තං සුත්වා මහාසත්තො පිතරා සද්ධිං සල්ලපන්තො ඉමං ගාථමාහ –

තතො රාජා පුත්තං අත්තනො දොසං ඛමාපෙන්තො ආහ –

ඉමං ගාථං වත්වා අත්තනො දුක්ඛහරණත්ථං පුත්තං යාචන්තො ඉතරං ගාථමාහ –

තත්ථ උදබ්බහෙති හරෙය්ය. අපි පාණෙහීති තාත පුත්තෙන නාම ජීවිතං පරිච්චජිත්වාපි මාතාපිතූනං සොකදුක්ඛං හරිතබ්බං, තස්මා මම දොසං හදයෙ අකත්වා මම වචනං කරොහි, ඉමං ඉසිලිඞ්ගං හාරෙත්වා රාජවෙසං ගණ්හ තාතාති ඉමිනා කිර නං අධිප්පායෙනෙවමාහ.

බොධිසත්තො රජ්ජං කාරෙතුකාමොපි “එත්තකෙ පන අකථිතෙ ගරුකං නාම න හොතී”ති කථෙසි. මහාසත්තො “සාධූ”ති සම්පටිච්ඡි. අථස්ස අධිවාසනං විදිත්වා සහජාතා සට්ඨිසහස්සා අමච්චා “නහානකාලො මහාරාජ, රජොජල්ලං පවාහයා”ති වදිංසු. අථ නෙ මහාසත්තො “ථොකං අධිවාසෙථා”ති වත්වා පණ්ණසාලං පවිසිත්වා ඉසිභණ්ඩං ඔමුඤ්චිත්වා පටිසාමෙත්වා සඞ්ඛවණ්ණසාටකං නිවාසෙත්වා පණ්ණසාලතො නික්ඛමිත්වා “ඉදං මයා නව මාසෙ අඩ්ඪමාසඤ්ච වසන්තෙන සමණධම්මස්ස කතට්ඨානං, පාරමීකූටං ගණ්හන්තෙන මයා දානං දත්වා මහාපථවියා කම්පාපිතට්ඨාන”න්ති පණ්ණසාලං තික්ඛත්තුං පදක්ඛිණං කත්වා පඤ්චපතිට්ඨිතෙන වන්දිත්වා අට්ඨාසි. අථස්ස කප්පකාදයො කෙසමස්සුකම්මාදීනි කරිංසු. තමෙනං සබ්බාභරණභූසිතං දෙවරාජානමිව විරොචමානං රජ්ජෙ අභිසිඤ්චිංසු. තෙන වුත්තං –

තත්ථ පවාහයීති හාරෙසි, හාරෙත්වා ච පන රාජවෙසං ගණ්හීති අත්ථො.

අථස්ස යසො මහා අහොසි. ඔලොකිතඔලොකිතට්ඨානං කම්පති, මුඛමඞ්ගලිකා මුඛමඞ්ගලානි ඝොසයිංසු, සබ්බතූරියානි පග්ගණ්හිංසු, මහාසමුද්දකුච්ඡියං මෙඝගජ්ජිතඝොසො විය තූරියඝොසො අහොසි. හත්ථිරතනං අලඞ්කරිත්වා උපානයිංසු. සො ඛග්ගරතනං බන්ධිත්වා හත්ථිරතනං අභිරුහි. තාවදෙව නං සහජාතා සට්ඨිසහස්සා අමච්චා සබ්බාලඞ්කාරප්පටිමණ්ඩිතා පරිවාරයිංසු, සබ්බකඤ්ඤායො මද්දිදෙවිම්පි නහාපෙත්වා අලඞ්කරිත්වා අභිසිඤ්චිංසු. සීසෙ ච පනස්සා අභිසෙකඋදකං අභිසිඤ්චමානා “වෙස්සන්තරො තං පාලෙතූ”තිආදීනි මඞ්ගලානි වදිංසු. තමත්ථං පකාසෙන්තො සත්ථා ආහ –

තත්ථ පච්චයං නාගමාරුය්හාති තං අත්තනො ජාතදිවසෙ උප්පන්නං හත්ථිනාගං. පරන්තපන්ති අමිත්තතාපනං. පකිරිංසූති පරිවාරයිංසු. නන්දයන්තාති තොසෙන්තා. සිවිකඤ්ඤාති සිවිරඤ්ඤො පජාපතියො සන්නිපතිත්වා ගන්ධොදකෙන න්හාපෙසුං. ජාලී කණ්හාජිනා චුභොති ඉමෙ තෙ පුත්තාපි මාතරං රක්ඛන්තූති.