796. ආහුතිං යිට්ඨුකාමො’හං පටියාදෙත්වාන භොජනං,
බ්රාහ්මණෙ පතිමානෙන්තො විසාලෙ මාළකෙ ඨිතො.

797. අථ’ද්දසාසිං සම්බුද්ධං පියදස්සිං මහායසං,
සබ්බලොකවිනෙතාරං සයම්භූං අග්ගපුග්ගලං.

798. භගවන්තං ජුතිමන්තං සාවකෙහි පුරක්ඛතං,
ආදිච්චමිව රොචන්තං රථියං පටිපන්නකං.

799. අඤ්ජලිම්පග්ගහෙත්වාන සකං චිත්තං පසාදයිං,
මනසා ‘ව නිමන්තෙසිං ආගච්ඡතු මහාමුනීති.

800. මම සඞ්කප්පමඤ්ඤාය සත්ථා ලොකෙ අනුත්තරො,
ඛීණාසවසහස්සෙහි මම ද්වාරං උපාගමි.

801. “නමො තෙ පුරිසාජඤ්ඤ නමො තෙ පුරිසුත්තම,
පාසාදං අභිරූහිත්වා සීහාසනෙ නිසීද ත්වං”.

802. දන්තො දන්තපරිවාරො තිණ්ණො තාරයතං වරො,
පාසාදං අභිරූහිත්වා නිසීදි පවරාසනෙ.

803. යං මෙ අත්ථි සකෙ ගෙහෙ ආමිසං පච්චුපට්ඨිතං,
තා’හං බුද්ධස්ස පාදාසිං පසන්නො සෙහි පාණිහි.

804. පසන්නචිත්තො සුමනො වෙදජාතො කතඤ්ජලී,
බුද්ධසෙට්ඨං නමස්සාමි අහො බුද්ධස්සුළාරතා.!

805. අට්ඨන්නං පයිරූපාසතං භුඤ්ජං ඛීණාසවා බහු,
තුය්හෙවෙසො ආනුභාවො සරණං තං උපෙමහං.

806. පියදස්සී ච භගවා ලොකජෙට්ඨො නරාසභො,
භික්ඛුසංඝෙ නිසීදිත්වා ඉමා ගාථා අභාසථ:

807. “යො සො සංඝං අභොජෙසි උජුභූතං සමාහිතං,
තථාගතඤ්ච සම්බුද්ධං සුණාථ මම භාසතො.

808. සත්තවීසතික්ඛත්තුං සො දෙවරජ්ජං කරිස්සති,
සකකම්මාභිරද්ධො සො දෙවලොකෙ රමිස්සති.

809. දසඤ්ච’ට්ඨක්ඛත්තුං සො චක්කවත්තී භවිස්සති,
පථව්යා රජ්ජං පඤ්චසතං වසුධං ආවසිස්සති.”

810. අරඤ්ඤං වනමොගය්හ කානනං ව්යග්ඝසෙවිතං,
පධානං පදහිත්වාන කිසො ඣාපිතා මයා.

811. අට්ඨාරසෙ කප්පසතෙ යං දානමදදිං තදා,
දුග්ගතිං නාභිජානාමි භත්තදානස්සි’දං ඵලං

812. පටිසම්භිදා -පෙ- කතං බුද්ධස්ස සාසනං.

සීහාසනී එකථම්භී නන්දො ච චුල්ලපන්ථකො,
පිළින්දො රාහුලො චෙව වඞ්ගන්තො රට්ඨපාලකො
සොපාකො මඞ්ගලො චෙව දසෙව දුතියෙ වග්ගෙ.
සතඤ්ච අට්ඨතිංසා ච ගාථා එත්ථ පකාසිතා.