460. දරියා සත්තවස්සානි තිංසමත්තා වසාමසෙ,
හඤ්ජෙම මණිනො ආභං ඉති නො මන්තිතං අහූ.
461. යාව යාව නිඝංසාම භිය්යො වොදායතෙ මණි,
ඉදඤ්චදානි පුච්ඡාම කිං කිච්චං ඉධ මඤ්ඤසි.
462. අයං මණි වෙළුරියො අකාචො විමලො සුභො,
නාස්ස සක්කා සිරිං ගන්තුං අපක්කමථ සූකරා’ති.
5. මණිසූකරජාතකං.
463. මා සාලුකස්ස පිහයී ආතුරන්නානි භුඤ්ජති,
අප්පොස්සුක්කො භුසං ඛාද එතං දීඝායුලක්ඛණං.
464. ඉදානි සො ඉධාගන්ත්වා අතිථි යුත්තසෙවකො,
අථ දක්ඛසි සාලුකං සයන්තං මුසලුත්තරං.
465. විකන්තං සූකරං දිස්වා සයන්තං මුසලුත්තරං,
ජරග්ගවා විචින්නෙසුං වරම්හාකං භුසාමිවා’ති.
6. සාලුකජාතකං.
466. නානුම්මත්තො නාපිසුනො නානටො නාකුතූහලො,
මූළ්හෙසු ලභතෙ ලාභං එසා තෙ අනුසාසනී.
467. ධිරත්ථු තං යසලාභං ධනලාභඤ්ච බුහ්මණ,
යා වුත්ති විනිපාතෙන අධම්මචරියාය වා.
468. අපි චෙ පත්තමාදාය අනාගාරො පරිබ්බජෙ,
එසාව ජිවිකා සෙය්යො යා චාධම්මෙන එසනා’ති.
7. ලාභගරහජාතකං.
469. අග්ඝන්ති මච්ඡා අධිකං සහස්සං
න සො අත්ථි යො ඉමං සද්දහෙය්ය,
මය්හඤ්ච අස්සු ඉධ සත්ත මාසා
අහම්පි තං මච්ඡුද්දානං කිණෙය්යන්ති.
470. මච්ඡානං භොජනං දත්වා මම දක්ඛිණමාදිසි,
තං දක්ඛිණං සරන්තියා කතං අපචිතිං තයා.