2. 1. 8.
තායනසුත්තං
89. සාවත්ථියං–
අථ ඛො තායනො දෙවපුත්තො පුරාණතිත්ථකරො අභික්කන්තාය රත්තියා අභික්කන්තවණ්ණො කෙවලකප්පං ජෙතවනං ඔභාසෙත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි. එකමන්තං ඨිතො ඛො තායනො දෙවපුත්තො භගවතො සන්තිකෙ ඉමා ගාථායො අභාසි:
ඡින්ද සොතං පරක්කම්ම කාමෙ පනුද බ්රාහ්මණ,
නප්පහාය මුනී කාමෙ නෙකත්තමුපපජ්ජති.
නප්පහාය මුනී කාමෙ නෙකත්තමුපපජ්ජති.
කයිරා චෙ කයිරාථෙනං දළ්හමෙනං පරක්කමෙ,
සිථිලො හි පරිබ්බාජො භිය්යො ආකිරතෙ රජං.
සිථිලො හි පරිබ්බාජො භිය්යො ආකිරතෙ රජං.
අකතං දුක්කතං සෙය්යො පච්ඡා තපති දුක්කතං,
කතඤ්ච සුකතං සෙය්යො යං කත්වා නානුතප්පති.
කතඤ්ච සුකතං සෙය්යො යං කත්වා නානුතප්පති.
කුසො යථා දුග්ගහිතො හත්ථමෙවානුකන්තති,
සාමඤ්ඤං දුප්පරාමට්ඨං නිරයායූපකඩ්ඪති.
සාමඤ්ඤං දුප්පරාමට්ඨං නිරයායූපකඩ්ඪති.
යං කිඤ්චි සිථිලං කම්මං සංකිලිට්ඨඤ්ච යං වතං
සංකස්සරං බ්රහ්මචරියං න තං හොති මහප්ඵලන්ති.
සංකස්සරං බ්රහ්මචරියං න තං හොති මහප්ඵලන්ති.
ඉදමවොච තායනො දෙවපුත්තො. ඉදං වත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා තත්ථෙවන්තරධායීති.
අථ ඛො භගවා තස්සා රත්තියා අච්චයෙන භික්ඛූ ආමන්තෙසි: ඉමං භික්ඛවෙ රත්තිං තායනො නාම දෙවපුත්තො පුරාණතිත්ථකරො අභික්කන්තාය රත්තියා අභික්කන්තවණ්ණො කෙවලකප්පං ජෙතවනං ඔභාසෙත්වා යෙනාහං තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා මං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි. එකමන්තං ඨිතො භික්ඛවෙ තායනො දෙවපුත්තො මම සන්තිකෙ ඉමා ගාථායො අභාසි:
“ඡින්ද සොතං පරක්කම්ම කාමෙ පනුද බ්රාහ්මණ,
නප්පහාය මුනී කාමෙ නෙකත්ත මුපපජ්ජති.
නප්පහාය මුනී කාමෙ නෙකත්ත මුපපජ්ජති.
කයිරා චෙ කයිරාථෙනං දළ්හමෙනං පරක්කමෙ,
සිථිලො හි පරිබ්බාජො භිය්යො ආකිරතෙ රජන්ති.
සිථිලො හි පරිබ්බාජො භිය්යො ආකිරතෙ රජන්ති.
අකතං දුක්කතං සෙය්යො පච්ඡා තපති දුක්කතං,
කතඤ්ච සුකතං සෙය්යො යං කත්වා නානුතප්පති.
කතඤ්ච සුකතං සෙය්යො යං කත්වා නානුතප්පති.
කුසො යථා දුග්ගහිතො හත්ථමෙවානුකන්තති,
සාමඤ්ඤං දුප්පරාමට්ඨං නිරයායූපකඩ්ඪති.
සාමඤ්ඤං දුප්පරාමට්ඨං නිරයායූපකඩ්ඪති.
යං කිඤ්චි සිථිලං කම්මං සංකිලිට්ඨඤ්ච යං වතං,
සඞ්කස්සරං බ්රහ්මචරියං න තං හොති මහප්ඵලන්ති.”
සඞ්කස්සරං බ්රහ්මචරියං න තං හොති මහප්ඵලන්ති.”
ඉදමවොච තායනො දෙවපුත්තො, ඉදං වත්වා මං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා තත්ථෙවන්තරධායි.
උග්ගණ්හාථ භික්ඛවෙ, තායනගාථා. පරියාපුණාථ භික්ඛවෙ, තායනගාථා. ධාරෙථ භික්ඛවෙ, තායනගාථා. අත්ථසංහිතා භික්ඛවෙ, තායනගාථා. ආදිබ්රහ්මචරියිකාති.
2. 1. 9.
චන්දිමසුත්තං.
90. සාවත්ථියං–
තෙන ඛො පන සමයෙන චන්දිමා දෙවපුත්තො රාහුනා අසුරින්දෙන ගහිතො හොති. අථ ඛො චන්දිමා දෙවපුත්තො භගවන්තං අනුස්සරමානො තායං වෙලායං ඉමං ගාථං අභාසි:
නමො තෙ බුද්ධ වීරත්ථු විප්පමුත්තොසි සබ්බධි,
සම්බාධපටිපන්නොස්මි තස්ස මෙ සරණං භවාති.”
සම්බාධපටිපන්නොස්මි තස්ස මෙ සරණං භවාති.”
අථ ඛො භගවා චන්දිමං දෙවපුත්තං ආරබ්භ රාහුං අසුරින්දං ගාථාය අජ්ඣභාසි:
“තථාගතං අරහන්තං චන්දිමා සරණං ගතො,
රාහු චන්දං පමුඤ්චස්සු බුද්ධා ලොකානුකම්පකාති.”
රාහු චන්දං පමුඤ්චස්සු බුද්ධා ලොකානුකම්පකාති.”