5. භික්ඛුනීසංයුත්තං
1. භික්ඛුනීවග්ගො
5. 1. 1.
ආළවිකාසුත්තං.
162. එවං මෙ සුතං: එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ.
අථ ඛො ආළවිකා භික්ඛුනී පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසි. සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තා යෙන අන්ධවනං තෙනුපසඞ්කමි විවෙකත්ථිනී.
අථ ඛො මාරො පාපිමා ආළවිකාය භික්ඛුනියා භයං ඡම්භිතත්තං ලොමහංසං උප්පාදෙතුකාමො විවෙකම්හා චාවෙතුකාමො යෙන ආළවිකා භික්ඛුනී තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා ආළවිකං භික්ඛුනිං ගාථාය අජ්ඣභාසි:
නත්ථි නිස්සරණං ලොකෙ කිං විවෙකෙන කාහසි,
භුඤ්ජස්සු කාමරතියො මාහු පච්ඡානුතාපිනීති.
අථ ඛො ආළවිකාය භික්ඛුනියා එතදහොසි: ‘කො නුඛ්වායං මනුස්සො වා අමනුස්සො වා ගාථං භාසතී’ති? අථ ඛො ආළවිකාය භික්ඛුනියා එතදහොසි: ‘මාරො ඛො අයං පාපිමා මම භයං ඡම්භිතත්තං ලොමහංසං උප්පාදෙතුකාමො විවෙකම්හා චාවෙතුකාමො ගාථං භාසතී’ති. අථ ඛො ආළවිකා භික්ඛුනී මාරො අයං පාපිමා ඉති විදිත්වා මාරං පාපිමන්තං ගාථාහි පච්චභාසි:
අත්ථි නිස්සරණං ලොකෙ පඤ්ඤාය මෙ සුඵස්සිතං,
පමත්තබන්ධු පාපිම න ත්වං ජානාසි තං පදං.
සත්තිසූලූපමා කාමා ඛන්ධාසං අධිකුට්ටනා,
යං ත්වං කාමරතිං බ්රූසි අරති මය්හං සා අහූති.
අථ ඛො මාරො පාපිමා ජානාති මං ආළවිකා භික්ඛුනීති දුක්ඛී දුම්මනො තත්ථෙවන්තරධායීති.
5. 1. 2.
සොමාසුත්තං.
163. සාවත්ථියං–
අථ ඛො සොමා භික්ඛුනී පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසි. සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තා යෙන අන්ධවනං තෙනුපසඞ්කමි දිවාවිහාරාය. අන්ධවනං අජ්ඣොගහෙත්වා අඤ්ඤතරස්මිං රුක්ඛමූලෙ දිවාවිහාරං නිසීදි.
අථ ඛො මාරො පාපිමා සොමාය භික්ඛුනියා භයං ඡම්භිතත්තං ලොමහංසං උප්පාදෙතුකාමො සමාධිම්හා චාවෙතුකාමො යෙන සොමා භික්ඛුනී තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා සොමං භික්ඛුනිං ගාථාය අජ්ඣභාසි:
යන්තං ඉසීහි පත්තබ්බං ඨානං දුරභිසම්භවං,
න තං ද්වඞ්ගුලපඤ්ඤාය සක්කා පප්පොතුමිත්ථියාති.
අථ ඛො සොමාය භික්ඛුනියා එතදහොසි: ‘කො නුඛ්වායං මනුස්සො වා අමනුස්සො වා ගාථං භාසතී’ති. අථ ඛො සොමාය භික්ඛුනියා එතදහොසි: ‘මාරො ඛො අයං පාපිමා මම භයං ඡම්භිතත්තං ලොමහංසං උප්පාදෙතුකාමො සමාධිම්හා චාවෙතුකාමො ගාථං භාසතී’ති. අථ ඛො සොමා භික්ඛුනී මාරො අයං පාපිමා ඉති විදිත්වා මාරං පාපිමන්තං ගාථාහි අජ්ඣභාසි:
ඉත්ථිභාවො කිං කයිරා චිත්තම්හි සුසමාහිතෙ,
ඤාණම්හි වත්තමානම්හි සම්මා ධම්මං විපස්සතො.
යස්ස නූන සියා එවං ඉත්ථාහං පුරිසොති වා,
කිඤ්චි වා පන අඤ්ඤස්මිං තං මාරො වත්තුමරහතීති.
අථ ඛො මාරො පාපිමා ජානාති මං සොමා භික්ඛුනීති දුක්ඛී දුම්මනො තත්ථෙවන්තරධායීති.