06 චුල්ලවග්ග පාළි 1 - විනය.pdf
- ප්‍රකාශිත වර්ෂය :
- 2006
- මුද්‍රිත වර්ෂය :
- 2006
- පිටු ගණන :
- 458
- බාගත කිරීම් ගණන :
- 3,742
- වෙබ් අඩවියට එක් කළ දිනය :
- 2015-10-18
- ගොනුවේ ප්‍රමාණය :
- 14 MB
වෙනත් සංස්කරණ
පොතේ පිටු කිහිපයක ඡායාරූප පහතින් බලන්න.
චුල්ලවග්ගපාළි (I කාණ්ඩය) යනු ත්‍රිපිටකයේ විනය පිටකයට අයත් ඛන්ධක කොටසේ දෙවන ප්‍රධාන ග්‍රන්ථය වන චුල්ලවග්ගයෙහි ප්‍රථම භාගයයි. මෙය බුද්ධ ජයන්ති ත්‍රිපිටක ග්‍රන්ථ මාලාවේ 5 වන වෙළුම (විනය පිටකයේ 4 වන ග්‍රන්ථය) ලෙස සම්පාදනය කර ඇත.
මෙහි සිංහල පරිවර්තනය මුලින්ම හාල්දඬුවන ශ්‍රී ධම්මරක්ඛිත නාහිමියන් විසින් සිදු කරන ලද අතර, පසුව අග්ගමහාපණ්ඩිත බලන්ගොඩ ආනන්ද මෛත්‍රෙය මහානායක හිමියන් සහ ලබුගම ලංකානන්ද නාහිමි ප්‍රමුඛ ත්‍රිපිටක සම්පාදක මණ්ඩලය විසින් පාඨශෝධනය කර සංස්කරණය කරන ලදී. මෙම කාණ්ඩයට චුල්ලවග්ගයේ මුල් ඛන්ධක සතර ඇතුළත් වේ:
- කම්මක්ඛන්ධකය
- පාරිවාසිකක්ඛන්ධකය
- සමුච්චයක්ඛන්ධකය
- සමථක්ඛන්ධකය
භික්ෂූන් වහන්සේලා විෂයෙහි සිදු කෙරෙන විවිධ විනය කර්ම (තජ්ජනීය, නියස්ස, පබ්බාජනීය, පටිසාරණීය, උක්ඛේපනීය ආදිය), පාරිවාසික වත් පිළිවෙත්, ආපත්ති ශෝධනය සහ අධිකරණ සංසිඳුවීමේ සප්ත සමථ ක්‍රම ආදී ශීල පාරිශුද්ධියට අදාළ ශික්ෂණ විධි පෙළ හා සිංහල පරිවර්තනය සහිතව මෙහි අන්තර්ගත වේ.
සංස්කාරක නිවේදනය
ත්‍රිපිටක පර්යාප්තියෙහි විනය පිටකයට අයත් ග්‍රන්ථ පඤ්චකයෙන් සතර වැනි ග්‍රන්ථය වූයේ චුල්ලවග්ගපාළි යයි. එය බුද්ධජයන්ති ත්‍රිපිටක ග්‍රන්ථමාලාවෙහි පස් වැනි ග්‍රන්ථය ලෙස සංහිත වැ ඇත. තෙවැනි ග්‍රන්ථය වූ මහා වග්ගපාළිය ප්‍රථම - ද්විතීය භාග වශයෙන් දෙකක් ලෙස මුද්‍රණය කරවන්නට සිදුවූ හෙයිනි.
