9. 1. 4.
සම්බහුලාසුත්තං.
224. එකං සමයං සම්බහුලා භික්ඛූ කොසලෙසු විහරන්ති අඤ්ඤතරස්මිං වනසණ්ඩෙ. අථ ඛො තෙ භික්ඛූ වස්සං වුත්ථා තෙමාසච්චයෙන චාරිකං පක්කමිංසු. අථ ඛො යා තස්මිං වනසණ්ඩෙ අධිවත්ථා දෙවතා තෙ භික්ඛූ අපස්සන්තී පරිදෙවමානා තායං වෙලායං ඉමං ගාථං අභාසි:
අරති විය මෙ’ජ්ජ ඛායති බහුකෙ දිස්වාන විවිත්තෙ ආසනෙ,
තෙ චිත්තකථා බහුස්සුතා කො’මෙ ගොතමසාවකා ගතාති.
එවං වුත්තෙ අඤ්ඤතරා දෙවතා තං දෙවතං ගාථාය අජ්ඣභාසි:
මගධං ගතා කොසලං ගතා එකච්චියා පන වජ්ජිභූමියා,
මගා විය අසඞ්ගචාරිනො අනිකෙතා විහරන්ති භික්ඛවොති.
9. 1. 5.
ආනන්දසුත්තං.
225. එකං සමයං ආයස්මා ආනන්දො කොසලෙසු විහරති අඤ්ඤතරස්මිං වනසණ්ඩෙ.
තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා ආනන්දො අතිවෙලං ගිහීසඤ්ඤත්තිබහුලො විහරති.
අථ ඛො යා තස්මිං වනසණ්ඩෙ අධිවත්ථා දෙවතා ආයස්මතො ආනන්දස්ස අනුකම්පිකා අත්ථකාමා ආයස්මන්තං ආනන්දං සංවෙජෙතුකාමා යෙනායස්මා ආනන්දො තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං ආනන්දං ගාථාය අජ්ඣභාසි:
රුක්ඛමූලගහණං පසක්කිය නිබ්බානං හදයස්මිං ඔපිය,
ඣාය ගොතම මා ච පමාදො කිං තෙ බිළිබිළිකා කරිස්සතීති.
අථ ඛො ආයස්මා ආනන්දො තාය දෙවතාය සංවෙජිතො සංවෙගමාපාදීති.
9. 1. 6.
අනුරුද්ධසුත්තං.
226. එකං සමයං ආයස්මා අනුරුද්ධො කොසලෙසු විහරති අඤ්ඤතරස්මිං වනසණ්ඩෙ. අථ ඛො අඤ්ඤතරා තාවතිංසකායිකා දෙවතා ජාලිනී නාම ආයස්මතො අනුරුද්ධස්ස පුරාණදුතියිකා යෙනායස්මා අනුරුද්ධො තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං අනුරුද්ධං ගාථාහි අජ්ඣභාසි:
තත්ථ චිත්තං පණිධෙහි යත්ථ තෙ වුසිතං පුරෙ,
තාවතිංසෙසු දෙවෙසු සබ්බකාමසමිද්ධිසු,
පුරක්ඛතො පරිවුතො දෙවකඤ්ඤාහි සොභසීති.
දුග්ගතා දෙවකඤ්ඤායො සක්කායස්මිං පතිට්ඨිතා,
තෙ චාපි දුග්ගතා සත්තා දෙවකඤ්ඤාහි පත්ථිතාති.
න තෙ සුඛං පජානන්ති යෙ න පස්සන්ති නන්දනං,
ආවාසං නරදෙවානං තිදසානං යසස්සිනන්ති.
[අනුරුද්ධො:]
න ත්වං බාලෙ විජානාසි යථා අරහතං වචො,
අනිච්චා සබ්බෙ සඞ්ඛාරා උප්පාදවයධම්මිනො,
උප්පජ්ජිත්වා නිරුජ්ඣන්ති තෙසං වූපසමො සුඛො.
නත්ථිදානි පුනාවාසො දෙවකායස්මිං ජාලිනී,
වික්ඛීණො ජාතිසංසාරො නත්ථිදානි පුනබ්භවොති.
9. 1. 7.
නාගදත්තසුත්තං.
227. එකං සමයං ආයස්මා නාගදත්තො කොසලෙසු විහරති අඤ්ඤතරස්මිං වනසණ්ඩෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා නාගදත්තො අතිකාලෙන ගාමං පවිසති, අතිදිවා පටික්කමති. අථ ඛො යා තස්මිං වනසණ්ඩෙ අධිවත්ථා දෙවතා ආයස්මතො නාගදත්තස්ස අනුකම්පිකා අත්ථකාමා ආයස්මන්තං නාගදත්තං සංවෙජෙතුකාමා යෙනායස්මා නාගදත්තො තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං නාගදත්තං ගාථාහි අජ්ඣභාසි:
කාලෙ පවිස්ස නාගදත්ත දිවා ච ආගන්ත්වා අතිවෙලචාරී,
සංසට්ඨො ගහට්ඨෙහි සමානසුඛදුක්ඛො.
භායාමි නාගදත්තං සුප්පගබ්භං කුලෙසු විනිබද්ධං,
මා හෙව මච්චුරඤ්ඤො බලවතො අන්තකස්ස වසමෙසීති.
අථ ඛො ආයස්මා නාගදත්තො තාය දෙවතාය සංවෙජිතො සංවෙගමාපාදීති.
9. 1. 8.
කුලඝරණීසුත්තං.
228. එකං සමයං අඤ්ඤතරො භික්ඛු කොසලෙසු විහරති අඤ්ඤතරස්මිං වනසණ්ඩෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සො භික්ඛු අඤ්ඤතරස්මිං කුලෙ අතිවෙලං අජ්ඣොගාළ්හප්පත්තො විහරති.
අථ ඛො යා තස්මිං වනසණ්ඩෙ අධිවත්ථා දෙවතා තස්ස භික්ඛුනො අනුකම්පිකා අත්ථකාමා තං භික්ඛුං සංවෙජෙතුකාමා යා තස්මිං කුලෙ කුලඝරණී තස්සා වණ්ණං අභිනිම්මිනිත්වා යෙන සො භික්ඛු තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා තං භික්ඛුං ගාථාහි අජ්ඣභාසි:
නදීතීරෙසු සණ්ඨානෙ සභාසු රථියාසු ච,
ජනා සඞ්ගම්ම මන්තෙන්ති මඤ්ච තඤ්ච කිමන්තරන්ති.