43 නෙත්තිප්පකරණ - සූත්‍ර.pdf
- කතෘ :
- ලබුගම ලඞ්කානන්ද හිමි
- ප්‍රකාශිත වර්ෂය :
- 2006
- මුද්‍රිත වර්ෂය :
- 2006
- පිටු ගණන :
- 331
- බාගත කිරීම් ගණන :
- 3,147
- වෙබ් අඩවියට එක් කළ දිනය :
- 2015-10-18
- ගොනුවේ ප්‍රමාණය :
- 9.1 MB
පොතේ පිටු කිහිපයක ඡායාරූප පහතින් බලන්න.
නෙත්තිප්පකරණ යනු සූත්‍රාන්තපිටකයේ ඛුද්දක නිකායට අයත් (මෙහි 18 වන ග්‍රන්ථය ලෙස සලකා ඇති) නෙත්තිප්පකරණ පාළිය සිංහල අනුවාදය සහිතව මුද්‍රණය කළ බුද්ධජයන්ති ත්‍රිපිටක ග්‍රන්ථමාලාවේ 39 වන ග්‍රන්ථයයි (සූත්‍රාන්තපිටකයෙහි 34 වන ග්‍රන්ථය). බුදුරදුන් වදාළ සූත්‍රවල අර්ථ විවරණය සඳහා මහාකච්චායන මහරහතුන් වහන්සේ දේශනා කළ හාර, නය, පට්ඨාන නම් අර්ථවිවරණ ක්‍රම මෙහි අන්තර්ගත වේ.
පාඨශොධන පූර්වක සිංහල අනුවාදය ලඞ්කා බෞද්ධමණ්ඩලයේ ආරාධනයෙන් මොල්ලිගොඩ ප්‍රවචනොදය පරිවෙණාධිපති රාජකීය පණ්ඩිත ලබුගම ලඞ්කානන්ද මහානායක ස්ථවිරයන් වහන්සේ විසින් කරන ලද අතර එය ත්‍රිපිටක සම්පාදක මණ්ඩලය විසින් සම්මත කරන ලදී. මුලින් මෙම පරිවර්තනය පරවාහැර වජිරඤාණ නායක හිමියන්ට පවරා තිබූ නමුත් උන්වහන්සේගේ කාර්යබහුලත්වය නිසා ලඞ්කානන්ද හිමියන් එය භාර ගත් බවත්, උදාහරණ සූත්‍රවල මූලපාඨ සොයා පාඨශොධනය කිරීම විශේෂයෙන් ආයාසකර වූ බවත් 1980 දී ලියූ සංස්කාරක නිවේදනයේ සඳහන් වේ.
සංඥාපනයෙහි ‘නෙත්ති’ ශබ්දාර්ථය, මහාකච්චායන (කසයින්) තෙරුන්ගේ චරිතය, ග්‍රන්ථයේ සංගහවාර හා විභාගවාර (උද්දෙස, නිද්දෙස, පටිනිද්දෙස) ව්‍යුහය, හාරවිභඞ්ග, හාරසම්පාත, නයසමුට්ඨාන, සාසනපට්ඨාන යන කොටස් සහ ථෙරගාථා, අපදාන ආදිය හා සසඳා බැලිය යුතු ගාථා පිළිබඳ විමර්ශන ද ඇතුළත් වේ.
- සංග්‍රහවාරය
- විභාගවාරය - උද්දෙසවාරය
- නිද්දෙසවාරය
- පටිනිද්දෙසවාරය
- ගාථාදිපාදානුක්කමණිකා, සඤ්ඤානාමානුක්කමණිකා, විසෙසපදානුක්කමණිකා
මෙම පිටපත බු. ව. 2550 (ක්‍රි. ව. 2006) මුද්‍රණයයි.