දෙදහස් පන්සියයේ බුද්ධ ජයන්ති අනුස්මරණ උත්සවය නිමිත්ත කොට ගෙන ශ්‍රී ලංකා බෞද්ධ මණ්ඩලය මගින් ආරම්භ කළ ත්‍රිපිටක ධර්මය සිංහල භාෂාවෙන් තබා ලීමෙහි ලා විනය පිටකයෙහි චුල්ලවග්ගපාළි සිංහල පරිවර්තනයට ආරාධනා ලැබුවාහු පැල්මඩුල්ලේ පුරාණ රාජමහා විහාරාධිපති ශාස්ත්‍රසූරී ශ්‍රී ධම්මරක්ඛිතාභිධාන සබරගමු දිශාවෙහි ප්‍රධාන සංඝනායක ස්වාමීන්ද්‍රයන් වහන්සේ යැ. උන්වහන්සේ විසින් යථා කාලයෙහි එම සිංහල පරිවර්තනය නිමවා නිමවා කොට ත්‍රිපිටක මණ්ඩලය වෙත ඉදිරිපත් කරන ලද්දේ ය. ත්‍රිපිටක මණ්ඩලයේ සම්මතය පරිදි කෙහෙල්වතුරේ රතනජෝති නායක ස්ථවිරපාදයන් වහන්සේ යැ, හාල්දඬුවන ධම්මරක්ඛිත නායක ස්ථවිරපාදයන් වහන්සේ යැ, කඩවැද්දුවේ සිරිනිවාස නායක ස්ථවිරපාදයන් වහන්සේ යැ යන විනය පිටක ශෝධක මණ්ඩලයේ මහ තෙරවරුන් විසින් පාඨශෝධන පූර්වක වැ සිංහල පරිවර්තනය ද සංස්කරණය කරන ලද්දේ විය.
සංස්කරණය කරන ලද සිංහල පරිවර්තනය සහිත චුල්ලවග්ගපාළිය 1962 දී පමණ මුද්‍රණය සඳහා එක්තරා මුද්‍රණාලයකට භාර දෙන ලදුව පිටු 16 කින් යුත් ප්‍රස්තාර දෙවිස්සක් පමණ මුද්‍රණය වූ පසු කවර හේතු වලින් හෝ මුද්‍රණය නැවතිණ. ලියා ශුද්ධ කොට දෙන ලද අත් පිටපත් ද ලබාගත නො හැකි විය. එහෙයින් යථෝක්ත සමථක්ඛන්ධකයෙහි පටන් නැවත පරිවර්තන කිරීමේ භාරය ද ත්‍රිපිටක මණ්ඩලය කෙරෙහි පැවරිණ. ත්‍රිපිටක සම්පාදක මණ්ඩලයේ අනුශාසක, අග්ගමහාපණ්ඩිත බලන්ගොඩ ආනන්ද මෛත්‍රෙය මහානායක ස්වාමීන්ද්‍රයෝ වැනි යති කොඳුය නැවත පරිවර්තන කොට මුද්‍රණයට සකස් කළහ. තවද මුද්‍රණ අවස්ථාවෙහි දු පැන නැඟුණු බාධක රැසෙකි. එ ද, සහකාර අධ්‍යක්ෂ තැන්පත් සෝමපාල ජයවර්ධන මහතාණන්ගේ කාලානුරූප ක්‍රියා සංවිධානය ද, දෙහිවල ‘තිසර’ මුද්‍රණාලයාධිකාරී ඇස්. ඩී. සපරමාදු මහතාණන්ගේ සහයෝගය ද නිසා චුල්ලවග්ගපාළි - සමථක්ඛන්ධකය අවසාන කොට ඇති ඛන්ධක සතර එහි පළමු වන කාණ්ඩය ලෙස පළ කරවන්නට හැකි විය.
වර්තමාන ත්‍රිපිටක සම්පාදක මණ්ඩලයේ ස්ථවිරවරුන් විසින් නො පමාව මෙහි ශෝධ්‍යපත්‍ර, සංඥා සූචී, ශබ්ද සූචී ආදිය සකස් කිරීමෙන් මේ ග්‍රන්ථ භාගය ශාසනාර්ථීන් හමුවෙහි තබන්නට හැකි වූ බව පවසන අතර මෙම අධිකාරයෙහි නියුක්ත වූ හැම දෙනා වෙතැයි පාරත්‍රික සුභාශිංසනය කරම්හ.
මේ වගට,
ලබුගම ලංකානන්ද ස්ථවිර
ප්‍රධාන සම්පාදක
1977, ජූලි 10
ත්‍රිපිටක කාර්යාලය,
මහානායක වාරිකාරාමය,
115, විජේරාම මාවත,
කොළඹ 7.
