සවැනි සූත්‍රයෙහි අකුසලස්ස සමාපත්ති යනු අකුශල ධර්‍මයන්ගේ යෙදීමයි, අකුශලධර්‍මය සමඟ එක්වූයේය යන අර්‍ත්‍ථයි, පරියුට්ඨාය තිට්ඨති යනු නැඟී සිටියි.

සත්වැනි සූතයෙහි කාමෙසු පළාලිතා යනු වස්තු කාම ක්ලේශකාමයන්හි ලොල් වූවාහු ඇඑනාහුයි, අසිතව්‍යාභඞ්ගිං යනු තණ කපන දෑකැත්ත මෙන්ම තණ ගෙනයන කදයි, කුලපුත්තො යනු සදාචාරවත් කුලපුත්‍රයායි, ඔහාය යනු අතහැරයි, අලං වචනාය යනු සුදුසු වචනයටයි, ලබ්හා යනු සුලබවූයි, ලැබීමට හැකි වූයි, හීනා කාමා යනු පස්වැදෑරුම් පහත් කුලයන්ගේ කාමයෝයි, මජ්ඣිමා කාමා යනු මධ්‍යම සත්ත්වයන්ගේ කාමයෝයි, පණිතා කාමා යනු රාජ රාජ මහා මාත්‍යයන්ගේ කාමයෝයි, කාමාත්වෙව සඞ්ඛං ගච්ඡන්ති යනු කැමැතිවීම් වශයෙන් ද කැමති විය යුතු වශයෙන් ද කාමයෝයි. මෙසේ ප්‍රසිද්ධියට යත්, වුද්ධො හොති යනු මහල්ලෙක් වෙයි, අලම්පඤ්ඤො යනු සුදුසු නුවණ ඇත්තේයි. අත්තගුත්තො යනු තමා විසින්ම ගෝපනය කරන කරන ලද්දේ, රක්නා ලද්දේයි, තමාවම හෝ ගෝපනය කිරීමට රැකීමට සමත්වූයේයි, නාලං පමාදාය යනු පමාවීමට නුසුදුසුවූයේයි, සද්ධාය අකතං හොති යනු ශ්‍රද්ධාවෙන් කුශල ධර්‍මයන්හි යමක් කළයුතුද එය නොකරන ලද්දේ වෙයි, සෙසු පදයන්හි ද මේ ක්‍රමයමයි, අනපෙඛොදානාහං භික්ඛවෙ තස්මිං භික්ඛුස්මිං හොමි යනු මෙසේ ශ්‍රද්ධාදියෙන් කළයුත්ත කොට සෝවාන් පෙලෙහි පිහිටි ඒ පුද්ගලයා කෙරෙහි බලාපොරොත්තු රහිතවූයේ වෙමියි දවයි, මේ සූත්‍රයෙහි සෝවාන් මාර්‍ගය කියන ලදි.

අටවැන්නෙහි සද්ධම්මෙ යනු ශාසනික සද්ධර්‍මයෙහියි, අස්සද්ධො යනු විශ්වාසයෙන් ඇතිවූ ශ්‍රද්ධාවෙන් හා ප්‍රත්‍යක්‍ෂ ශ්‍රද්ධාවෙන් යන දෙවැදෑරුම් ශ්‍රද්ධාවෙන් තොරවූයේයි, චවති න පතිට්ඨාති යනු සසුනෙහි ගුණයෙන් පිරිහෙයි, පිහිටීමට නොහැකිවෙයි, මෙසේ මේ සූත්‍රයෙහි නොපිහිටීම ද පිහිටීම ද කියන ලදි,

නවවැන්නෙහි ඔහුට ගෞරවය නැත්තේනුයි අගාරවො නමි, ඔහුට කීකරු බවක් නැත්තේනුයි අප්පතිස්සො නමි, ජ්‍යෙෂ්ඨ නොවූයේ පහත් පැවැතුම් නැත්තේයි, මෙහි සෙස්ස කලින් සඳහන් කරන ලද්දට සමානය,

දසවැන්නෙහි අභබ්බො යනු පාත්‍ර නොවූයේයි, වුද්ධිං යනු වැඩයි, විරූළ්හිං යනු වැඩුණු මුල් ඇති බැවින් නිශ්චලභාවයයි, වෙපුල්ලං යනු මහත්බවයි, සෙස්ස සියලු තන්හි පැහැදිලි අරුත් ඇත්තේයි.

