සත්තමභවිකකථා < අභිධර්ම පිටකය | බුද්ධ ජයන්ති ත්‍රිපිටකය

12. 10.

සත්තමභවිකකථා

[මෙහි නිදානය ද දුග්ගතිකථායෙහි මෙනි.]

1. ප. පු: ‘සප්තමභවික (සෝතාපන්න) පුද්ගලයාහට දුර්‍ගති ප්‍රහීණ’ යැයි නො කියයුතු වේ ද?

ස. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ප. අනු: සප්තමභවික පුද්ගල නිරයට එළඹෙන්නේ වේ ද? තිරශ්චීන යෝනියට එළඹෙන්නේ වේ ද? ප්‍රේත විෂයයට එළඹෙන්නේ වේ ද?

ස. පු: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

ප. ආ: එකරුණින් සප්තමභවික පුද්ගලයාහට දුර්‍ගති ප්‍රහීණ වෙයි.

සත්තමභවිකකථා නිමි.

ද්වාදශවර්‍ග නිමි.

එහි උද්දාන:

සංවරො කම්මන්ති කථා යැ, කම්මකථා යැ, සද්දො විපාකො’ති කථා යැ, සළායතනකථා යැ, සත්තක්ඛත්තුපරමකථා යැ, කොලංකොලකථා යැ, ඒකබීජිකථා යැ, ජීවිතා වෝරෝපනකථා යැ, දුග්ගතිකථා යැ, සත්තමභවිකකථා යි.

තෙළෙස්වනවග

13. 1.

කප්පට්ඨකථා

[“සඞ්ඝං සමග්ගං හෙත්‍වාන කප්පං නිරයම්හි පච්චති” යනු ගෙන සඞ්ඝභේදක කපක් පුරා නිරයෙහි සිටුනේ’යි රාජගිරිකයන් සෙයින් ලබ්ධි ගතුවන්ගේ වාද බිඳුනට කප්පට්ඨකථා එයි.]

1. ස. පු: කල්පස්ථයා (සම්පූර්‍ණ මහා) කපක් සිටුනේ වේ ද?

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: කල්පයත් සිටුනේ වේ ද? බුදුහු ද ලොව උපදනාහු වෙත් ද? (සඞ්ඝභේදය බුදුන් ඇති කලැමැ වන බව හැඟවී.)