10. 1. 3.
සූචිලොමසුත්තං.
237. එකං සමයං භගවා ගයායං විහරති ටඞ්කිතමඤ්චෙ සූචිලොමස්ස යක්ඛස්ස භවනෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ඛරො ච යක්ඛො සූචිලොමො ච යක්ඛො භගවතො අවිදූරෙ අතික්කමන්ති.
අථ ඛො ඛරො යක්ඛො සූචිලොමං යක්ඛං එතදවොච: එසො සමණොති.
නෙසො සමණො, සමණකො එසො. යාව ජානාමි යදි වා සො සමණො යදි වා පන සො සමණකොති. අථ ඛො සූචිලොමො යක්ඛො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා භගවතො කායං උපනාමෙසි.
අථ ඛො භගවා කායං අපනාමෙසි.
අථ ඛො සූචිලොමො යක්ඛො භගවන්තං එතදවොච: භායසි මං සමණාති.
[භගවා:]
න ඛ්වාහන්තං ආවුසො භායාමි. අපි ච තෙ සම්ඵස්සො පාපකොති.
[සූචිලොමො:]
පඤ්හං තං සමණ පුච්ඡිස්සාමි. සචෙ මෙ සමණ න බ්යාකරිස්සසි චිත්තං වා තෙ ඛිපිස්සාමි. හදයං වා තෙ ඵාලෙස්සාමි. පාදෙසු වා ගහෙත්වා පාරගඞ්ගාය ඛිපිස්සාමීති.
[භගවා:]
න ඛ්වාහන්තං ආවුසො පස්සාමි සදෙවකෙ ලොකෙ සමාරකෙ සබ්රහ්මකෙ සස්සමණබ්රාහ්මණියා පජාය සදෙවමනුස්සාය, යො මෙ චිත්තං වා ඛිපෙය්ය හදයං වා ඵාලෙය්ය. පාදෙසු වා ගහෙත්වා පාරගඞ්ගාය ඛිපෙය්ය. අපි ච ත්වං ආවුසො පුච්ඡ යදාකඞ්ඛසීති.
“අථ ඛො සූචිලොමො යක්ඛො භගවන්තං ගාථාය අජ්ඣභාසි:”
රාගො ච දොසො ච කුතො නිදානා අරතී රතී ලොමහංසො කුතොජා,
කුතො සමුට්ඨාය මනොවිතක්කා කුමාරකා ධඞ්කමිවොස්සජන්තීති.
කුතො සමුට්ඨාය මනොවිතක්කා කුමාරකා ධඞ්කමිවොස්සජන්තීති.
[භගවා:]
රාගො ච දොසො ච ඉතො නිදානා අරතී රතී ලොමහංසො ඉතොජා,
ඉතො සමුට්ඨාය මනොවිතක්කා කුමාරකා ධඞ්කමිවොස්සජන්ති.
ඉතො සමුට්ඨාය මනොවිතක්කා කුමාරකා ධඞ්කමිවොස්සජන්ති.
ස්නෙහජා අත්තසම්භූතා නිග්රොධස්සෙව ඛන්ධජා,
පුථූ විසත්තා කාමෙසු මාලුවා’ව විතතා වනෙ.
පුථූ විසත්තා කාමෙසු මාලුවා’ව විතතා වනෙ.
යෙ නං පජානන්ති යතොනිදානං තෙ නං විනොදෙන්ති සුණොහි යක්ඛ,
තෙ දුත්තරං ඔඝමිමං තරන්ති අතිණ්ණපුබ්බං අපුනබ්භවායාති.
තෙ දුත්තරං ඔඝමිමං තරන්ති අතිණ්ණපුබ්බං අපුනබ්භවායාති.
10. 1. 4.
මණිභද්දසුත්තං.
238. එකං සමයං භගවා මගධෙසු විහරති මණිමාළකෙ චෙතියෙ මණිභද්දස්ස යක්ඛස්ස භවනෙ. අථ ඛො මණිභද්දො යක්ඛො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි:
සතීමතො සදා භද්දං සතිමා සුඛමෙධති,
සතීමතො සු වෙ සෙය්යො වෙරා ච පරිමුච්චතීති.
සතීමතො සු වෙ සෙය්යො වෙරා ච පරිමුච්චතීති.
[භගවා:]
සතීමතො සදා භද්දං සතිමා සුඛමෙධති,
සතීමතො සුවෙ සෙය්යො වෙරා න පරිමුච්චති.
සතීමතො සුවෙ සෙය්යො වෙරා න පරිමුච්චති.
යස්ස සබ්බමහොරත්තං අහිංසාය රතො මනො,
මෙත්තං සො සබ්බභූතෙසු වෙරං තස්ස න කෙනචීති.
මෙත්තං සො සබ්බභූතෙසු වෙරං තස්ස න කෙනචීති.
10. 1. 5.
සානුසුත්තං.
239. එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරිස්සා උපාසිකාය සානු නාම පුත්තො යක්ඛෙන ගහිතො හොති. අථ ඛො සා උපාසිකා පරිදෙවමානා තායං වෙලායං ඉමා ගාථායො අභාසි:
චාතුද්දසිං පඤ්චදසිං යා ව පක්ඛස්ස අට්ඨමී,
පාටිහාරියපක්ඛඤ්ච අට්ඨඞ්ගසුසමාගතං,
උපොසථං උපවසන්ති බ්රහ්මචරියං චරන්ති යෙ.
පාටිහාරියපක්ඛඤ්ච අට්ඨඞ්ගසුසමාගතං,
උපොසථං උපවසන්ති බ්රහ්මචරියං චරන්ති යෙ.