දෙවැනි වර්ගයෙහි පළමු සූත්‍රයෙහි පුබ්බාහං භික්ඛවෙ අනනුස්සුතෙසු ධම්මෙසු යනු මම, මහණෙනි, පෙර නොඇසූ සිවුසස් දහම්හි යනුයි, අභිඤ්ඤාවොසාන පාරමිප්පත්තො පටිජානාමි යනු සිවුසස්හි සිවුමගින් සොළොස් වැදෑරුම් වූ කටයුතු කිරීමෙන් මනාව දැන අවසානයට පත්වීම නම් වූ සියලු කෘත්‍යයන් නිමවීමෙන් සපිරූ කටයුතු ඇතිබවෙහි පරතෙරට පත්වූයෙම් මනාව දනිමියි මහබෝ පළඟෙහි තමා වෙත පැමිණිය යුතු ගුණය දක්වයි, තථාගතස්ස යනු කරුණු අටකින් තථාගතයන් වහන්සේගේයි, තථාගතබලානි යනු යම්සේ එකරුණුවලින් යා යුතු ද එසේම ගියාවූ පැවතියා වූ ඥානබලයෝයි, ආසභංඨානං යනු ශ්‍රේෂ්ඨ ස්ථානයයි, සීහනාදං යනු අභීත නාදයයි, බ්‍රහ්මචක්කං යනු ශ්‍රේෂ්ඨ චක්‍රයයි, වත්තෙති යනු පැවැත්වීය. කීවේය,

දෙවැන්නෙහි අග්ගං යනු උතුම් වූයි, සෙසු බලයන් ගොනැස්සෙහි මුදුන මෙන් එකට එක් කෙරේයයි සඞ්ගාහිකං නමි, ඒ බලයන්ම එකට එක්වූවක් කෙරේනුයි සඞ්ඝාතනියං නමි,

තෙවැන්නෙහි සෙඛබලානි යනු ශෛක්ෂයන්ගේ ඥානබලයෝයි, එහි සිහිමුළාවෙන් නොසැලේයයි සතිබලං නමි, විසුරුණු බවින් (උඩඟුවෙන්) නොකැලඹේනුයි සමාධිබලං නමි.

සිවුවැන්නෙහි සතිනෙපක්කෙන යනු මෙහි ප්‍රඥාව නෙපක්ක යයි කියනු ලැබේ, එය සිහියට උපකාරබවින් ගන්නා ලදි,

