එවං වුත්තෙ රාජා මහාසත්තං සමුස්සිතසෙතච්ඡත්තෙ රාජපල්ලඞ්කෙ නිසීදාපෙත්වා සයං නීචාසනෙ නිසීදිත්වා ආහ – “පණ්ඩිත, සෙතච්ඡත්තෙ අධිවත්ථා දෙවතා මං චත්තාරො පඤ්හෙ පුච්ඡි, තෙ අහං න ජානාමි. චත්තාරොපි පණ්ඩිතා න ජානිංසු, කථෙහි මෙ, තාත, තෙ පඤ්හෙ”ති. මහාරාජ, ඡත්තෙ අධිවත්ථා දෙවතා වා හොතු, චාතුමහාරාජිකාදයො වා හොන්තු, යෙන කෙනචි පුච්ඡිතපඤ්හං අහං කථෙතුං සක්කොමි. වද, මහාරාජ, දෙවතාය පුච්ඡිතපඤ්හෙති. අථ රාජා දෙවතාය පුච්ඡිතනියාමෙනෙව කථෙන්තො පඨමං ගාථමාහ –

තත්ථ හන්තීති පහරති. පරිසුම්භතීති පහරතියෙව. ස වෙති සො එවං කරොන්තො පියො හොති. කං තෙන ත්වාභිපස්සසීති තෙන පහරණකාරණෙන පියං කතමං පුග්ගලං ත්වං, රාජ, අභිපස්සසීති.

මහාසත්තස්ස තං කථං සුත්වාව ගගනතලෙ පුණ්ණචන්දො විය අත්ථො පාකටො අහොසි. අථ මහාසත්තො “සුණ, මහාරාජ, යදා හි මාතුඅඞ්කෙ නිපන්නො දහරකුමාරො හට්ඨතුට්ඨො කීළන්තො මාතරං හත්ථපාදෙහි පහරති, කෙසෙ ලුඤ්චති, මුට්ඨිනා මුඛං පහරති, තදා නං මාතා ‘චොරපුත්තක, කථං ත්වං නො එවං පහරසී’තිආදීනි පෙමසිනෙහවසෙනෙව වත්වා පෙමං සන්ධාරෙතුං අසක්කොන්තී ආලිඞ්ගිත්වා ථනන්තරෙ නිපජ්ජාපෙත්වා මුඛං පරිචුම්බති. ඉති සො තස්සා එවරූපෙ කාලෙ පියතරො හොති, තථා පිතුනොපී”ති එවං ගගනමජ්ඣෙ සූරියං උට්ඨාපෙන්තො විය පාකටං කත්වා පඤ්හං කථෙසි. තං සුත්වා දෙවතා ඡත්තපිණ්ඩිකං විවරිත්වා නික්ඛමිත්වා උපඩ්ඪං සරීරං දස්සෙත්වා “සුකථිතො පණ්ඩිතෙන පඤ්හො”ති මධුරස්සරෙන සාධුකාරං දත්වා රතනචඞ්කොටකං පූරෙත්වා දිබ්බපුප්ඵගන්ධවාසෙහි බොධිසත්තං පූජෙත්වා අන්තරධායි. රාජාපි පණ්ඩිතං පුප්ඵාදීහි පූජෙත්වා ඉතරං පඤ්හං යාචිත්වා “වද, මහාරාජා”ති වුත්තෙ දුතියං ගාථමාහ –

අථස්ස මහාසත්තො – “මහාරාජ, මාතා වචනපෙසනං කාතුං සමත්ථං සත්තට්ඨවස්සිකං පුත්තං ‘තාත, ඛෙත්තං ගච්ඡ, අන්තරාපණං ගච්ඡා’තිආදීනි වත්වා ‘අම්ම, සචෙ ඉදඤ්චිදඤ්ච ඛාදනීයං භොජනීයං දස්සසි, ගමිස්සාමී’ති වුත්තෙ ‘සාධු, පුත්ත, ගණ්හාහී’ති වත්වා දෙති. සො දාරකො තං ඛාදිත්වා බහි ගන්ත්වා දාරකෙහි සද්ධිං කීළිත්වා මාතුපෙසනං න ගච්ඡති. මාතරා “තාත, ගච්ඡාහී’ති වුත්තෙ සො මාතරං ‘අම්ම, ත්වං සීතාය ඝරච්ඡායාය නිසීදසි, කිං පන අහං තව බහි පෙසනකම්මං කරිස්සාමි, අහං තං වඤ්චෙමී’ති වත්වා හත්ථවිකාරමුඛවිකාරෙ කත්වා ගතො. සා ගච්ඡන්තං දිස්වා කුජ්ඣිත්වා දණ්ඩකං ගහෙත්වා ‘ත්වං මම සන්තකං ඛාදිත්වා ඛෙත්තෙ කිච්චං කාතුං න ඉච්ඡසී’ති තජ්ජෙන්තී වෙගෙන පලායන්තං අනුබන්ධිත්වා පාපුණිතුං අසක්කොන්තී ‘චොරා තං ඛණ්ඩාඛණ්ඩං ඡින්දන්තූ’තිආදීනි වත්වා යථාකාමං අක්කොසති පරිභාසති. යං පන මුඛෙන භණති, තථා හදයෙ අප්පමත්තකම්පි න ඉච්ඡති, ආගමනඤ්චස්ස ඉච්ඡති, සො දිවසභාගං කීළිත්වා සායං ගෙහං පවිසිතුං අවිසහන්තො ඤාතකානං සන්තිකං ගච්ඡති. මාතාපිස්ස ආගමනමග්ගං ඔලොකෙන්තී අනාගච්ඡන්තං දිස්වා ‘පවිසිතුං න විසහති මඤ්ඤෙ’ති සොකස්ස හදයං පූරෙත්වා අස්සුපුණ්ණෙහි නෙත්තෙහි ඤාතිඝරෙ උපධාරෙන්තී පුත්තං දිස්වා ආලිඞ්ගිත්වා සීසෙ චුම්බිත්වා උභොහි හත්ථෙහි දළ්හං ගහෙත්වා ‘තාත පියපුත්තක, මම වචනං හදයෙ ඨපෙසී’ති අතිරෙකතරං පෙමං උප්පාදෙසි. එවං, මහාරාජ, මාතුයා කුද්ධකාලෙ පුත්තො පියතරො නාම හොතී”ති දුතියං පඤ්හං කථෙසි. දෙවතා තථෙව පූජෙසි.

රාජාපි පූජෙත්වා තතියං පඤ්හං යාචිත්වා “වද, මහාරාජා”ති වුත්තෙ තතියං ගාථමාහ –

අථස්ස මහාසත්තො “රාජ, යදා උභො ජයම්පතිකා රහොගතා ලොකස්සාදරතියා කීළන්තා ‘භද්දෙ, තව මයි පෙමං නත්ථි, හදයං තෙ බහි ගත’න්ති එවං අඤ්ඤමඤ්ඤං අභූතෙන අබ්භාචික්ඛන්ති, අලිකෙන සාරෙන්ති චොදෙන්ති, තදා තෙ අතිරෙකතරං අඤ්ඤමඤ්ඤං පියායන්ති. එවමස්ස පඤ්හස්ස අත්ථං ජානාහී”ති කථෙසි. දෙවතා තථෙව පූජෙසි.