මාසෙ මාසෙති ඉමං ධම්මදෙසනං සත්ථා වෙළුවනෙ විහරන්තො සාරිපුත්තත්ථෙරස්ස මාතුලබ්රාහ්මණං ආරබ්භ කථෙසි.

ථෙරො කිර තස්ස සන්තිකං ගන්ත්වා ආහ – “කිං නු ඛො, බ්රාහ්මණ, කිඤ්චිදෙව කුසලං කරොසී”ති? “කරොමි, භන්තෙ”ති. “කිං කරොසී”ති? “මාසෙ මාසෙ සහස්සපරිච්චාගෙන දානං දම්මී”ති. “කස්ස දෙසී”ති? “නිගණ්ඨානං, භන්තෙ”ති. “කිං පත්ථයන්තො”ති? “බ්රහ්මලොකං, භන්තෙ”ති. “කිං පන බ්රහ්මලොකස්ස අයං මග්ගො”ති? “ආම, භන්තෙ”ති. “කො එවමාහා”ති? “ආචරියෙහි මෙ කථිතං, භන්තෙ”ති.

“නො ත්වං බ්රහ්මලොකස්ස මග්ගං ජානාසි, නාපි තෙ ආචරියා, සත්ථාව එකො ජානාති, එහි, බ්රාහ්මණ, බ්රහ්මලොකස්ස තෙ මග්ගං කථාපෙස්සාමී”ති තං ආදාය සත්ථු සන්තිකං නෙත්වා, “භන්තෙ, අයං බ්රාහ්මණො එවමාහා”ති, “තං පවත්තිං ආරොචෙත්වා සාධු වතස්ස බ්රහ්මලොකස්ස මග්ගං කථෙථා”ති. සත්ථා “එවං කිර, බ්රාහ්මණා”ති පුච්ඡිත්වා “ආම, භො ගොතමා”ති වුත්තෙ, “බ්රාහ්මණ, තයා එවං දදමානෙන වස්සසතං දින්නදානතොපි මුහුත්තමත්තං පසන්නචිත්තෙන මම සාවකස්ස ඔලොකනං වා කටච්ඡුභික්ඛාමත්තදානං වා මහප්ඵලතර”න්ති වත්වා අනුසන්ධිං ඝටෙත්වා ධම්මං දෙසෙන්තො ඉමං ගාථමාහ –

තත්ථ සහස්සෙනාහි සහස්සපරිච්චාගෙන. යො යජෙථ සතං සමන්ති යො වස්සසතං මාසෙ මාසෙ සහස්සං පරිච්චජන්තො ලොකියමහාජනස්ස දානං දදෙය්ය, එකඤ්ච භාවිතත්තානන්ති යො පන එකං සීලාදිගුණවිසෙසෙන වඩ්ඪිතඅත්තානං හෙට්ඨිමකොටියා සොතාපන්නං, උපරිමකොටියා ඛීණාසවං ඝරද්වාරං සම්පත්තං කටච්ඡුභික්ඛාදානවසෙන වා යාපනමත්තආහාරදානවසෙන වා ථූලසාටකදානමත්තෙන වා පූජෙය්ය. යං ඉතරෙන වස්සසතං හුතං. තතො සායෙව පූජනා සෙය්යො. සෙට්ඨො උත්තමොති අත්ථොති.

දෙසනාවසානෙ සො බ්රාහ්මණො සොතාපත්තිඵලං පත්තො, අඤ්ඤෙපි බහූ සොතාපත්තිඵලාදීනි පාපුණිංසූති.

යො ච වස්සසතං ජන්තූති ඉමං ධම්මදෙසනං සත්ථා වෙළුවනෙ විහරන්තො සාරිපුත්තත්ථෙරස්ස භාගිනෙය්යං ආරබ්භ කථෙසි.

තම්පි හි ථෙරො උපසඞ්කමිත්වා ආහ – “කිං, බ්රාහ්මණ, කුසලං කරොසී”ති? “ආම, භන්තෙ”ති. “කිං කරොසී”ති? “මාසෙ මාසෙ එකං එකං පසුං ඝාතෙත්වා අග්ගිං පරිචරාමී”ති. “කිමත්ථං එවං කරොසී”ති? “බ්රහ්මලොකමග්ගො කිරෙසො”ති.

“කෙනෙවං කථිත”න්ති? “ආචරියෙහි මෙ, භන්තෙ”ති. “නෙව ත්වං බ්රහ්මලොකස්ස මග්ගං ජානාසි, නාපි තෙ ආචරියා, එහි, සත්ථු සන්තිකං ගමිස්සාමා”ති තං සත්ථු සන්තිකං නෙත්වා තං පවත්තිං ආරොචෙත්වා “ඉමස්ස, භන්තෙ, බ්රහ්මලොකස්ස මග්ගං කථෙථා”ති ආහ.

සත්ථා “එවං කිරා”ති පුච්ඡිත්වා “එවං, භො ගොතමා”ති වුත්තෙ, “බ්රාහ්මණ, වස්සසතම්පි එවං අග්ගිං පරිචරන්තස්ස තව අග්ගිපාරිචරියා මම සාවකස්ස තඞ්ඛණමත්තං පූජම්පි න පාපුණාතී”ති වත්වා අනුසන්ධිං ඝටෙත්වා ධම්මං දෙසෙන්තො ඉමං ගාථමාහ –

තත්ථ ජන්තූති සත්තාධිවචනමෙතං. අග්ගිං පරිචරෙ වනෙති නිප්පපඤ්චභාවපත්ථනාය වනං පවිසිත්වාපි තත්ථ අග්ගිං පරිචරෙය්ය. සෙසං පුරිමසදිසමෙවාති.

දෙසනාවසානෙ සො බ්රාහ්මණො සොතාපත්තිඵලං පාපුණි, අඤ්ඤෙපි බහූ සොතාපත්තිඵලාදීනි පාපුණිංසූති.

යං කිඤ්චි යිට්ඨං වාති ඉමං ධම්මදෙසනං සත්ථා වෙළුවනෙ විහරන්තො සාරිපුත්තත්ථෙරස්ස සහායකබ්රාහ්මණං ආරබ්භ කථෙසි.

තම්පි හි ථෙරො උපසඞ්කමිත්වා “කිං, බ්රාහ්මණ, කිඤ්චි කුසලං කරොසී”ති පුච්ඡි. “ආම, භන්තෙ”ති. “කිං කරොසී”ති? “යිට්ඨයාගං යජාමී”ති. “තදා කිර තං යාගං මහාපරිච්චාගෙන යජ”න්ති. ඉතො පරං ථෙරො පුරිමනයෙනෙව පුච්ඡිත්වා තං සත්ථු සන්තිකං නෙත්වා තං පවත්තිං ආරොචෙත්වා “ඉමස්ස, භන්තෙ, බ්රහ්මලොකස්ස මග්ගං කථෙථා”ති ආහ.

සත්ථා, “බ්රාහ්මණ, එවං කිරා”ති පුච්ඡිත්වා “එවං, භො ගොතමා”ති වුත්තෙ, “බ්රාහ්මණ, තයා සංවච්ඡරං යිට්ඨයාගං යජන්තෙන ලොකියමහාජනස්ස දින්නදානං පසන්නචිත්තෙන මම සාවකානං වන්දන්තානං උප්පන්නකුසලචෙතනාය චතුභාගමත්තම්පි න අග්ඝතී”ති වත්වා අනුසන්ධිං ඝටෙත්වා ධම්මං දෙසෙන්තො ඉමං ගාථමාහ –