පස්වැන්නෙහි ස්වකීය විෂයෙහිම ලෝකෝත්තර ධර්‍මයන් කීමට “කත්‍ථච භික්ඛවෙ සද්ධාබලං දට්ඨබ්බං” යනාදිය කීය. යම්සේ නම් සිටු පුතුන් සිවුදෙනකු හා රජු යන රජු පස්වැනි කොට ඇති යහළුවන් නැකැත් කෙළින්නෙම්හයි මගට බටකල්හි එක් සිටුපුතකුගේ ගෙට ගියවිට සෙසු සිවුදෙන නිහඬව සිටිත්ද ගෙහිමියාම මොවුන්ට කෑයුතුදෙය බිදිය යුතුදෙය දෙව්, ගඳමල් අබරණ ආදිය දෙව්යි කියමින් ගෙහි හැසිරෙයි ද දෙවැන්නාගේ, තෙවැන්නාගේ හා සතරවැන්නාගේ ගෙට ගිය විට ඉතිරි සිවුදෙන නිහඬව හිඳිත්ද ගෙහිමියාම මොවුනට කෑ යුතු, බිඳියයුතු දෙය දෙව්, ගඳමල් අබරණ ආදිය දෙව්යි කියමින් හැසිරෙයිද? ඉක්බිති සියල්ලට පසුව රජුගේ ගෙට ගිය විට, රජු සියලු තන්හි අධිපතියා වුවද මෙවිට තමාගේ ගෙහිම මොවුනට කෑ යුතුදෙය බිදිය යුතු දෙය දෙව් ගඳමල් අබරණ ආදිය දෙව්යි කියමින් හැසිරෙයි ද, එපරිද්දෙන්ම ශ්‍රද්ධාව පස්වැනි කොට ඇති ඒ බලයන් යහළුවන් එක්ව මගට බස්නා කල්හි මෙන් එක් අරමුණක උපදනා කල්හි යම්සේ පළමුවැන්නාගේ ගෙහි ඉතිරි සිවුදෙනා නිහඬව හිඳිත්ද ගෙහිමියාම හැසිරෙයිද එසේ සෝවාන් අංගයන්ට පත්ව අධිමොක්‍ෂ ලක්ෂණ ඇති ශ්‍රද්ධා බලයම ජ්‍යෙෂ්ඨයා වෙයි, පෙරටුව යන්නා වෙයි, සෙස්සෝ ඊට අනුකූල වෙත්. යම්සේ දෙවැන්නාගේ ගෙහි ඉතිරි සිවුදෙනා නිහඬව හිඳිත්ද ගෙහිමියාම හැසිරෙයිද මෙසේ සම්‍යග්ප්‍රධානයන්ට පත්ව දැඩිව ගැනීම් ලක්‍ෂණ කොට ඇති වීර්යබලයම ජ්‍යෙෂ්ඨයා වෙයි, පෙරටුව යන්නා වෙයි, සෙස්සෝ ඊට අනුකූල වෙත්, යම්සේ තෙවැන්නාගේ ගෙහිදී ඉතිරි සිවුදෙන නිහඬව හිඳිත්ද ගෙහිමියාම හැසිරෙයිද එසේ සතිපට්ඨානයන් බවට පත්ව උපස්ථාන ලක්‍ෂණය ඇති සතිබලයම ජ්‍යෙෂ්ඨයා වෙයි පෙරටුව යන්නා වෙයි, සෙස්සෝ ඊට අනුකූල වෙත්, යම්සේ සිවුවැන්නාගේ ගෙහිදී ඉතිරි සිවුදෙන නිහඬව හිඳිත්ද ගෙහිමියාම හැසිරෙයිද මෙසේ ධ්‍යාන විමොක්ෂයන් බවට පත්ව නොවිසිරීම ලක්ෂණකොට ඇති සමාධි බලයම ජ්‍යෙෂ්ඨයා වෙයි, පෙරටුව යන්නා වෙයි, සෙස්සෝ ඊට අනුකූල වෙත්, සියල්ලට පසුව රජුගේ ගෙට ගියවිට යම්සේ ඉතිරි සිවුදෙනා නිහඬව හිඳිත්ද රජුම ගෙහි හැසිරෙයිද මෙසේ ආර්ය සත්‍යයන්ට පැමිණ මනාව දැනීම ලක්‍ෂණ කොට ඇති ප්‍රඥා බලයම ජ්‍යෙෂ්ඨයා වෙයි, පෙරටුව යන්නා වෙයි, සෙස්සෝ ඊට අනුකූල වෙතැයි මෙසේ මෙහි පඤ්චබලයෝ මිශ්‍රකවම කියන ලද්දාහ. සයවැන්න පැහැදිලි අරුත් ඇත්තේමය, එසේ කලින් වර්‍ගයෙහි ද මෙහි ද සූත්‍ර අටෙහි ශෛක්ෂ බලයෝම කියන ලදහ. යට සූත්‍ර සතරෙහි ශෛක්ෂ බලයෝ කියන ලද්දාහුදැයිද මතු සූත්‍ර සතරෙහි අශෛක්ෂ බලයෝ කියන ලද්දාහුදැයිද කරණ්ඩකොල වාසී මහාදේව තෙරණුවෝ පැවසූහ.