නෙත්තිප්පකරණ සංස්කාරක නිවේදනය
සම්බුද්ධ පරිනිර්වාණයෙන් දෙදහස් පන්සිය වසක් පිරීම නිමිත්ත කොටගෙන සංවිධාන වූ ලඞ්කා බෞද්ධමණ්ඩලය මගින් ලොකශාසනාභ්‍යුදය සඳහා ප්‍රාරබ්ධ වූ සත්කාර්යයන් කෙරෙහි අතිශයින් දුරසට වූයේ, එහෙත් අර්ථාවහ වූයේ නවාඞ්ගශාසන ත්‍රිපිටක පර්යාප්තිය සිංහල භාෂායෙන් පරිවර්තන කොට ප්‍රසිද්ධියට පමුණුවාලීම යැ. ඒ සඳහා දිවයිනෙහි බහුශ්‍රුත වූහ’යි සම්මත වූ මහතෙරවරුන් සුසාලිස් නමක් නහාගෙන 1955 මාර්තු මස, 19 වැනි දින කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලයෙහි මුළුදුන් මහාසභාවක දී, ලඞ්කා බෞද්ධමණ්ඩලයෙහි සභාපති වූ ශ්‍රීමත් ජෝන් කොතලාවල අග්‍රාමාත්‍ය තුමන් විසින් ඒ ඒ තෙරවරුන්ට නියමිත වූ පොත් පරිවර්තන කිරීම සඳහා පවරා දෙන ලද්දේය.
නෙත්තිප්පකරණ පාළිය ත්‍රිපිටක ග්‍රන්ථමාලායෙහි එකුන්සාලිස්(39) වැනි ග්‍රන්ථය වෙයි. එය ඛුද්දක නිකායෙහි සතළොස් වැනි ග්‍රන්ථය කොට අප විසින් සලකන ලද්දේය. එහෙත් කිසි තැනෙක මහානිද්දෙස චූළනිද්දෙස දෙක එක් මැ ග්‍රන්ථයක් වශයෙන් ගෙන, නෙත්තිප්පකරණ පෙටකොපදෙස දෙක බැහැර කොට කුදුගත් සඟිය ග්‍රන්ථ පසළොසකින් යුක්ත කොට දක්වති. තවද, නෙත්තිප්පකරණය ඛුද්දකපාඨ ධම්මපදදිය සෙයින් සඞ්ගීති සමාරූඪ වී යයි කියති. එහෙත් සඞ්ගීතිකථායෙහි එබඳු වචනයෙක් නැත. නෙත්තිප්පකරණය වෙන ම ග්‍රන්ථයක් වශයෙන් සඞ්ගීතියට නො නැඟිගිය ද එහි හාර නය හා සාසනපට්ඨානය ව්‍යක්ත කරනු සඳහා නොයෙක් තැනින් නහාගත් සූත්‍රප්‍රදෙශ ඒ ඒ නිකායග්‍රන්ථයන්හි දී මැ සඞ්ගීත හෙයින් නෙත්තිප්ප කරණය සඞ්ගීතියට නැඟිණැයි කිය හැකිය. නෙත්තිප්පකරණය සඞ්ගීතියට නැඟුණ ද, නැත ද, බුදුරදුන් වදළ ගම්භීර වූ ලෞකික ලොකොත්තරාර්ථ ප්‍රකාශක සූත්‍රයන්ගේ අර්ථ වර්ණනාව සඳහා නෙත්තිනය අතිශයින් වහල් වෙයි. නෙත්තිනය නොදත් දෙශකයා ධර්මකථිකයෙකැයි නොකියැ හෙයි. මෙසෙයින් උපාදෙය වූ නෙත්තිප්පකරණයාගේ අර්ථව්‍යාඛ්‍යානය ද දුෂ්කර වූයේ මැ යි.
