7. 2. 3.
දෙවහිතසුත්තං.
199. සාවත්ථියං–
තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා වාතෙහි ආබාධිකො හොති. ආයස්මා ච උපවානො භගවතො උපට්ඨාකො හොති.
අථ ඛො භගවා ආයස්මන්තං උපවානං ආමන්තෙසි: ඉඞ්ඝ මෙ ත්වං උපවාණ උණ්හොදකං ජානාහී ති.
එවං භන්තෙති ඛො ආයස්මා උපවානො භගවතො පටිස්සුත්වා නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය යෙන දෙවහිතස්ස බ්රාහ්මණස්ස නිවෙසනං තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා තුණ්හීභූතො එකමන්තං අට්ඨාසි.
අද්දසා ඛො දෙවහිතො බ්රාහ්මණො ආයස්මන්තං උපවානං තුණ්හීභූතං එකමන්තං ඨිතං. දිස්වාන ආයස්මන්තං උපවානං ගාථාය අජ්ඣභාසි:
තුණ්හීභූතො භවං තිට්ඨං මුණ්ඩො සඞ්ඝාටිපාරුතො,
කිං පත්ථයානො කිං එසං කින්නු යාචිතුමාගතොති?
[උපවානො:]
අරහං සුගතො ලොකෙ වාතෙහාබාධිකො මුනි,
සචෙ උණ්හොදකං අත්ථි මුනිනො දෙහි බ්රාහ්මණ.
පූජිතො පූජනෙය්යානං සක්කරෙය්යාන සක්කතො,
අපචිතො අපචෙය්යානං තස්ස ඉච්ඡාමි හාතවෙති.
අථ ඛො දෙවහිතො බ්රාහ්මණො උණ්හොදකස්ස කාජං පුරිසෙන ගාහාපෙත්වා ඵාණිතස්ස ච පුටං ආයස්මතො උපවානස්ස පාදාසි.
අථ ඛො ආයස්මා උපවාණො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං උණ්හොදකෙන නහාපෙත්වා උණ්හොදකෙන ඵාණිතං ආලොළෙත්වා භගවතො පාදාසි. අථ ඛො භගවතො සො ආබාධො පටිප්පස්සම්භි.
අථ ඛො දෙවහිතො බ්රාහ්මණො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා භගවතා සද්ධිං සම්මොදි. සම්මොදනීයං කථං සාරාණීයං වීතිසාරෙත්වා එකමන්තං නිසීදි.
එකමන්තං නිසින්නො ඛො දෙවහිතො බ්රාහ්මණො භගවන්තං ගාථාය අජ්ඣභාසි.
කත්ථ දජ්ජා දෙය්යධම්මං කත්ථ දින්නං මහප්ඵලං,
කථං හි යජමානස්ස කත්ථ ඉජ්ඣති දක්ඛිණාති?
[භගවා:]
පුබ්බෙනිවාසං යො වෙදී සග්ගාපායඤ්ච පස්සති,
අථො ජාතික්ඛයං පත්තො අභිඤ්ඤාවොසිතො මුනි.
එත්ථ දජ්ජා දෙය්යධම්මං එත්ථ දින්නං මහප්ඵලං,
එවං හි යජමානස්ස එවං ඉජ්ඣති දක්ඛිණාති.
එවං වුත්තෙ දෙවහිතො බ්රාහ්මණො භගවන්තං එතදවොච: අභික්කන්තං භො ගොතම -පෙ- උපාසකං මං භවං ගොතමො ධාරෙතු අජ්ජතග්ගෙ පාණුපෙතං සරණං ගතන්ති.
7. 2. 4.
මහාසාලසුත්තං.
200. සාවත්ථියං–
අථ ඛො අඤ්ඤතරො බ්රාහ්මණමහාසාළො ලූඛො ලූඛපාපුරණො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා භගවතා සද්ධිං සම්මොදි. සම්මොදනීයං කථං සාරාණීයං වීතිසාරෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නං ඛො තං බ්රාහ්මණමහාසාළං භගවා එතදවොච. කින්නු ත්වං බ්රාහ්මණ ලූඛො ලූඛපාපුරණොති.
[බ්රාහ්මණො:]
ඉධ මෙ භො ගොතම චත්තාරො පුත්තා. තෙ මං දාරෙහි සම්පුච්ඡ ඝරා නික්ඛාමෙන්තීති.
[භගවා:]
තෙන හි ත්වං බ්රාහ්මණ ඉමා ගාථායො පරියාපුණිත්වා සභායං මහාජනකායෙ සන්නිපතිතෙ පුත්තෙසු ච සන්නිසින්නෙසු භාසස්සු:
යෙහි ජාතෙහි නන්දිස්සං යෙසඤ්ච භවමිච්ඡිසං,
තෙ මං දාරෙහි සම්පුච්ඡ සාව වාරෙන්ති සූකරං.
අසන්තා කිර මං ජම්මා තාත තාතාති භාසරෙ,
රක්ඛසා පුත්තරූපෙන තෙ පජහන්ති වයොගතං.
අස්සොව ජිණ්ණො නිබ්භොගො ඛාදනා අපනීයති,
බාලකානං පිතා ථෙරො පරාගාරෙසු භික්ඛති.
දණ්ඩොව කිර මෙ සෙය්යො යඤ්චෙ පුත්තා අනස්සවා,
චණ්ඩම්පි ගොණං වාරෙති අථො චණ්ඩම්පි කුක්කුරං.
අන්ධකාරෙ පුරෙ හොති ගම්භීරෙ ගාධ මෙධති,
දණ්ඩස්ස අනුභාවෙන ඛලිත්වා පටිතිට්ඨතීති.
අථ ඛො සො බ්රාහ්මණමහාසාළො භගවතො සන්තිකෙ ඉමා ගාථායො පරියාපුණිත්වා සභායං මහාජනකායෙ සන්නිපතිතෙ පුත්තෙසු ච සන්නිසින්නෙසු අභාසි.