7. ධනපාලසෙට්ඨිපෙතවත්ථුවණ්ණනා
නග්ගො දුබ්බණ්ණරූපොසීති ඉදං සත්ථරි ජෙතවනෙ විහරන්තෙ ධනපාලපෙතං ආරබ්භ වුත්තං. අනුප්පන්නෙ කිර බුද්ධෙ පණ්ණරට්ඨෙ එරකච්ඡනගරෙ ධනපාලකො නාම සෙට්ඨි අහොසි අස්සද්ධො අප්පසන්නො කදරියො නත්ථිකදිට්ඨිකො. තස්ස කිරියා පාළිතො එව විඤ්ඤායති. සො කාලං කත්වා මරුකන්තාරෙ පෙතො හුත්වා නිබ්බත්ති. තස්ස තාලක්ඛන්ධප්පමාණො කායො අහොසි, සමුට්ඨිතච්ඡවි ඵරුසො, විරූපකෙසො, භයානකො, දුබ්බණ්ණො අතිවිය විරූපො බීභච්ඡදස්සනො. සො පඤ්චපණ්ණාස වස්සානි භත්තසිත්ථං වා උදකබින්දුං වා අලභන්තො විසුක්ඛකණ්ඨොට්ඨජිව්හො ජිඝච්ඡාපිපාසාභිභූතො ඉතො චිතො ච පරිබ්භමති.
අථ අම්හාකං භගවති ලොකෙ උප්පජ්ජිත්වා පවත්තිතවරධම්මචක්කෙ අනුක්කමෙන සාවත්ථියං විහරන්තෙ සාවත්ථිවාසිනො වාණිජා පඤ්චමත්තානි සකටසතානි භණ්ඩස්ස පූරෙත්වා උත්තරාපථං ගන්ත්වා භණ්ඩං වික්කිණිත්වා පටිලද්ධභණ්ඩං සකටෙසු ආරොපෙත්වා පටිනිවත්තමානා සායන්හසමයෙ අඤ්ඤතරං සුක්ඛනදිං පාපුණිත්වා තත්ථ යානං මුඤ්චිත්වා රත්තියං වාසං කප්පෙසුං. අථ සො පෙතො පිපාසාභිභූතො පානීයස්සත්ථාය ආගන්ත්වා තත්ථ බින්දුමත්තම්පි පානීයං අලභිත්වා විගතාසො ඡින්නමූලො විය තාලො ඡින්නපාදො පති. තං දිස්වා වාණිජා –
“නග්ගො දුබ්බණ්ණරූපොසි, කිසො ධමනිසන්ථතො;
උප්ඵාසුලිකො කිසිකො, කො නු ත්වමසි මාරිසා”ති. –
උප්ඵාසුලිකො කිසිකො, කො නු ත්වමසි මාරිසා”ති. –
ඉමාය ගාථාය පුච්ඡිංසු. තතො පෙතො –
“අහං භදන්තෙ පෙතොම්හි, දුග්ගතො යමලොකිකො;
පාපකම්මං කරිත්වාන, පෙතලොකං ඉතො ගතො”ති. –
පාපකම්මං කරිත්වාන, පෙතලොකං ඉතො ගතො”ති. –
අත්තානං ආවිකත්වා පුන තෙහි –
“කිං නු කායෙන වාචාය, මනසා දුක්කටං කතං;
කිස්සකම්මවිපාකෙන, පෙතලොකං ඉතො ගතො”ති. –
කිස්සකම්මවිපාකෙන, පෙතලොකං ඉතො ගතො”ති. –
කතකම්මං පුච්ඡිතො පුබ්බෙ නිබ්බත්තට්ඨානතො පට්ඨාය අතීතං පච්චුප්පන්නං අනාගතඤ්ච අත්තනො පවත්තිං දස්සෙන්තො තෙසඤ්ච ඔවාදං දෙන්තො –
“නගරං අත්ථි පණ්ණානං, එරකච්ඡන්ති විස්සුතං;
තත්ථ සෙට්ඨි පුරෙ ආසිං, ධනපාලොති මං විදූ.
තත්ථ සෙට්ඨි පුරෙ ආසිං, ධනපාලොති මං විදූ.
“අසීති සකටවාහානං, හිරඤ්ඤස්ස අහොසි මෙ;
පහූතං මෙ ජාතරූපං, මුත්තා වෙළුරියා බහූ.
පහූතං මෙ ජාතරූපං, මුත්තා වෙළුරියා බහූ.
“තාව මහද්ධනස්සාපි, න මෙ දාතුං පියං අහු;
පිදහිත්වා ද්වාරං භුඤ්ජිං, මා මං යාචනකාද්දසුං.
පිදහිත්වා ද්වාරං භුඤ්ජිං, මා මං යාචනකාද්දසුං.
“අස්සද්ධො මච්ඡරී චාසිං, කදරියො පරිභාසකො;
දදන්තානං කරොන්තානං, වාරයිස්සං බහූ ජනෙ.
දදන්තානං කරොන්තානං, වාරයිස්සං බහූ ජනෙ.
“විපාකො නත්ථි දානස්ස, සංයමස්ස කුතො ඵලං;
පොක්ඛරඤ්ඤොදපානානි, ආරාමානි ච රොපිතෙ;
පපායො ච විනාසෙසිං, දුග්ගෙ සඞ්කමනානි ච.
පොක්ඛරඤ්ඤොදපානානි, ආරාමානි ච රොපිතෙ;
පපායො ච විනාසෙසිං, දුග්ගෙ සඞ්කමනානි ච.
“ස්වාහං අකතකල්යාණො, කතපාපො තතො චුතො;
උපපන්නො පෙත්තිවිසයං, ඛුප්පිපාසසමප්පිතො.
උපපන්නො පෙත්තිවිසයං, ඛුප්පිපාසසමප්පිතො.
“පඤ්චපණ්ණාස වස්සානි, යතො කාලඞ්කතො අහං;
නාභිජානාමි භුත්තං වා, පීතං වා පන පානියං.
නාභිජානාමි භුත්තං වා, පීතං වා පන පානියං.
“යො සංයමො සො විනාසො, යො විනාසො සො සංයමො;
පෙතා හි කිර ජානන්ති, යො සංයමො සො විනාසො.
පෙතා හි කිර ජානන්ති, යො සංයමො සො විනාසො.
“අහං පුරෙ සංයමිස්සං, නාදාසිං බහුකෙ ධනෙ;
සන්තෙසු දෙය්යධම්මෙසු, දීපං නාකාසිමත්තනො;
ස්වාහං පච්ඡානුතප්පාමි, අත්තකම්මඵලූපගො.
සන්තෙසු දෙය්යධම්මෙසු, දීපං නාකාසිමත්තනො;
ස්වාහං පච්ඡානුතප්පාමි, අත්තකම්මඵලූපගො.