නයවිභාග හෙයින් ගම්භීර වූ නෙත්තිප්පකරණයාගේ සිංහලභාෂා පරිවර්තනය පවරා දෙන ලදුයේ දර්ශනවිශාරද, පරවාහැර සිරි වජිරඤාණ නායක හිමිපාණන් වහන්සේට යැ, ත්‍රිපිටක සංස්කාරක මණ්ඩලයේ සම්පාදක ධුරය දැරූ උන් වහන්සේට කාර්ය බහුලත්වය හෙතු කොටගෙන එ මැ ග්‍රන්ථපරිවර්තනයෙහි යෙදීමට අවකාශයෙක් කැල මැ නො වී ය. එහෙයින් ඒ දුෂ්කරක්‍රියායෙහි ද යෙදීමට අපට සිදුවිය.
නෙත්තිප්පකරණය සියබසින් තබාලීමට වඩා එහි පාඨශොධනය අතිශයින් ආයාසකර විය, ත්‍රිපිටකයෙහි නානාස්ථානයෙන් නහාගත් නිදර්ශනයන්හි ලෙඛන සඞ්ගීතියෙන් පසු නොයෙක් වර අවියත් ලෙඛකයන් විසින් කරන ලද කලුෂයෝ ද, අල්පශ්‍රුත ශොධකයන් හෙළාලූ අපපාඨයෝ ද ග්‍රන්ථයෙහි නොඅඩු වූහ. එ හැම දුෂ්කරතා මැඩපියා නිදර්ශිත සූත්‍රප්‍රදෙශයන්ගේ මූලපාඨ සොයා ගොස් ත්‍රිපිටක මණ්ඩලයේ බහුශ්‍රුත මහතෙරවරුන්ගේ සහාය ද ඇති වැ පාඨශොධනය හා අර්ථව්‍යාඛ්‍යානය ද නිමහම් කළම්හ.
බුද්ධජයන්ති ත්‍රිපිටක ග්‍රන්ථ පළකරවාලීමෙහි පූර්ව නියොජක වූ ලඞ්කා බෞද්ධ මණ්ඩලයට සමග්‍ර බෞද්ධ ලොකයාගේ ප්‍රශංසාව හිමිවිය යුතු ය, ත්‍රිපිටක මණ්ඩලයට අනුග්‍රාහක වූ ශ්‍රී ලඞ්කාද්වීපයෙහි ආදිම පූර්ණ විධායක බලධාරී ශ්‍රීමත් ජේ. ආර්. ජයවර්ධන ජනාධිපති උතුමාණන්ට අපගේ ශුභාශීර්වාදය පිරිනමමින් ශ්‍රී ලඞ්කා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ ගරු සාංස්කෘතික අමාත්‍ය ඊ. ඇල්. බී. හුරුල්ලේ මැතිතුමාණන් ඇතුළු අමාත්‍යාංශයේ නිලධාරී මහතුන්ට ද, රජයේ මුද්‍රණාලයාධිපති තුමාට හා ත්‍රිපිටක මුද්‍රණ කාර්යයෙහි නියුක්ත සේවක මණ්ඩලයට ද, ඉෂ්ටාශංසනය කරම්හ. ත්‍රිපිටක මණ්ඩලයට ඉතසිතින් හැම පහසුකම් සලසන මහානායක වාරිකාරාමයෙහි නියුක්ත ඒ. ආර්. පී. සමරසිංහ මහතා ද කෘතඥතායෙන් සඳහන් කරමින් තථාගත ධර්මප්‍රවර්තක කුශලයෙන් හැම දෙනා සුඛභාගී වෙත්වා’යි ආශංසනය කරම්හ.
