6. 1. 8.
[අසන්තුට්ඨිතා සූත්‍රය]
[සැවැත්නිදාන යි]
8. මහණෙනි, මෙ ධර්‍මයෝ තිදෙනෙකි. කවර තිදෙනක යත්:
අසන්තුට්ඨිතා ය, අසම්පජඤ්ඤ ය, මහිච්ඡතා යි. මහණෙනි, මෙ ධර්‍මයෝ තුන්දෙනා යි.
මහණෙනි, මෙ දහම් තිදෙනාගේ ප්‍රහාණය සඳහා දහම් තිදෙනෙක් වැඩියයුත්තාහ. කවර තිදෙනෙක යත්:
අසන්තුෂ්ටියගේ ප්‍රහාණය පිණිස සන්තුෂ්ටිතාව වැඩියයුතු, අසම්ප්‍රජන්‍යයාගේ ප්‍රහාණය පිණිස සම්ප්‍රජන්‍යය වැඩියයුතු, මහේච්ඡතාවගේ ප්‍රහාණය පිණිස අල්පේච්ඡතාව (ඉච්ඡා නැතිබව) වැඩියයුතු.
මහණෙනි, මෙ තුන් ධර්‍මයන් ප්‍රහීණ කිරීමට මෙ තුන් ධර්‍මයෝ වැඩිය යුත්තාහ.
6. 1. 9.
[දෝවචස්සතා සූත්‍රය]
[සැවැත්නිදාන යි]
9. මහණෙනි, මෙ දහම් තුණෙකි. කවර තුණෙක යත්:
දෝවචස්සතා ය, පාපමිත්තතා ය, චිත්තයාගේ වික්‍ෂේප ය යි. මහණෙනි, මෙ දහම් තුණ යි.
මහණෙනි, මෙ දහම් තුණ පහනු සඳහා දහම් තුණෙක් වැඩියයුතු. කවර තුණෙක යත්:
දුර්‍වචභාවය දුරු කරණු සඳහා සුවචභාවය වැඩියයුතු, පවිටු මිතුරන් ඇතිබව ප්‍රහීණ කරණු සඳහා කලණමිතුරන් ඇතිබව වැඩියයුතු, චිත්තයාගේ වික්‍ෂේපය දුරලනු සඳහා ආනාපානසතිය වැඩිය යුතු.
මහණෙනි, මෙ තුන්දහමුන්ගේ ප්‍රහාණය සඳහා මෙ තුන්දම වැඩිය යුතුය යි.
6. 1. 10.
[උද්ධච්ච සූත්‍රය]
[සැවැත්නිදාන යි]
10. මහණෙනි, මෙ දහම් තුණෙකි. කවර තුණෙක යත්:
උද්ධච්චය හා අසංවරය හා පමාද යි. මහණෙනි, මෙ දහම් තුණ යි.
මහණෙනි, මෙ තුන් දහම් දුරු කරණු සඳහා දහම් තුණෙක් වැඩිය යුතු ය. කවර තුණෙක යත්:
උද්ධච්චයාගේ ප්‍රහාණය පිණිස සමථය වැඩිය යුතු. අසංවරයාගේ ප්‍රහාණය සඳහා සංවරය වැඩිය යුතු. ප්‍රමාදයාගේ ප්‍රහාණය පිණිස අප්‍රමාදය වැඩිය යුතු යි.
මහණෙනි, මෙ තුන්දහම් ප්‍රහීණ කරණු සඳහා මෙ ධර්‍ම තුණ වැඩිය යුතු යයි.
තික වර්‍ගය.
එහි උද්දානය:
රාග සූත්‍රය, දුච්චරිත සූත්‍රය, විතක්ක සූත්‍රය, සඤ්ඤා සූත්‍රය, ධාතු සූත්‍රය, අස්සාද සූත්‍රය, අරති සූත්‍රය, අසන්තුට්ඨිතා සූත්‍රය, දෝවචස්ස සූත්‍රය, උද්ධච්ච සූත්‍රය දැයි දසයෙකි.