2. 1. 10.
සූරියසුත්තං
91. සාවත්ථියං–
තෙන ඛො පන සමයෙන සුරියො දෙවපුත්තො රාහුනා අසුරින්දෙන ගහිතො හොති. අථ ඛො සුරියො දෙවපුත්තො භගවන්තං අනුස්සරමානො තායං වෙලායං ඉමං ගාථං අභාසි:
“නමො තෙ බුද්ධවීරත්ථු විප්පමුත්තොසි සබ්බධි,
සම්බාධපටිපන්නොස්මි තස්ස මෙ සරණං භවාති.”
අථ ඛො භගවා සුරියං දෙවපුත්තං ආරබ්භ රාහුං අසුරින්දං ගාථාහි අජ්ඣභාසි:
“තථාගතං අරහන්තං සුරියො සරණං ගතො,
රාහු සුරියං පමුඤ්චස්සු බුද්ධා ලොකානුකම්පකාති.
යො අන්ධකාරෙ තමසී පභඞ්කරො වෙරොචනො මණ්ඩලී උග්ගතෙජො,
මා රාහු ගිලී චරං අන්තලික්ඛෙ පජං මම රාහු පමුඤ්ච සූරියන්ති.”
අථ ඛො රාහු අසුරින්දො සුරියං දෙවපුත්තං මුඤ්චිත්වා තරමානරූපො යෙන වෙපචිත්ති අසුරින්දො තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා සංවිග්ගො ලොමහට්ඨජාතො එකමන්තං අට්ඨාසි. එකමන්තං ඨිතං ඛො රාහුං අසුරින්දං වෙපචිත්ති අසුරින්දො ගාථාය අජ්ඣභාසි:
“කින්නු සන්තරමානොව රාහු සුරියං පමුඤ්චසි,
සංවිග්ගරූපො ආගම්ම කින්නු භීතොව තිට්ඨසීති.”
“සත්තධා මෙ ඵලෙ මුද්ධා ජීවන්තො න සුඛං ලභෙ,
බුද්ධගාථාභිගීතොම්හි නො චෙ මුඤ්චෙය්ය සූරියන්ති.”
සුරියවග්ගො පඨමො
තත්රුද්දානං:
ද්වෙ කස්සපා ච මාඝො ච මාගධො දාමලි කාමදො,
පඤ්චාලචණ්ඩො තායනො චන්දිමසුරියෙන තෙ දසාති.
2. අනාථපිණ්ඩිකවග්ගො
2. 2. 1.
චන්දිමසසුත්තං.
92. සාවත්ථියං–
අථ ඛො චන්දිමසො දෙවපුත්තො අභික්කන්තාය රත්තියා අභික්කන්තවණ්ණො කෙවලකප්පං ජෙතවනං ඔභාසෙත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි. එකමන්තං ඨිතො ඛො චන්දිමසො දෙවපුත්තො භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි:
තෙ හි සොත්ථිං ගමිස්සන්ති කච්ඡෙවාමකසෙ මගා,
ඣානානි උපසම්පජ්ජ එකොදි නිපකා සතාති.
[භගවා:]
තෙ හි පාරං ගමිස්සන්ති ඡෙත්වා ජාලං ව අම්බුජො,
ඣානානි උපසම්පජ්ජ අප්පමත්තා රණඤ්ජහාති.
2. 2. 2.
වෙණ්හුසුත්තං
93. සාවත්ථියං–
එකමන්තං ඨිතො ඛො වෙණ්හු දෙවපුත්තො භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි:
සුඛිතා වත තෙ මනුජා සුගතං පයිරුපාසිය,
යුඤ්ජං ගොතම සාසනෙ අප්පමත්තානුසික්ඛරෙති.
යෙ මෙ පවුත්තෙ සත්ථිපදෙ (වෙණ්හොති භගවා) අනුසික්ඛන්ති ඣායිනො,
කාලෙ තෙ අප්පමජ්ජන්තා න මච්චුවසගා සියුන්ති.
2. 2. 3.
දීඝලට්ඨිසුත්තං.
94. සාවත්ථියං–
එවං මෙ සුතං එකං සමයං භගවා රාජගහෙ විහරති වෙළුවනෙ කලන්දකනිවාපෙ.
අථ ඛො දීඝලට්ඨි දෙවපුත්තො අභික්කන්තාය රත්තියා අභික්කන්තවණ්ණො කෙවලකප්පං වෙළුවනං ඔභාසෙත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි. එකමන්තං ඨිතො ඛො දීඝලට්ඨි දෙවපුත්තො භගවන්තං ගාථාය අජ්ඣභාසි:
භික්ඛු සියා ඣායී විමුත්තචිත්තො ආකඞ්ඛෙ චෙ හදයස්සානුපත්තිං,
ලොකස්ස ඤත්වා උදයබ්බයඤ්ච සුචෙතසො අනිස්සිතො තදානිසංසොති.