සුතිතික්ඛන්ති ඉදං සත්ථා ජෙතවනෙ විහරන්තො ථුල්ලකුමාරිකාපලොභනං ආරබ්භ කථෙසි. වත්ථු තෙරසකනිපාතෙ චූළනාරදජාතකෙ (ජා· 1.13.40 ආදයො) ආවි භවිස්සති. අතීතවත්ථුම්හි පන සා කුමාරිකා තස්ස තාපසකුමාරස්ස සීලං භින්දිත්වා අත්තනො වසෙ ඨිතභාවං ඤත්වා “ඉමං වඤ්චෙත්වා මනුස්සපථං නෙස්සාමී”ති චින්තෙත්වා “රූපාදිකාමගුණවිරහිතෙ අරඤ්ඤෙ රක්ඛිතසීලං නාම න මහප්ඵලං හොති, මනුස්සපථෙ රූපාදීනං පච්චුපට්ඨානෙ මහප්ඵලං හොති, එහි මයා සද්ධිං තත්ථ ගන්ත්වා සීලං රක්ඛාහි, කිං තෙ අරඤ්ඤෙනා”ති වත්වා පඨමං ගාථමාහ –

තත්ථ සුතිතික්ඛන්ති සුට්ඨු අධිවාසනං. තිතික්ඛන්තීති සීතාදීනි අධිවාසෙන්ති.

තං සුත්වා තාපසකුමාරො “පිතා මෙ අරඤ්ඤං ගතො, තස්මිං ආගතෙ තං ආපුච්ඡිත්වා ගමිස්සාමී”ති ආහ. සා චින්තෙසි “පිතා කිරස්ස අත්ථි, සචෙ මං සො පස්සිස්සති, කාජකොටියා මං පොථෙත්වා විනාසං පාපෙස්සති, මයා පඨමමෙව ගන්තබ්බ”න්ති. අථ නං සා “තෙන හි අහං මග්ගසඤ්ඤං කුරුමානා පඨමතරං ගමිස්සාමි, ත්වං පච්ඡා ආගච්ඡාහී”ති වත්වා අගමාසි. සො තස්සා ගතකාලෙ නෙව දාරූනි ආහරි, න පානීයං, න පරිභොජනීයං උපට්ඨාපෙසි, කෙවලං පජ්ඣායන්තොව නිසීදි, පිතු ආගමනකාලෙ පච්චුග්ගමනං නාකාසි. අථ නං පිතා “ඉත්ථීනං වසං ගතො එසො”ති ඤත්වාපි “කස්මා තාත, නෙව දාරූනි ආහරි, න පානීයං, න පරිභොජනීයං උපට්ඨාපෙසි, පජ්ඣායන්තොයෙව පන නිසින්නොසී”ති ආහ. අථ නං තාපසකුමාරො “තාත, අරඤ්ඤෙ කිර රක්ඛිතසීලං නාම න මහප්ඵලං හොති, මනුස්සපථෙ මහප්ඵලං , අහං තත්ථ ගන්ත්වා සීලං රක්ඛිස්සාමි, සහායො මෙ මං ‘ආගච්ඡෙය්යාසී’ති වත්වා පුරතො ගතො, අහං තෙනෙව සද්ධිං ගමිස්සාමි, තත්ථ පන වසන්තෙන මයා කතරො පුරිසො සෙවිතබ්බො”ති පුච්ඡන්තො දුතියං ගාථමාහ –

අථස්ස පිතා කථෙන්තො සෙසගාථා අභාසි –

තත්ථ යො තෙ විස්සාසයෙති යො තව විස්සාසෙය්ය. ඛමෙය්ය තෙති යො ච තව අත්තනි තයා කතං විස්සාසං ඛමෙය්ය. සුස්සූසී ච තිතික්ඛී චාති තව වචනං සුස්සූසාය චෙව වචනාධිවාසනෙන ච සමන්නාගතො භවෙය්යාති අත්ථො. උරසීව පතිට්ඨායාති යථා මාතු උරසි පුත්තො පතිට්ඨාති, එවං පතිට්ඨහිත්වා අත්තනො මාතරං විය මඤ්ඤමානො තං භජෙය්යාසීති වදති. යො ච ධම්මෙන චරතීති යො තිවිධෙන සුචරිතෙන ධම්මෙන ඉරියති. න මඤ්ඤතීති තථා චරන්තොපි “අහං ධම්මං චරාමී”ති මානං න කරොති. විසුද්ධකාරින්ති විසුද්ධානං දසකුසලකම්මපථානං කාරකං.