4. 3. 4.
සත්තවස්සසුත්තං.
160. එවං මෙ සුතං: එකං සමයං භගවා උරුවෙලායං විහරති නජ්ජා නෙරඤ්ජරාය තීරෙ අජපාලනිග්රොධෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන මාරො පාපිමා සත්තවස්සානි භගවන්තං අනුබන්ධො හොති ඔතාරාපෙක්ඛො ඔතාරං අලභමානො. අථ ඛො මාරො පාපිමා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං ගාථාය අජ්ඣභාසි:
සොකාවතිණ්ණො නු වනම්හි ඣායසි විත්තං නු ජිතො උද පත්ථයානො,
ආගුං නු ගාමස්මිමකාසි කිඤ්චි කස්මා ජනෙන න කරොසි සක්ඛිං
සක්ඛි න සම්පජ්ජති කෙන චි තෙති.
[භගවා:]
සොකස්ස මූලං පලිඛාය සබ්බං අනාගු ඣායාමි අසොචමානො,
ඡෙත්වාන සබ්බං භවලොභජප්පං අනාසවො ඣායාමි පමත්තබන්ධු.
[මාරො:]
යං වදන්ති මමෙදන්ති යෙ වදන්ති මමන්ති ච,
එත්ථ චෙ තෙ මනො අත්ථි න මෙ සමණ මොක්ඛසීති.
[භගවා:]
යං වදන්ති න තං මය්හං යෙ වදන්ති න තෙ අහං,
එවං පාපිම ජානාහි න මෙ මග්ගම්පි දක්ඛසීති.
[මාරො:]
සචෙ මග්ගං අනුබුද්ධං ඛෙමං අමතගාමිනං,
අපෙහි ගච්ඡ ත්වමෙවෙකො කිමඤ්ඤමනුසාසසීති.
[භගවා:]
අමච්චුධෙය්යං පුච්ඡන්ති යෙ ජනා පාරගාමිනො,
තෙසාහං පුට්ඨො අක්ඛාමි යං සච්චං තං නිරූපධින්ති.
සෙය්යථාපි භන්තෙ ගාමස්ස වා නිගමස්ස වා අවිදූරෙ පොක්ඛරණී. තත්ර’ස්ස කක්කටකො. අථ ඛො භන්තෙ සම්බහුලා කුමාරකා වා කුමාරිකායො වා තම්හා ගාමා වා නිගමා වා නික්ඛමිත්වා යෙන සා පොක්ඛරණී තෙනුපසඞ්කමෙය්යුං. උපසඞ්කමිත්වා තං කක්කටකං උදකා උද්ධරිත්වා ථලෙ පතිට්ඨාපෙය්යුං. යං යදෙව හි සො භන්තෙ කක්කටකො අළං අභිනින්නාමෙය්ය, තං තදෙව තෙ කුමාරකා වා කුමාරිකායො වා කට්ඨෙන වා කඨලාය වා සඤ්ඡින්දෙය්යුං සම්භඤ්ජෙය්යුං. එවං හි සො භන්තෙ කක්කටකො සබ්බෙහි අළෙහි සඤ්ඡින්නෙහි සම්භග්ගෙහි සම්පළිභග්ගෙහි අභබ්බො තං පොක්ඛරණිං පුන ඔතරිතුං සෙය්යථාපි පුබ්බෙ.
එවමෙව ඛො භන්තෙ යානි විසූකායිකානි විසෙවිතානි විප්ඵන්දිතානි කානිචි කානිචි සබ්බානි තානි භගවතා සඤ්ඡින්නානි, සම්භග්ගානි සම්පළිභග්ගානි. අභබ්බො දානාහං භන්තෙ පුන භගවන්තං උපසඞ්කමිතුං යදිදං ඔතාරාපෙක්ඛොති. අථ ඛො මාරො පාපිමා භගවතො සන්තිකෙ ඉමා නිබ්බෙජනීයා ගාථායො අභාසි:
මෙදවණ්ණඤ්ච පාසාණං වායසො අනුපරියගා,
අපෙත්ථ මුදු වින්දෙම අපි අස්සාදනා සියා.
අලද්ධා තත්ථ අස්සාදං වායසෙත්තො අපක්කමෙ,
කාකොව සෙලමාසජ්ජ නිබ්බිජ්ජාපෙම ගොතමාති.