ලබුගම ලඞ්කානන්ද මහානායක ස්ථවිර, ත්‍රිපිටක මණ්ඩලයේ ප්‍රධාන සම්පාදක; 1980 සැප්තැම්බර් 12 දින, මහානායක වාරිකාරාමය, 115, විජේරාම මාවත, කොළඹ 7
නෙත්තිප්පකරණ සංඥාපනය
නෙත්තිශබ්දාර්ථ:
“කෙනට්ඨෙන නෙත්ති: සද්ධම්මනයනට්ඨෙන නෙත්ති” යි අටුවායෙහි සද්ධර්ම නයනාර්ථය ‘නෙත්ති’ ශබ්දයෙහි ඇති සේ දක්වති. එසේ මැ ය, තෘෂ්ණාව සත්ත්වයන් කාමාදි භවයට පමුණුවනුයෙන් “භව නෙත්ති”යි කියනු ලැබෙ. එසෙයින් මැ වෛනෙය සත්ත්වයන් ආර්යධර්ම සංඛ්‍යාත නව විධ සද්ධර්මයට පමුණුවා නුයි හාර නය පට්ඨාන යන ධර්මසමුදය “නෙත්ති”යයි කියනු ලැබෙ. මෙසේ කර්තෘසාධනයෙහි “නෙත්ති” ශබ්දයාගේ නිෂ්පත්තිය දතයුතු. හාර-නයාදිය විභාග කොට වදාළ ප්‍රකරණය ද කාර්යොපචාර විසින් “නෙත්ති” නම් වී. යළි “නයන්ති තායා’ති නෙත්ති” ධර්මකථිකයෝ නෙත්ති උපදේශය කරණ කොට ගෙන වෛනෙය පුද්ගලයන් දර්ශනමාර්ගයට පමුණුවත් නුයි “නෙත්ති” නම් විය. මෙසේ කරණසාධන විසින් හෝ නෙත්ති ශබ්දර්ථය දතයුතු යැ. යළිදු ධර්මකථිකයන් විසින් තෙල ප්‍රකරණයෙහි ලා වෛනෙයයෝ නිවනට පමුණුවනු ලැබෙත් නුයි “නීයන්ති එත්ථා’ති නෙත්ති”යී අධිකරණ සාධන විසින් හෝ “නෙත්ති” නම. නෙත්ති උපදේශයෙන් විනා අවිපරීත සූත්‍රාර්ථාව බොධයෙක් නැත් මැ යි. එසේ මැ ය, සියලු මැ සූත්‍රාර්ත්ථ සංවර්ණනාව නෙත්ති උපදෙශායත්ත වෙයි. “නෙත්ති” වැලිත් සූත්‍රයෙන් උපන, සූත්‍රය සම්‍යක් සම්බුද්ධයන් ප්‍රභව කොට ඇත්තේ යි.
කසයින් තෙරණුවෝ:
“එතදග්ගං භික්ඛවෙ මම සාවකානං භික්ඛූනං සඞ්ඛිත්තෙන භාසිතස්ස විත්ථාරෙන අත්ථං විභජන්තානං යදිදං මහාකච්චානො” යි බුදුරදුන් විසින් සංක්ෂිප්ත භාෂිතයාගේ විස්තරයෙන් අර්ථ විභාග කරන සව්වන් කෙරෙහි අග්‍රතැන තබා වදළ අසූ මහාශ්‍රාවකයන් කෙරෙහි දශමස්ථානයෙහි සිටි මහාකාත්‍යායන මහරහතුන් වහන්සේ නවාඞ්ග ශාස්තෘ ශාසන සංඛ්‍යාත බුද්ධවචනය අර්ථ වශයෙන් ද ව්‍යඤ්ජන වශයෙන් ද විභාග කරමින් නෙත්තිප්පකරණය වදළහ. එය භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසිනුදු පිළිගෙන වදළ හෙයින් බුද්ධ භාෂිතයෙක් මැ විය. කසයින් මහතෙරණුවෝ වනාහි අවන්ති ජනපදයෙහි උදෙනි නුවර චණ්ඩප්‍රද්‍යොත රජුගේ පෙරෙවි බමුණු වැ සිටියාහු රජුගේ නියමයෙන් බුදුරදුන් උදේනියට වැඩමවනු සඳහා බුදුන් වෙත එළඹ බණ අසා රහත් වැ එහි භික්ෂු භාවයෙන් පැවිදි වූහ. ඔබ කෘතාධිකාර වශයෙන් බුදුරදුන්ගේ සංක්ෂිප්ත දේශනා අර්ථව්‍යඤ්ජන විසින් සපුරා විභාග කිරීමෙහි සමර්ථ වූහ. අන්‍යක් ශ්‍රාවකයෝ අර්ථ විසින් හෝ ව්‍යඤ්ජන විසින් හෝ එක් ප්‍රකාරයෙකින් මැ සපුරාලීමෙහි සමර්ථ වෙති. එහෙයින් ඔබ මේ විෂයෙහි අග්‍රස්ථානයට සුදුසු වූහ. අඞ්ගුත්තරනිකාය-කාලි සූත්‍රාදියෙහි කච්චායන තෙරණුවන්ගේ ධර්මවිභාග දක්ක හැකිය. විශේෂයෙන් “මධුපිණ්ඩික, කච්චාන පෙය්‍යාල, පාරායන” යන සූත්‍රාන්තයන් අර්ථොත්පත්ති කොට තෙරණුවෝ අග්‍රස්ථානයෙහි තබනු ලැබූහ. උන්වහන්සේ විසින් මැ නවාඞ්ග ශාසනාර්ථ වර්ණනා සඳහා නය දක්වමින් “නෙත්තිප්පකරණය” දේශනා කරන ලද්දේ යි.