සංඥාපනය
විනය: විභංග ඛන්ධක පරිවාර විසින් ත්‍රිවිධ වූ විනය පාළිය මහාකාශ්‍යප ස්ථවිරාදි ප්‍රථම මහාසංගීතිකාරක මහරහතුන් විසින් ‘පාරාජිකපාළි පාචිත්තියපාළි මහාවග්ගපාළි චුල්ලවග්ගපාළි පරිවාරපාළි’ යයි ග්‍රන්ථ පඤ්චකයෙකට නඟා සංගායනා කරන ලද්දේ ය. එහිදු මහාවිභංග හෙවත් භික්ඛුවිභංග හා භික්ඛුනීවිභංග නම් වූ උභය විභංගය පරිජි, පචිති දෙපොත්හි බැඳැගෙන සිටී. මහාවිභංගයෙහි ‘පාරාජික සංඝාදිසේස අනියත නිස්සග්ගිය’ යන එකුන්තීසක් ශික්ෂාපදයන් පිළිබඳ ‘නිදාන පුග්ගල වත්ථු පඤ්ඤත්ති පදභාජන විනීතවත්ථු’ ආදිය ඇතුළත් විනයප්‍රදේශය පාරාජික කාණ්ඩය මුල් කොට ඇති හෙයින් ‘පාරාජික පාළි’ යයි ද, පාචිත්තිය කාණ්ඩය පටන් භික්ඛුනීවිභංගය ද ඇතුළත් කොටස පාචිත්තිය කාණ්ඩය ආදි කොට ඇති හෙයින් ‘පාචිත්තියපාළි’ යයි ද ග්‍රන්ථ දෙකක් වශයෙන් බෙදා ඇත. ආභිසමාචාරික ශීලය ප්‍රකාශ කරන අනුඥාත ශික්ෂාපදයෙන් යුත් පාළි’ ප්‍රදේශය ‘ඛන්ධක’ නම් වෙයි. එ ද බොධිකථායෙන් ආරම්භ වූ මහාඛන්ධකය ආදි කොට ඇති දෙවිසි ඛන්ධකයෙකින් හෙබියේය. එහි කොසම්බියක්ඛන්ධකය අවසන් කොට ඇති ඛන්ධක දසය ‘මහාවග්ගපාළි’ යයි ද, කම්මක්ඛන්ධකයෙහි පටන් සත්තසතිකක්ඛන්ධකය අවසන් කොට ඇති දොළොස් ඛන්ධකය ‘චුල්ලවග්ගපාළි’ යයි ද ග්‍රන්ථ දෙකක් වශයෙන් බෙදා ඇත. ‘පරිවාරපාළිය’ වූ කලි මහාවිභංගයෙහි භික්ෂූන් සඳහා පනවන ලද දෙසිය විස්සක් ශික්ෂාපද යැ, භික්ෂුණීවිභංගයෙහි තුන්සිය සතරක් ශික්ෂාපද යැ යන උපොසථපරියාපන්න වූ පන්සිය සූවිසි ශික්ෂාපද ගෙන කණ්ඩපඤ්චතිවාරය ආදි කොට ඇති ආපත්තිවාර අටෙක, එබඳු වූ මැ පච්චයවාර අටෙකැයි මහාවාර සොළොසකින් ද යළි සමුට්ඨාන සමථභේද දැක්වීමෙන් ද උභතෝවිභංගය පරිවාර වැ ඇත. ඛන්ධක ප්‍රව්‍රජ්‍යායෙහි පටන් ශේෂ දෙවිසි ඛන්ධකයෙහි ආ විනය පරිවාර යයි. මෙලෙසින් බුදුරදුන්ගේ ආඥාදේශනා සංඛ්‍යාත විනය පිටකයට කරනලද මහාප්‍රකාරය පරිවාර දේශනාව යි. උභතො විභංගයෙහි ප්‍රඥප්ත ශික්ෂාපද සියල්ල ද සත්තාධිකරණ සමථය ද සංග්‍රහ කොට භික්ඛුපාතිමොක්ඛ භික්ඛුනීපාතිමොක්ඛ වශයෙන් දෙපරිදිව සිටි ග්‍රන්ථය ‘පාතිමොක්ඛ’ නම් විය. උභයමාතිකා නමුදු මේ මැයි.
