1. ස. පු: විපාකය විපාකස්වභාවධර්‍ම ඇත්තේ වේ ද?

ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: ඒ විපාකස්වභාවධර්‍මයාගේ විපාකය විපාකස්වභාවධර්‍ම ඇත්තේ වේ ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ … (ආයතිභවයෙහි විපාකදානභාවය සඳහා කළ ප්‍රතික්‍ෂේප යි.)

2. ස. පු: ඒ විපාකස්වභාවධර්‍මයාගේ විපාකය විපාකස්වභාවධර්‍ම ඇත්තේ වේ ද?

ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ. (ඒ හේතුවින් අන්‍යවිපාකයක්හුගේ උපත සඳහා කළ පිළින යි.)

ස. අනු: ඒ ඒ දුඃඛයාගේ මැ කෙළවර කිරීමෙක් නැද්ද, සසරවට සිඳීමෙක් නැද්ද, අනුපාදා පරිනිර්‍වාණයෙක් නැද්ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

3. ස. පු: විපාකය විපාකස්වභාවධර්‍ම ඇත්තේ වේ ද?

ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: විපාක යනු ද විපාකස්වභාවධර්‍ම යනු ද, විපාකස්වභාවධර්‍ම යනු ද විපාක යනු ද තෙල හෙ වේ ද, ඒකාර්‍ත්‍ථ සම සමභාග වේ ද, එයින් උපන්නේ වේ ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

4. ස. පු: විපාකය විපාකස්වභාවධර්‍ම වේ ද?

ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: විපාකත් විපාකස්වභාවධර්‍මත්, විපාකස්වභාවධර්‍මත් විපාකත් සහගත සහජාත සංසෘෂ්ට සම්ප්‍රයුක්ත ඒකෝත්පාද ඒකනිරෝධ ඒකවස්තුක ඒකාලම්බන වෙත් ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

5. ස. පු: විපාකය විපාකස්වභාවධර්‍ම වේ ද?

ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: එ මැ අකුශලත් එ මැ අකුශලයාගේ විපාකත් වේ ද, එ මැ කුශලත් එ මැ කුශලයාගේ විපාකත් වේ ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

6. ස. පු: විපාකය විපාකස්වභාවධර්‍ම වේ ද?

ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: (යමෙක්) යම් මැ සිතෙකින් ප්‍රාණඝාත කෙරේ නම්, එ මැ සිතින් නිරෑහි පැසේ ද, යම් මැ සිතෙකින් දන් දේ නම්, එ මැ සිතින් ස්වර්‍ගයෙහි තුටු වේ ද?

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

7. ප. පු: ‘විපාකය විපාකස්වභාවධර්‍ම ඇතැ’ යි නො කියැයුතු වේ ද?

ස. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ප. අනු: විපාක වූ සතර අරූපස්කන්‍ධයෝ අන්‍යො’න්‍යප්‍රත්‍යය වූවාහු නො?

ස. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

අනු. ඨ: ඉදින් විපාක වූ සතර අරූපස්කන්‍ධයෝ අන්‍යො’න්‍යප්‍රත්‍යය වූවාහු නම්,

අනු. පා: භවත, එකරුණින් ‘විපාකය විපාකස්වභාවධර්‍ම වෙති’ යි කියැයුතු මැ යැ.

සඞ්ගහිතකථා යැ සම්පයුත්තකථා යැ චේතසිකකථා යැ දානකථා යැ පරිභෝගමයපුඤ්ඤවඩ්ඪනකථා යැ ඉතොදින්නකථා යැ, පඨවීකම්මවිපාකකථා යැ, ජරාමරණං විපාකොති කථා යැ අරියධම්මවිපාකකථා යැ විපාකො විපාකධම්මධම්මෝති කථා යි.