නෙත්තිප්පකරණ:
නෙත්ති දේශනාව ප්‍රකරණ පරිච්ඡෙද විසින් “හාර, නය, පට්ඨාන වශයෙන් තුන් වැදෑරුම් කොට දේශනා කරන ලද්දේය. එහි මුලින් මැ හාරවිචාරයද යළි නයවිචාරය හා පට්ඨාන විචාරය ද වේ. පාළිව්‍යවස්ථාන (පිරිසිඳීම්) විසින් “සංගහවාර, විභාගවාර”යයි වාර දෙකෙකි. එහි සංගහවාරය “යං ලොකො පූජයතෙ” යනාදි ගාථා පසින් පිරිසිඳුනා ලද්දේය. සියලු මැ නෙත්තිනය මේ ගාථා පසින් සංග්‍රහ කරන ලද වෙයි. “පට්ඨානය එහි සංග්‍රහ නො ලද නොයි ප්‍රශ්නයෙක. මූලපදග්‍රහණයෙන් පට්ඨානය සංග්‍රහ වී”යයි කියැ යුතු යැ “අට්ඨාරස මූලපද කුහිං දට්ඨබ්බා සාසනපට්ඨානෙ”යයි (182 පිට) ග්‍රන්ථයෙහි එයි.
විභාගවාරය:
විභාගවාරය වැලිත් උද්දෙස, නිද්දෙස, පටිනිද්දෙස යයි ත්‍රිවිධ වෙයි. එහි “තත්ථ කතමෙ සොළස හාරා” යන්නෙහි පටන් හවන්ති අට්ඨාරස මූලපදානි යනු හිම් කොට ඇත්තේ උද්දෙසවාර යැ, අස්සාදදීනවතා යන්නෙහි පටන් තෙත්තිංසා එත්තිකා නෙත්ති යනු අවසන් කොට ඇත්තේ නිද්දෙසවාර යැ. තත්ථ කතමො දෙසනාහාරො යන තැන සිට ප්‍රකරණාවසානය තෙක් පටිනිද්දෙසවාර යි.
තවද, පටිනිද්දෙසවාරය ‘හාරවිභඞ්ග, හාරසම්පාත, නයසමුට්ඨාන, සාසනපට්ඨාන’ යි වාර සතරෙකින් යුක්ත වේ. නොයෙක් උදහරණ සූත්‍ර එළවමින් එක් හාරයක් දක්වීම හාරවිභඞ්ගයෙහි ස්වරූප යි, එක් සූත්‍රයෙක්හි නොයෙක් හාරයන් බැසගෙන සිටුනා අයුරු දක්වීම හාරසම්පාතයෙහි ලක්ෂණ යි. මේ යැ හාරවිභඞ්ග හාරසම්පාතයන්ගේ විශෙෂය.
නොයෙක් සූත්‍රයෙන් නහාගත් තණ්හා අවිජ්ජාදි මූලපදයන් හා සමග චතුස්සත්‍යය යෝජනාව නයසමුට්ඨාන යි. එයින් නන්දියාවට්ටාදි නය උපදනා බැවින් කරණසාධන විසින් නයසමුට්ඨාන යී කියනු ලැබෙ. නයභූමි යනුදු එය මැ යි.
වෛනෙයජනයන්ගේ අධ්‍යාශයානුරූප වැ ඔවුනට හිතසුව සලසනු පිණිස පර්යාප්ති ශාසනයාගේ පැවැත්ම ප්‍රකාරයෙන් ප්‍රකාශ කිරීම සාසනපට්ඨාන යි.
වෛනෙයජනයා ආර්යධර්මයට හෝ දර්ශනමාර්ගයට හෝ නිවනට පමුණුවන අර්ථයෙන් ‘නෙත්ති’ නම් වන බව කැලැ මැ කියන ලදි. එහි ලා හාරසංවර්ණනාව පළමු කළ යුතු යැ. සොළස හාරයන් දිසාලොචන නයින් දිශාභූත ධර්මයන් පරීක්ෂා කොට අඞ්කුස නයින් නහාගෙන නන්දියාවට්ටාදි තුන් අර්ථනයින් සූත්‍ර නිර්දෙශ කළ යුතු වේ.
විමංශාස්ථාන:
තවද, අඞ්ගුත්තර අටුවායෙහි “මධුපිණ්ඩික සුත්ත, කච්චානපෙය්‍යාල, පාරායනසුත්ත” යන තුන් සූත්‍රාන්තයන් අර්ථොත්පත්ති කොට බුදුහු මහාකච්චායන තෙරණුවන් අග්‍රස්ථානයෙහි තැබූහ”යි දක්වති. නෙත්තිප්පකරණ අටුවායෙහි ද “කච්චායනසංයුත්ත” යක් සඳහන් වෙයි. එහෙත් කච්චානපෙය්‍යාලය හෝ කච්චායනසංයුත්තය නිකාය ග්‍රන්ථයන්හි දක්නට නැත. ඛන්ධසංයුත්ත නකුලපිතුවර්ගයෙහි 3-4 සූත්‍ර කච්චාන පෙය්‍යාල, කච්චායනසංයුත්ත වශයෙන් සඳහන් කොට ඇතැයි කියැහෙයි. මේ සූත්‍රයන්හි දී සුත්තනිපාතයෙහි මාගන්දිය සුත්ත, දීඝනිකායෙහි ‘සක්කපඤ්හසුත්ත’ යන සූත්‍ර දෙක්හි සංක්ෂිප්ත දේශනා මහාකච්චායන තෙරණුවන් විභාග කොට වදළ සැටි දක්ක හැකිය. දසකඞ්ගුත්තරයෙහි ‘කාලි’ සූත්‍රය ද සඳහන් කළ යුතුය. මෙපරිද්දෙන් මධුපිණ්ඩික සූත්‍රාදියෙහි ලා සංක්ෂිප්ත දේශනා අර්ථ ව්‍යඤ්ජන විසින් විභාග කොට දේශනා කිරීමෙහි කුශලතාව හේතු කොට ගෙන කසයින් තෙරණුවෝ අග්‍රස්ථානයට පත්වූහ. ඔබ යථ හාරනය ආදි යුක්ති මාර්ගයක් ඇසුරු කොට ඒ ඒ සූත්‍ර විභාග කරන ලද නම් නවාඞ්ග ශාසනාර්ථ වර්ණනාව සඳහා ඒ න්‍යායමාර්ගය තබාලුව මැනැවැ’යි සලකා පසු කලෙක නෙත්තිප්‍රකරණය වදරන ලදැයි දත යුතුය.
මහාකච්චායන තෙරණුවෝ නෙත්තිනය දේශනාවට පැමිණ දේසනාහාරාදීන්ගේ ලක්ෂණ ව්‍යක්ත කිරීම පිණිස නිදසුන් දක්වන්නාහු යම් යම් ගාථාධර්මයක්, සූත්‍රපාඨයක් එළවන ලද නම්, බෙහෙවින් සංයුත් සඟියෙහි බැසගෙන සිටි නිදසුන් බව පෙනේ. යළි උදානපාළි, ධම්මපද, ජාතක, අඞ්ගුත්තරනිකාය, ඉතිවුත්තක විමානවත්ථු යන දෙශනා වන්හි සිටි සූත්‍ර බෙහෙවින් දක්වූ අතර දික්සඟි මැදුම්සඟි දෙක්හි සිටි නිදසුන් මඳ වෙයි. මෙහි සිට විමසීමට භාජන කළ යුතු කරුණු ද ඇත. වාසනාභාගිය සූත්‍රයට නිදසුන් කළ “පිණ්ඩාය කොසලං පුරං” (200 පිට) යනාදි තුදුස් ගයකින් යුත් වට්ටංසක නම් අනාගත පසේබුදු කෙනකුන් පිළිබඳ පුවත සංගීතියට නැඟුණු පිටක ග්‍රන්ථයක මෙතෙක් හමු වූයේ නැත. එසේ මැ ‘ථෙරගාථා’ හෝ අපදානපාළියෙහි සැහැබිය යුතු චරිත කීපයකට අයත් සේ පෙනෙන ගාථා ද ඇත. (200-204 පිටු විමසන්න) මෙසේ අප හමුයෙහි ඇති පිටකග්‍රන්ථයක නො පැනෙන ගාථා පසු කලෙක භාණකයන් අතින් ගිලිහී ගියා විය හැකිය. නොහොත් සංගීතිකාරකයන් විසින් සංගීතියට නො නඟන ලද හෝ විය හැකිය.
“අජ්ජතිංසං තතො කප්පා” (200 පිට) යනාදි ගාථාව සන්හිත ථෙරගාථායෙහි ද අපදාන පාළියෙහි (සඤ්චිත)ද “එකතිංසෙ ඉතො කප්පෙ” යනාදි විසින් එ යි, එය සිඛී බුදුරදුන් සඳහන් කරන තැනෙකි. ඒ බුදුහු ලොවැ පහළ වූවාහු මේ කපින් එක්තිස් වැනි කල්පයෙහි යැ, තිස්වැනි කල්පයෙහි පහළ වූ බුදුකෙනෙක් ද නැත. එයින් මේ නෙත්තිප්පකරණ පාළිය බුද්ධවංස, ථෙරගාථා, අපදනපාළි ආදිය හා විරොධ වෙයි නො යත්: විරුද්ධ නොවේ. ‘ඉතො කප්පෙ’යි මේ කපින් එක්තිස් වැනි කපැ’යි කියන ලදුයෙත්, ‘අජ්ජ තිංසං තතො කප්පා’ යී සිඛී බුදුරදුන් පහළවූ කල්පය මර්යාදා කොට තිස්කපෙකැයි කී හෙයින් අර්ථයෙන් සම වේ මැ යි. මෙසේ නෙත්තිප්පකරණය ප්‍රගුණ කළ භාණකයන්ගේ පාඨය හා ථෙරගාථාදියෙහි එන පාඨය ද ව්‍යඤ්ජනයෙන් පමණක් වෙනස් වූයේ අර්ථයෙන් සම විය. 204-208 පිටු වල ද මෙබඳු ගාථා ඇත. 206 පිට “එකතිංසම්හිකප්පම්හි” යනාදි ගාථාව ද සසඳා බලන්නේ මැනැවි. මෙහි පසුව දක්වූ වාසනාභාගිය සූත්‍ර දෙක ම අප හමුයෙහි ඇති ‘ථෙරගාථා, ‘අපදනපාළි’ දෙක් හි මැ දක්නට නො ලැබෙ.