චුල්ලවග්ගපාළි: මෙහි ප්‍රස්තුත වූ ‘චුල්ලවග්ගපාළිය’ වනාහි කම්මක්ඛන්ධකය පටන් කොට සත්තසතිකක්ඛන්ධකය තෙක් දොළොස් ඛන්ධකයෙන් සංගෘහීත වූ ග්‍රන්ථ ප්‍රදේශය යි. එහි පළමුවන කම්මක්ඛන්ධකයෙහි: 1. සැවැත්නුවර විසූ සවග මහණුන් කෙරෙහි වූ පණ්ඩක ලෝහිතක මහණුන් සඳහා භණ්ඩනකාරක කලහකාරකාදී හේතුවෙන් පනවනලද තජ්ජනීය කර්මය ද, 2. ආපත්තිබහුල වූ සෙය්‍යසක මහණහුට පනවනලද නියස්ස කර්මය ද, 3. සවග මහණුන් අතුරෙන් කීටාගිරියෙහි විසූ අස්සජි පුනබ්බසුක මහණුන් සඳහා කුලදූෂණහේතුවෙන් පනවන ලද පබ්බාජනීය කර්මය ද, 4. මච්ඡිකාසණ්ඩයෙහි විසූ සුධම්ම තෙරුන් චිත්ත ගෘහපතියා හට කළ අවමන් කිරීම් හේතුවෙන් පනවනලද පටිසාරණීය කර්මය ද, 5. කොසඹෑ නුවරදී ඡන්න තෙරුන් සඳහා ඇවැත් නොදැක්මෙහි උක්ඛෙපනීය කර්මය ද, 6. ඡන්න තෙරුන් සඳහා මැ පනවනලද ඇවතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛෙපනීය කර්මය ද, 7. අරිට්ඨ මහණහු සඳහා පනවන ලද පාපදෘෂ්ටි නොහැරීමෙහි උක්ඛෙපනීය කර්මය ද යන සත් වැදෑරුම් කර්ම විභාග කරන ලද්දේ යැ.
දෙවැනි පාරිවාසිකක්ඛන්ධකයෙහි පාරිවාසිකවත්ත, පරිවාස සමාදානවිධි, මූලායපටිකස්සන, මානත්ත, අබ්භාන යන විනය කර්මයන් පිළිබඳ වත් හා සමාදානවිධි ආදිය වදාරන ලද්දේයැ.
තුන්වැනි සමුච්චයක්ඛන්ධකයෙහි පටිච්ඡන්නාපටිච්ඡන්න සංඝාදිසෙසාපත්ති පිළිබඳ පරිවාසදාන, මානත්තදාන, අබ්භාන යන විනය කර්මයන් පිළිබඳ සියලු විභාග වදාරන ලද්දේ වෙයි.
සතරවැනි සමථක්ඛන්ධකයෙහි විවාදාධිකරණ, අනුවාදාධිකරණ, ආපත්තාධිකරණ, කිච්චාධිකරණ, යන සතරවිධ අධිකරණ හා ඒ ඒ අධිකරණය සම්මුඛාවිනය, සතිවිනය, අමූළ්හවිනය, පටිඤ්ඤාතකරණ, යෙභුය්‍යසිකා, තස්සපාපිය්‍යසිකා, තිණවත්ථාරක, යන සත් වැදෑරුම් සමථයෙන් සංසිඳුවාලන අයුරු වදාරනලද්දේ වෙයි.
චුල්ලවග්ගපාළියෙහි මේ පළමුවන කාණ්ඩයෙහි කම්මක්ඛන්ධකාදි සතර ඛන්ධකය පමණක් ඇතුළත් කළෙමු. වුත්ථුක්ඛන්ධකාදි ඛන්ධකයන් පිළිබඳ හැඳින්වීම දෙවන කාණ්ඩයෙහි ලා පවසම්හ. භික්ෂූන් වහන්සේගේ කාය වාක් සංවරය සඳහා ද ආපත්ති ප්‍රතිකර්මාදියෙන් ශීලපාරිශුද්ධිය සඳහා ද චුල්ලවග්ගපාළියෙහි වදාළ ඒ ඒ විනය ප්‍රදේශයන් මැනවින් දැන ඉගෙන ස්වාර්ථ පරාර්ථ සාධනයෙහි උත්සුක වෙත්වා’යි ආශංසනය කරම්හ.
මෙවගට,
ලබුගම ලංකානන්ද ස්ථවිර,
ත්‍රිපිටක මණ්ඩලයේ ප්‍රධාන සම්පාදක.
1977. 7. 10 මෝල්ලියගොඩ
ප්‍රවචනෝදය පිරිවෙන.