5. සබ්බමංසලාභජාතකවණ්ණනා (315)
ඵරුසා වත තෙ වාචාති ඉදං සත්ථා ජෙතවනෙ විහරන්තො සාරිපුත්තත්ථෙරෙන පීතවිරෙචනානං දින්නරසපිණ්ඩපාතං ආරබ්භ කථෙසි. තදා කිර ජෙතවනෙ එකච්චෙ භික්ඛූ ස්නෙහවිරෙචනං පිවිංසු. තෙසං රසපිණ්ඩපාතෙන අත්ථො හොති, ගිලානුපට්ඨාකා “රසභත්තං ආහරිස්සාමා”ති සාවත්ථිං පවිසිත්වා ඔදනිකඝරවීථියං පිණ්ඩාය චරිත්වාපි රසභත්තං අලභිත්වා නිවත්තිංසු. ථෙරො දිවාතරං පිණ්ඩාය පවිසමානො තෙ භික්ඛූ දිස්වා “කිං, ආවුසො, අතිපගෙව නිවත්තථා”ති පුච්ඡි. තෙ තමත්ථං ආරොචෙසුං. ථෙරො “තෙන හි එථා”ති තෙ ගහෙත්වා තමෙව වීථිං අගමාසි, මනුස්සා පූරෙත්වා රසභත්තං අදංසු. ගිලානුපට්ඨාකා රසභත්තං ආහරිත්වා ගිලානානං අදංසු, තෙ පරිභුඤ්ජිංසු . අථෙකදිවසං ධම්මසභායං භික්ඛූ කථං සමුට්ඨාපෙසුං “ආවුසො, ථෙරො කිර පීතවිරෙචනානං උපට්ඨාකෙ රසභත්තං අලභිත්වා නික්ඛමන්තෙ ගහෙත්වා ඔදනිකඝරවීථියං චරිත්වා බහුං රසපිණ්ඩපාතං පෙසෙසී”ති. සත්ථා ආගන්ත්වා “කාය නුත්ථ, භික්ඛවෙ, එතරහි කථාය සන්නිසින්නා”ති පුච්ඡිත්වා “ඉමාය නාමා”ති වුත්තෙ “න, භික්ඛවෙ, ඉදානි සාරිපුත්තොව මංසං ලභි, පුබ්බෙපි මුදුවාචා පියවචනා වත්තුං ඡෙකා පණ්ඩිතා ලභිංසූ”ති වත්වා අතීතං ආහරි.
අතීතෙ බාරාණසියං බ්රහ්මදත්තෙ රජ්ජං කාරෙන්තෙ බොධිසත්තො සෙට්ඨිපුත්තො අහොසි. අථෙකදිවසං එකො මිගලුද්දකො බහුං මංසං ලභිත්වා යානකං පූරෙත්වා “වික්කිණිස්සාමී”ති නගරං ආගච්ඡති. තදා බාරාණසිවාසිකා චත්තාරො සෙට්ඨිපුත්තා නගරා නික්ඛමිත්වා එකස්මිං මග්ගසභාගට්ඨානෙ කිඤ්චි දිට්ඨං සුතං සල්ලපන්තා නිසීදිංසු. එතෙසු එකො සෙට්ඨිපුත්තො තං මංසයානකං දිස්වා “එතං ලුද්දකං මංසඛණ්ඩං ආහරාපෙමී”ති ආහ. “ගච්ඡ ආහරාපෙහී”ති. සො තං උපසඞ්කමිත්වා “අරෙ, ලුද්දක, දෙහි මෙ මංසඛණ්ඩ”න්ති ආහ. ලුද්දකො “මාරිස, පරං කිඤ්චි යාචන්තෙන නාම පියවචනෙන භවිතබ්බං, තයා කථිතවාචාය අනුච්ඡවිකං මංසඛණ්ඩං ලභිස්සසී”ති වත්වා පඨමං ගාථමාහ –
“ඵරුසා වත තෙ වාචා, මංසං යාචනකො අසි;
කිලොමසදිසී වාචා, කිලොමං සම්ම දම්මි තෙ”ති.
තත්ථ කිලොමසදිසීති ඵරුසතාය කිලොමසදිසී. කිලොමං සම්ම දම්මි තෙති හන්ද ගණ්හ, ඉදං තෙ වාචාය සදිසං කිලොමං දම්මීති නිරසං නිමංසලොහිතං කිලොමකඛණ්ඩං උක්ඛිපිත්වා අදාසි.
