442. යථා මාණවකො පන්ථෙ සිගාලිං වනගොචරිං,
අත්ථකාමං පවෙදෙන්තිං අනත්ථකාමාති මඤ්ඤති
අනත්ථකාමං සතපත්තං අත්ථකාමොති මඤ්ඤති.

443. එවමෙව ඉධෙකච්චො පුග්ගලො හොති තාදිසො,
හිතෙහි වචනං වුත්තො පතිගණ්හාති වාමතො.

444. යෙ ච ඛො නං පසංසන්ති භයා උක්කංසයන්ති ච
තඤ්හි සො මඤ්ඤතෙ මිත්තං සතපත්තංව මාණවො’ති

445. අද්ධා හි නූන මිගරාජා පුටකම්මස්ස කොවිදො,
තථාහි පුටං දූසෙති අඤ්ඤං නූන කරිස්සති.

446. න මෙ පිතා වා මාතා වා පුටකම්මස්ස කොවිදො,
කතං කතං ඛො දූසෙම එවං ධම්මමිදං කුලං.

447. යෙසං වො එදිසො ධම්මො අධම්මො පන කීදිසො,
මා වො ධම්මං අධම්මං වා අද්දසාම කුදාචන’න්ති.

උදපානවරං වනබ්යග්ඝකපි
සිඛිනී ච බලාකරුචිරවරො,
සුජනාධිපරොමකදූස පුන
සතපත්තවරො පුටකම්ම දසා’ති.

448. අබ්භන්තරං නාම දුමො යස්ස දිබ්බමිදං ඵලං,
භුත්වා දොහළිනී නාරී චක්කවත්තිං විජායති.

449. තඤ්ච භද්දෙ මහෙසීසි සා චා සි පතිනො සියා,
ආහරිස්සති තෙ රාජා ඉදං අබ්භන්තරං ඵලං.

450. භත්තුරත්ථෙ පරක්කන්තො යං ඨානමධිගච්ඡති,
සූරො අත්තපරිච්චාගී ලභමානො භවාමහන්ති.

451. සෙය්යංසො සෙය්යසො හොති යො සෙය්යමුපසෙවති,
එකෙන සන්ධිං කත්වාන සතං වජ්ඣෙ අමොචයිං.

452. තස්මා සබ්බෙන ලොකෙන සන්ධිං කත්වාන එකකො,
පෙච්ච සග්ගං නිගච්ඡෙය්ය ඉදං සුණොථ කාසයො.

453. ඉදං වත්වා මහාරාජා කංසො බාරාණසිග්ගහො,
ධනුං තූණිඤ්ච නික්ඛිප්ප සංයමං අජ්ඣුපාගමී’ති.

454. වරං වරං ත්වං නිහනං පුරෙ චරි
අස්මිං පදෙසෙ අභිභුය්ය සූකරෙ,
සොදානි එකො ව්යපගම්ම ඣායසි
බලන්නු තෙ ව්යග්ඝ න චජ්ජ විජ්ජති.

455. ඉමෙ සුදං යන්ති දිසොදිසං පුරෙ
භයට්ටිතා ලෙණගවෙසිනො පුථු,
තෙ දානි සංගම්ම රසන්ති එකතො
යත්ථ ඨිතා දුප්පසභජ්ජ, මෙ මයා.