට්ඨෙන ඉධාගතො.

809. ඉතො බහුතරා භොගා අත්ර මඤ්ඤෙ භවිස්සරෙ,
ඉති එතාය සඤ්ඤාය පස්ස මං ව්යසනං ගතං.

810. චතුබ්භි අට්ඨජ්ඣගමා අට්ඨකාහි ච සොළස,
සොළසාහි ච බත්තිංස අත්රිච්ඡං චක්කමාසදො.
ඉච්ඡාහතස්ස පොසස්ස චක්කං භමති මත්ථකෙ.

811. උපරි විසාලා දුප්පූරා ඉච්ඡා විසදගාමිනී,
යො තං අනුගිජ්ඣන්ති තෙ හොන්ති චක්කධාරිනො’ති.

812. හංසො පලාසමවච නිග්රොධො සම්ම ජායති,
අඞ්කස්මිං තෙ නිසින්නොව සො තෙ මම්මානි ඡෙච්ඡති.

813. වඩ්ඪතුමෙව නිග්රොධො පතිට්ඨස්ස භවාමහං,
යථා පිතා ච මාතා ච එවමෙසො භවිස්සති.

814. යං ත්වං අඞ්කස්මි වඩ්ඪෙසි ඛීරරුක්ඛං භයානකං,
ආමන්ත ඛො තං ගච්ඡාම වුඩ්ඪිමස්ස න රුච්චති.

815. ඉදානි ඛො මං භායති මහානෙරු නිදස්සනං,
හංසස්ස අනභිඤ්ඤාය මහා මෙ භයමාගතං.

816. න තස්ස වුඩ්ඪි කුසලප්පසත්ථා
යො වඩ්ඪමානො ඝසතෙ පතිට්ඨං,
තස්සූපරොධං පරිසඞ්කමානො
පතාරයී මූලවධාය ධීරොති.