අථ නං අපරො සෙට්ඨිපුත්තො “කින්ති වත්වා යාචසී”ති පුච්ඡි. “අරෙ”ති වත්වාති. සො “අහම්පි නං යාචිස්සාමී”ති වත්වා ගන්ත්වා “ජෙට්ඨභාතික, මංසඛණ්ඩං මෙ දෙහී”ති ආහ. ඉතරො “තව වචනස්ස අනුච්ඡවිකං මංසඛණ්ඩං ලභිස්සසී”ති වත්වා දුතියං ගාථමාහ –
“අඞ්ගමෙතං මනුස්සානං, භාතා ලොකෙ පවුච්චති;
අඞ්ගස්ස සදිසී වාචා, අඞ්ගං සම්ම දදාමි තෙ”ති.
තස්සත්ථො – ඉමස්මිං ලොකෙ මනුස්සානං අඞ්ගසදිසත්තා අඞ්ගමෙතං යදිදං භාතා භගිනීති, තස්මා තවෙසා අඞ්ගසදිසී වාචාති එතිස්සා අනුච්ඡවිකං අඞ්ගමෙව දදාමි තෙති. එවඤ්ච පන වත්වා අඞ්ගමංසං උක්ඛිපිත්වා අදාසි.
තම්පි අපරො සෙට්ඨිපුත්තො “කින්ති වත්වා යාචසී”ති පුච්ඡි. “භාතිකා”ති වත්වාති. සො “අහම්පි නං යාචිස්සාමී”ති වත්වා ගන්ත්වා “තාත, මංසඛණ්ඩං මෙ දෙහී”ති ආහ. ලුද්දකො තව වචනානූරූපං ලච්ඡසී”ති වත්වා තතියං ගාථමාහ –
“තාතාති පුත්තො වදමානො, කම්පෙති හදයං පිතු;
හදයස්ස සදිසී වාචා, හදයං සම්ම දම්මි තෙ”ති.
එවඤ්ච පන වත්වා හදයමංසෙන සද්ධිං මධුරමංසං උක්ඛිපිත්වා අදාසි.
තං චතුත්ථො සෙට්ඨිපුත්තො “කින්ති වත්වා යාචසී”ති පුච්ඡි. සො “තාතා”ති වත්වාති. සො “අහම්පි යාචිස්සාමී”ති වත්වා ගන්ත්වා “සහාය මංසඛණ්ඩං මෙ දෙහී”ති ආහ. ලුද්දකො “තව වචනානුරූපං ලච්ඡසී”ති වත්වා චතුත්ථං ගාථමාහ –
“යස්ස ගාමෙ සඛා නත්ථි, යථාරඤ්ඤං තථෙව තං;
සබ්බස්ස සදිසී වාචා, සබ්බං සම්ම දදාමි තෙ”ති.
තස්සත්ථො – යස්ස පුරිසස්ස ගාමෙ සුඛදුක්ඛෙසු සහ අයනතො සහායසඞ්ඛාතො සඛා නත්ථි, තස්ස තං ඨානං යථා අමනුස්සං අරඤ්ඤං තථෙව හොති, ඉති අයං තව වාචා සබ්බස්ස සදිසී, සබ්බෙන අත්තනො සන්තකෙන විභවෙන සදිසී, තස්මා සබ්බමෙව ඉමං මම සන්තකං මංසයානකං දදාමි තෙති.
එවඤ්ච පන වත්වා “එහි, සම්ම, සබ්බමෙව ඉදං මංසයානකං තව ගෙහං ආහරිස්සාමී”ති ආහ. සෙට්ඨිපුත්තො තෙන යානකං පාජාපෙන්තො අත්තනො ඝරං ගන්ත්වා මංසං ඔතාරාපෙත්වා ලුද්දකස්ස සක්කාරසම්මානං කත්වා පුත්තදාරම්පිස්ස පක්කොසාපෙත්වා ලුද්දකම්මතො අපනෙත්වා අත්තනො කුටුම්බමජ්ඣෙ වසාපෙන්තො තෙන සද්ධිං අභෙජ්ජසහායො හුත්වා යාවජීවං සමග්ගවාසං වසි.