4. 3. 5.
මාරධීතුසුත්තං
161. උරුවෙලායං –
අථ ඛො තණ්හා ච අරති රගා ච මාරධීතරො යෙන මාරො පාපිමා තෙනුපසඞ්කමිංසු. උපසඞ්කමිත්වා මාරං පාපිමන්තං ගාථාය අජ්ඣභාසිංසු:
කෙනාසි දුම්මනො තාත පුරිසං කන්නු සොචසි?
මයං තං රාගපාසෙන ආරඤ්ඤමිව කුඤ්ජරං,
බන්ධිත්වා ආනයිස්සාම වසගො තෙ භවිස්සතීති.
[මාරො:]
අරහං සුගතො ලොකෙ න රාගෙන සුවානයො,
මාරධෙය්යමතික්කන්තො තස්මා සොචාමහං භුසන්ති.
අථ ඛො තණ්හා ච අරතිරගා ච මාරධීතරො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු. උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං එතදවොචුං: පාදෙ තෙ සමණ පරිචාරෙමාති. අථ ඛො භගවා න මනසාකාසි යථා තං අනුත්තරෙ උපධිසඞ්ඛයෙ විමුත්තො.
අථ ඛො තණ්හා ච අරතිරගා ච මාරධීතරො එකමන්තං අපක්කම්ම එවං සමචින්තෙසුං: උච්චාවචා ඛො පුරිසානං අධිප්පායා. යන්නූන මයං එකසතං එකසතං කුමාරිවණ්ණසතං අභිනිම්මිනෙය්යාමාති.
අථ ඛො තණ්හා ච අරතිරගා ච මාරධීතරො එකසතං එකසතං කුමාරිවණ්ණසතං අනිභිම්මිනිත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු. උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං එතදවොචුං: පාදෙ තෙ සමණ පරිචාරෙමාති. තම්පි භගවා න මනසාකාසි යථා තං අනුත්තරෙ උපධිසඞ්ඛයෙ විමුත්තො.
අථ ඛො තණ්හා ච අරතිරගා ච මාරධීතරො එකමන්තං අපක්කම්ම එවං සමචින්තෙසුං: උච්චාවචා ඛො පුරිසානං අධිප්පායා. යන්නූන මයං එකසතං එකසතං අවිජාතවණ්ණසතං අභිනිම්මිනෙය්යාමාති.
අථ ඛො තණ්හා ච අරතිරගා ච මාරධීතරො එකසතං එකසතං අවිජාතවණ්ණසතං අභිනිම්මිනිත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු. උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං එතදවොචුං: පාදෙ තෙ සමණ පරිචාරෙමාති. තම්පි භගවා න මනසාකාසි යථා තං අනුත්තරෙ උපධිසඞ්ඛයෙ විමුත්තො.
අථ ඛො තණ්හා ච -පෙ- සමචින්තෙසුං: යන්නූන මයං එකසතං එකසතං සකිං විජාතවණ්ණසතං අභිනිම්මිනෙය්යාමාති.
අථ ඛො තණ්හා ච -පෙ- සකිං විජාතවණ්ණසතං අභිනිම්මිනිත්වා යෙන භගවා -පෙ- අනුත්තරෙ උපධිසඞ්ඛයෙ විමුත්තො.
අථ ඛො තණ්හා ච -පෙ- යන්නූන මයං -පෙ- දුවිජාතවණ්ණසතං අභිනිම්මිනෙය්යාමාති.
අථ ඛො තණ්හා ච -පෙ- දුවිජාතවණ්ණසතං අභිනිම්මිනිත්වා යෙන භගවා -පෙ- අනුත්තරෙ උපධිසඞ්ඛයෙ විමුත්තො.
අථ ඛො තණ්හා ච -පෙ- යන්නූන මයං -පෙ- මජ්ඣිමිත්ථිවණ්ණසතං අභිනිම්මිනෙය්යාමාති.
අථ ඛො තණ්හා ච -පෙ- මජ්ඣිමිත්ථිවණ්ණසතං අභිනිම්මිනිත්වා යෙන භගවා -පෙ- අනුත්තරෙ උපධිසඞ්ඛයෙ විමුත්තො.
අථ ඛො තණ්හා ච -පෙ- යන්නූන මයං -පෙ- මහිත්ථිවණ්ණසතං අභිනිම්මිනෙය්යාමාති.
අථ ඛො තණ්හා ච -පෙ- මහිත්ථිවණ්ණසතං අභිනිම්මිනිත්වා යෙන භගවා -පෙ- අනුත්තරෙ උපධිසඞ්ඛයෙ විමුත්තො.
අථ ඛො තණ්හා ච අරතිරගා ච මාරධීතරො එකමන්තං අපක්කම්ම එතදවොචුං: සච්චං කිර නො පිතා අවොච:
“අරහං සුගතො ලොකෙ න රාගෙන සුවානයො
මාරධෙය්යං අතික්කන්තො තස්මා සොචාමහං භුස”න්ති.
යං හි මයං සමණං වා බ්රාහ්මණං වා අවීතරාගං ඉමිනා උපක්කමෙන උපක්කමෙය්යාම හදයං වාස්ස ඵලෙය්ය. උණ්හං වා ලොහිතං මුඛතො උග්ගච්ඡෙය්ය. උම්මාදං වා පාපුණෙය්ය චිත්තවික්ඛෙපං වා. සෙය්යථා වා පන නළො හරිතො ලුතො උස්සුස්සති විසුස්සති මිලායති. එවමෙව උස්සුස්සෙය්ය විසුස්සෙය්ය මිලායෙය්යාති.
අථ ඛො තණ්හා ච අරතිරගා ච මාරධීතරො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු. උපසඞ්කමිත්වා එකමන්තං අට්ඨංසු. එකමන්තං ඨිතා ඛො තණ්හා මාරධීතා භගවන්තං ගාථාය අජ්ඣභාසි: