01 පාරාජිකා පාළි - විනය.pdf
- ප්‍රකාශිත වර්ෂය :
- 2005
- මුද්‍රිත වර්ෂය :
- 2005
- පිටු ගණන :
- 689
- බාගත කිරීම් ගණන :
- 6,500
- වෙබ් අඩවියට එක් කළ දිනය :
- 2015-10-18
- ගොනුවේ ප්‍රමාණය :
- 21 MB
පොතේ පිටු කිහිපයක ඡායාරූප පහතින් බලන්න.
මෙම ග්‍රන්ථය බුද්ධජයන්ති ත්‍රිපිටක ග්‍රන්ථමාලාවේ පළමුවන වෙළුම (Volume 1) ලෙස ප්‍රකාශිත විනය පිටකයට අයත් පාරාජිකා පාලි ග්‍රන්ථයයි. බුද්ධ දේශිත විනය ශික්ෂාපද අතර භික්ෂූන් උදෙසා පණවන ලද පාරාජිකා සතර ඇතුළු ප්‍රධාන ශික්ෂාපදයන්ගේ නිදාන කථා, පදභාජනීය සහ විනීතවත්ථු ආදිය පාලි පෙළ සහ එහි සම්පූර්ණ සිංහල පරිවර්තනය සහිතව මෙහි ඉදිරිපත් කර ඇත.
ලංකා බෞද්ධ මණ්ඩලයේ ආරාධනයෙන් ශ්‍රී ලංකා විද්‍යෝදය විශ්වවිද්‍යාලයේ පුස්තකාලයාධිපති පණ්ඩිත වේරගොඩ අමරමොලි නායක ස්ථවිරයන් වහන්සේ විසින් මෙම පාඨශෝධනය සහ සිංහල පරිවර්තනය සිදු කරන ලද අතර, ත්‍රිපිටක පරිවර්තන කාරක සභාවේ සභාපති අතිපූජ්‍ය පරවාහැර වජිරඤාණ නායක ස්ථවිරයන් වහන්සේ ප්‍රමුඛ උත්තරීතර සංස්කාරක මණ්ඩලය මඟින් සංශෝධනය කර සකස් කරන ලදී.
මෙහි ප්‍රධාන වශයෙන් ඇතුළත් අන්තර්ගතය:
- සංස්කාරක නිවේදනය හා සංඥාපනය
- සංකේත නිරූපණය සහ පාලි හෝඩිය
- වේරංජකණ්ඩය ඇතුළු පාරාජිකාපාළි විසයසූචිය
- මූල පෙළ හා සිංහල පරිවර්තනය (පාරාජිකා, සංඝාදිසේස, අනියත සහ නිස්සග්ගිය පාචිත්තිය ශික්ෂාපද)
- පදානුක්‍රමණිකාව හා සංඥානාම සූචිය
සංස්කාරක නිවේදනය
ශ්‍රී ලංකා විද්‍යොදය විශ්වවිද්‍යාලයෙහි පුස්තකාලයාධිකාරී පණ්ඩිත වේරගොඩ අමරමොලි නායක ස්ථවිරයන් වහන්සේ විසින් පාඨශොධන සහිතව කරන ලද සිංහල පරිවර්තනයෙන් යුක්ත වූ මේ පාරාජිකාපාළිය විනය පිටකයෙහි ප්‍රථම ග්‍රන්ථය වේ. ත්‍රිපිටක පාළිය සිංහල භාෂාවට පරිවර්තනය කරවා මුද්‍රණය කරවීමේ ආශාවෙන් වූ ලංකා බෞද්ධ මණ්ඩලයේ අයැදුම පරිදි උන්වහන්සේ විසින් පැසසිය යුතු පරිශ්‍රමයකින් නිමවන ලද පරිවර්තනය ත්‍රිපිටක පරිවර්තන සංස්කාරක සභාවේ සම්මතය අනුව උන්වහන්සේත් - පොල්ගහවෙල විද්‍යොදය පරිවෙණාධිපති කෙසෙල්වතුගොඩ රතනජොති නායක ස්ථවිරයන් වහන්සේත් - පැල්මඩුල්ලේ පුරාණ රජමහා විහාරාධිපති හාල්දඬුවන ධම්මරක්ඛිත ස්ථවිරයන් වහන්සේත් - මාතර ශ්‍රී සුදර්ශී පරිවෙණාධිපති පණ්ඩිත කහවැද්දූව සිරිනිවාස නායක ස්ථවිරයන් වහන්සේත් ඇතුළත් විනය ග්‍රන්ථ සංශොධක මණ්ඩලය විසින් ප්‍රථම වාරයෙහි ශුද්ධ කරන ලදී. නැවත උත්තරීතර සංස්කාරක මණ්ඩලය විසින් එහි ඇතුළ් තැන් නිරවුල් කිරීම් ආදියෙන් දෙවැනිවර සකස් කොට එය මුද්‍රණයට සම්මත කරන ලදී.
උත්තරීතර මණ්ඩලයේ සම්මතය අනුව මේ ග්‍රන්ථයේ අන්‍යතම කාණ්ඩයේ පටන් නිගමන ශික්ෂාපද දක්වා සිංහල පරිවර්තනය පාඨශොධන සහිතව නැවත ලියා සකස් කල මොල්ලිගොඩ ප්‍රවචනොදය පිරිවෙණේ උප-ප්‍රධානාචාර්‍ය්‍ය පණ්ඩිත ලබුගම ලංකානන්ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ හා ප්‍රවචනොදය පිරිවෙන්හි උපාචාර්ය පණ්ඩිත කරඳනපිටිගොඩ සුමනසාර ස්ථවිරයන් වහන්සේත් විසින් දැරූ ආයාසය විශේෂයෙන් මෙහි සඳහන් කල යුතු වේ. ඇතැම් ශොධ්‍යපත්‍ර බැලීමෙන් හා පදානුක්‍රමණිකා හා ශුද්ධි පත්‍රය ද සකස් කිරීමෙනුත් පණ්ඩිත ගලගම ධම්මික ස්ථවිරයෝ ද මේ අධිකාරියෙහි සහායක වූහ. මේ ග්‍රන්ථයේ මුද්‍රණය මාස කීපයකින් අවසන් වූයේ සිංහලරාජ්‍ය මුද්‍රණාලයේ අධිකාරී වූ ඩබ්ලියු බී. සුගතදාස මහතුන්ගේ උත්සාහයෙනි.
සම්බුද්ධ පරිනිර්‍වාණයෙන් පසු පැවැති ප්‍රථම විනය සංගීතිය සමග දඹදිව තෙවරක් ද, මහින්දාගමනයෙන් පසු පැවැති ථූපාරාම විනය සංගීතිය සමග ලක්දිව තෙවරක් දැයි මෙසේ සවරක්ම සංගීත වූ විනය පිටකයෙහි ප්‍රථම ග්‍රන්ථය වන පාරාජිකාපාළිය හා එහි සිංහල පරිවර්තනය බුද්ධජයන්ති ත්‍රිපිටක ග්‍රන්ථ-මාලාවේ ද අංක වශයෙන් ප්‍රථම ග්‍රන්ථය වේ. ත්‍රිපිටක පාළිය හා සංගීති කථාව ආදිය පිළිබඳ විස්තර මීට කලින් මුද්‍රිත වූ ත්‍රිපිටක ග්‍රන්ථ මාලා අංක 3 දරණ මහා වග්ග - පාළි ග්‍රන්ථයෙහි ප්‍රස්තාවනාවෙන් දත හැකි වේ.
විනය මහාවිභංග නමින් ද දක්නා ලද පාරාජිකා පාළිය හා එහි සිංහල-පරිවර්තනය ශාසනස්ථිතිය සඳහා මෙසේ මුද්‍රණද්වාරයෙන් ප්‍රකාශයට පැමිණැවූ ලංකා ආණ්ඩුව හා හා එහි ශාසනාරක්ෂක කටයුතු භාර අංශයේ අධිකාරී මහතුන් ද, පරිවර්තන - සංශොධන කාර්යයෙහි යෙදුනු මහ තෙරුන් ද බෞද්ධ මහාජනයාගේ කෘතඥතාපූර්වක සාධුවාදයට හා අග්‍රගණ්‍ය වූ ධර්‍මදානමය පුණ්‍ය මහිමයට හිමි වන බව අනුමෝදනා වශයෙන් ප්‍රකාශ කරම්හ.
පරවාහැර වජිරඤාණ ස්ථවිර. ත්‍රිපිටක පරිවර්තන කාරක සභාවෙහි හා සංස්කාරක මණ්ඩලයෙහි සභාපති.
පරවාහැර වජිරඤාණ ස්ථවිර.
ත්‍රිපිටක පරිවර්තන කාරක සභාවෙහි හා සංස්කාරක මණ්ඩලයෙහි සභාපති.
සංඥාපනය
විනය පිටකය:
ශ්‍රී සුගත තථාගත සම්මා සම්බුදුරජානන් වහන්සේ විසින් තමන් වහන්සේගේ ශාසනයෙහි පැවිදි වූවන්ගෙන් සකස් වූ භික්ෂු භික්‍ෂුණී උභතො-සංඝයාගේ කායවාක් සංවර සංවිධානය හා සංඝ සුට්ඨුතා ඵාසු විහාරාදි ආනිසංස පිණිස ද, සද්ධර්මස්ථිතිය හා විනයානුග්‍රහය සඳහා ද පණවා වදාළ පන්සිය අටතිසක් පමණ වූ ශික්ෂා සමූහය ඇතුළත් විනය පිටකය ධර්‍ම (පාලි) අර්ථ දේශනා ප්‍රතිවේධ යන සතරින් ම ගැඹුරුය. ත්‍රිපිටකය විභාග කල අටුවාචාර්යයවරයෝ ආඥා ව්‍යවහාර පරමාර්ථ යන ත්‍රිවිධ බුද්ධ දේශනා අතුරෙහි ආඥාවිධාන බහුල කොට ඇති හෙයින් විනය පිටකය ආඥා දේශනා යයි ද, යථාපරාධ යථානුලොම යථාධම්ම යන ත්‍රිවිධ අනුශාසනා අතුරෙහි අපරාධ (අධ්‍යාචාර) දොෂයන්ට අනුරූප වන පරිදි වදාළ ශාසන ඇති හෙයින් යථාපරාධ ශාසන යයි ද, සංවර - අසංවර දිට්ඨි විනිවෙඨන නාමරූප පරිච්ඡේද යන ත්‍රිවිධ ධර්මකථා අතුරෙහි කායවාක් සංවරාදි කුදු මහත් සංවර පිළිබඳ කථා හෙයින් සංවරාසංවර කථා යයි ද කීහ.
ශීල සමාධි ප්‍රඥා යන ත්‍රිවිධ කල්‍යාණයෙන් යුත් තථාගත ශාසනයෙහි ආදිකල්‍යාණ වූ ප්‍රාතිමෝක්ෂ සංවරදී අධිශීල ශික්‍ෂාව විශේෂයෙන් සංගෘහීත වූයේ විනය පිටකයෙහිය. ක්ලෙශ ප්‍රහාණ ක්‍රම වශයෙන් ව්‍යතික්‍රම පරියුට්ඨාන අනුශය වශයෙන් පවත්නා ක්ලෙශයන් අතුරෙන් කායවාක් සංවර ව්‍යතික්‍රමයෙන් (සීමාව ඉක්මවීමෙන්) ඇතිවන ක්ලෙශයන්ට ශීලය ප්‍රතිපක්‍ෂ බැවින් ව්‍යතික්‍රම සංක්ලෙශ ප්‍රහාණය ද තදංග වශයෙන් දුශ්චරිත සංක්ලෙශ ප්‍රහාණය ද මෙහි දැක්වේ.
මෙහි ඇතුලත් ශික්ෂාපදයන්ගේ ප්‍රඥප්ති, අනුප්‍රඥප්ති, ආපත්ති, අනාපත්ති, තිකදුකාපත්ති, ආපත්ති ජාති වර්ග ස්කන්ධාදි විභාග පිළිබඳ ක්‍රම විසින් විවිධත්‍වය - විශේෂත්‍වය ඇති බැවින් විනය නම් වේ. තෙල විනය ප්‍රතිපත්තියත් කායවාක් සංයමයෙහි හික්මවා අවිප්‍රතිසාර ප්‍රාමෝද්‍යාදි විනය ගුණ එළවා පිළිවෙළින් මාර්ගඵල අධිගමයන්ට උපනිඃශ්‍රය වෙමින් අනුපාදා පරිනිබ්බාණය වෙත පමුණුවන හෙයින් ද විනය නම් වේ.
මෙසෙයින් සංවර විනය වශයෙන් වදාළ විනය ශාසන මාර්ග බ්‍රහ්මචර්‍ය්‍යයෙහි ආදිය බැවින් ද ශාස්තෘවරයන්ගේ තදනුකූල ප්‍රතිපත්ති පවත්නා තෙක් ම ශාසනස්ථිතිය වන බැවින් ද ධර්‍ම විනය වශයෙන් ද්විවිධ වූ ශාස්තෘශාසනය මහා කාශ්‍යප මහාස්ථවිරයන් ප්‍රමුඛ කොට සංස්ථාපනය කරණු සඳහා ප්‍රථම සංගීතිය පැවැත්වූ මහරහතුන් වහන්සේ විසින් විනය ම ප්‍රථමයෙන් සංගායනා කොට “භාජනය, පර්‍ය්‍යාප්තිපාලිය, ග්‍රන්ථය” යන අර්ථයෙහි ව්‍යවහාර වූ “පිටක” ශබ්දය සමඟ යොදා විනය පිටක නාමයෙන් සම්මත කරණ ලදී.
මෙහි සංගීති කථා, ග්‍රන්ථ විභාග, ආචාර්යයමත ආදිය පිළිබඳ විස්තර මහා වග්ග පාළිය පිණිස ලියන ලද ප්‍රස්තාවනාවෙන් දත යුතු.
පාරාජිකාපාළිය:
විනයෙහි එන ශික්ෂාපද සමූහය ප්‍රධාන වශයෙන් පාලි නම් වේ. එය මාතිකා, උභතොවිභංග, උභතොඛන්ධක යයි තෙවැදෑරුම් වෙයි. එහි මාතිකා නම් භික්ෂු භික්‍ෂුණීන් සඳහා පැණවූ ශික්ෂාපද සූත්‍ර පාඨයෝ ය. එය බුද්ධකාලයෙහි ම පාමොක් උදෙසීම් වශයෙන් සංගෘහිත ව පාතිමොක්ඛ, මාතිකා, උභය මාතිකා නමින් පැවැත්තේ ය.
ආදිබ්‍රහ්මචරියක සීලයට අයත් ඒ ශික්ෂාපද නිදාන වස්තු පුද්ගල පද-භාජනීය වශයෙන් පාමොක් උදෙසන නියායෙන් ම භික්ඛු විභංග භික්ඛුණී-විභංග වශයෙන් සඟහිත විය. යළි ඒ දෙක එක් කොට උභතො විභංග යයි ව්‍යවහාර විය. පබ්බජ්ජා උපසම්පදා උපොසථ වස්සූපනායිකාදිය හා වත්-පිළිවෙත් සංඝකර්මාදිය පිළිබඳ අනුක්‍රමික වශයෙන් පැණවූ ආභිසමාචාරික ශික්ෂාපද නිදාන කථාදිය සමග ඛන්ධක නාමයෙන් සඟහිත විය.
ග්‍රන්ථ විභාගයෙහි මහණ මෙහෙණන් සඳහා පාමොක් වශයෙන් පැණවුනු සියලු ශික්ෂාපද පාරාජිකාපාළි, පාචිත්තියපාළි දෙක්හි ඇතුළත් කරණ ලදී. ඛන්ධක පාළිය මහාවග්ග පාළි, චුල්ලවග්ග පාළි දෙක්හි අන්තර්ගත විය. මේ ග්‍රන්ථ සතරෙහි ඇතුළත් ප්‍රඥප්ති අනුප්‍රඥප්ත ශික්ෂාපද හා පදභාජනීයාදිය පිළිබඳ නානා නයින් නිපුණ සාරාංශ කථනය පරිවාර පාළියෙහි නිර්දේශ කරණ ලදී.
මෙසෙයින් විභකත ව ථෙර පරම්පරාවෙහි පැවැති විනය පාළියෙහි ප්‍රථම ග්‍රන්ථය වූ පාරාජිකා පාළියෙහි භික්ෂූන් සඳහා පණවන ලද ශික්ෂාපද දෙසිය සත්තිසෙන් සතරපාරාජි, තෙලෙස් සංඝාවෙසෙස, දෙ අනියත, තිස් නිසඟි-පචිති යයි කාණ්ඩ සතරකට බෙදූ ශික්ෂාපද එකුන් පණසෙක් නිදාන පුද්ගල වස්තු පදභාජනීය විනීතවත්ථු සහිත ව දැක්වෙන්නේ ය. මෙයින් පාරාජික ශික්ෂාපද ප්‍රධාන කොට ගෙණැ ග්‍රන්ථය ද පාරාජිකා පාළි යයි නම් කරණ ලදී.
එහි ශික්ෂාපදයෝ බුද්ධභාෂිත වෙති. නිදාන කථාදිය හා ගාථා උපාලි මහරහතුන් වහන්සේ විසින් නිර්දිෂ්ට ය. විනීතවත්ථු බුදුරජානන් වහන්සේ විසින් ම ඒ ඒ ශික්ෂාපද පිළිබඳ ඇවැත් වන නො වන පරිදි නිශ්චය කොට වදාළ සැටි ඇතුළත් කොට සංගීතිකාරක මහරහතුන් විසින් විනයධරයන්ට ආදර්ශ වශයෙන් දක්වන ලද බුද්ධකාලීන කථාවස්තු වෙති. ග්‍රන්ථාරම්භයෙහි එන වේරඤ්ජකණ්ඩයෙහි දැක්වෙන්නේ අග්‍රශ්‍රාවක ශාරිපුත්‍ර මහරහතුන් වහන්සේ විසින් ශාසනස්ථිතිය සඳහා භික්‍ෂූන්ට පාමොක් උදෙසීම හා ශික්ෂා පැණවීම පිණිස බුදුරජානන් වහන්සේට ආරාධනා කිරීමේ ප්‍රවෘත්තියයි. විනයෙහි බාහිර නිදානය වශයෙන් දැක්වෙන මේ ආරාධනය සියලු ම විනය ප්‍රඥප්ති පිළිබඳ මුල් නිදානය යි.
විනයශික්ෂා පැණවීම:
බුදුරජානන් වහන්සේ වේරඤ්ජාවෙහි විසූ වස බුද්ධත්වයෙන් දොළොස්වන වස ය. එකල භික්ෂු සංඝයා කෙරෙහි ශාසනානුලෝම නො වූ කිසිදු පැවැතුමෙක් අර්බුදයෙක් නො වූයේ ම ය. තථාගත බුදුවරු ලෙඩක් නැති කල බෙහෙත් නොකියන වෙඳුන් මෙන් කරුණක් නැති කල ශික්ෂා නො පණවති. එබැවින් “තථාගතයෝ ම ශික්ෂා පැණවීමට කල් දනිති. එතෙක් ඉවසවු”යි සැරියුත් තෙරණුවන්ට වදාරා ඉන් හවුරුදු අටක් ගිය තැන, බුද්ධත්වයෙන් විසිවස් වූ කල, පළමු පාරාජිකාශික්‍ෂාපදය පැණවූ සේක. මෙයට වස්තු වූයේ එකල උපසම්පදාවෙන් අටවස් ඇති ශ්‍රද්ධා ශීල සම්පන්න වූ සුදින්න තෙරණුවන් මවුපියන්ගේ බලවත් ආයාචනයෙන් සන්තාන (කුලවංශ) ප්‍රවෘත්තිය පිණිස බීජයක් (-පුතකු) ඇති කිරීම සඳහා පෙරඹුව සමග මෙවුන්දම් සෙවීම යි.
සම්බෝධියෙන් විසිවසක් වන තෙක් නිර්මල ව පැවැති සර්වඥ ශාසනයෙහි ප්‍රථම වරට සුදින්න විසින් ඇති කළ, දෙවියන් සහිත බෞද්ධ ලෝකයාගේ සංවේගයට හේතු වූ, මේ අර්බුදය මුල් කරණු කොට ගෙන තථාගතයන් වහන්සේ විසින් “යො පන භික්ඛු මෙථුනං ධම්මං පටිසෙවෙය්‍ය, පාරාජිකො හොති අසංවාසො”යි මෛථුන විරතිය සඳහා භික්‍ෂූන්ට මේ ශික්‍ෂාපදය පැණවූ සේක. මෙය විනයෙහි ප්‍රථම ගරු ශික්ෂා ප්‍රඥප්තියි.
“උපසපන් වීමෙන් භික්ෂු භාවයට පැමිණි යම් මහණෙක් මෙවුන්දම් සෙවුනේ නම් හෙතෙම පාරාජික (භික්ෂු භාවයෙන් සම්පූර්ණයෙන් චුත වන හෙයින් පැරදුනේ) වෙයි. සෙසු භික්ෂූන් හා සමානවාස නැත්තේ (එයට සුදුසු නොවුයේ) වේ”යයි තථාගතයන් වහන්සේ මුල ප්‍රඥප්ති වශයෙන් මෙසේ පැණවූ මෛථුන පාරාජිකා ශික්‍ෂාපදය මෛථුනාස්වාදයෙහි ඇලුණු අසංයමින්ට කිසිදු අවකාශයක් නො තබා පැමිණි වස්තු අනුව අනුප්‍රඥප්ති දෙකකින් (නැවත දෙවරක් පැණවීමෙන්) දෘඪ කොට වදාළහ.
මෙසෙයින් දක්නා ලද සම්පූර්ණ ශික්‍ෂාපදය පිළිබඳ පදවිභාගයෙහි දැක්වෙන ක්‍රම වශයෙන් මේ ශික්‍ෂාපදව්‍යතික්‍රමයෙන් පරිපැවැත්වෙන ආකාරයෝ සතලොස් දහස් දෙසිය අසූවක් පමණ වෙති. එහි විස්තර අර්ථකථානුසාරයෙන් විමසා දත යුතු.
මෙවුන්දම් පරිජිය මෙන් ම මහණහු භික්ෂු භාවයෙන් හෙළා ලන අදත්තාදානය, මනුස්ස විග්ගහය (මිනිස් සිරුරක් දිවියෙන් තොර කිරීම), උත්තරි මනුස්සධම්ම (නොලත් ධ්‍යාන මාර්ග ආදි ආයර්‍ය්‍යධර්‍ම ලත් සේ හඟවා) ආරෝචනය කිරීම යන කරුණු විෂය කොට පැණවූ ශික්ෂාපද සමග “තත්‍රිමෙ චත්තාරො පාරාජිකා ධම්මා උද්දෙසං ආගච්ඡන්ති”යි පාමොක්හි එන සෙයින් ම පාරාජිකා ශික්ෂාපද හා සෙසු සංඝාදිශෙෂාදි ශික්ෂාපද ද පිළිවෙළින් තබා විභාග කරණ හෙයින් පාරාජිකාපාළිය සුත්තවිභංග නමින් ද දක්නා ලදි.
සංස්කරණය හා පරිවර්තනය:
බුද්ධජයන්ති නිමිත්තෙන් ලංකා රජය මගින් පිහිටුවන ලද ශ්‍රී ලංකා බෞද්ධ මණ්ඩලය විසින් විනය පිටකයෙහි ප්‍රථම ග්‍රන්ථය වූ පාරාජිකාපාළිය සිංහල භාෂාවට පරිවර්තනය කිරීම සඳහා අප වෙත පවරණ ලදී.
ත්‍රිපිටක පරිවර්තනය සම්බන්ධයෙන් නිකුත් කරන ලද නිදේශ අනුව මෙහි විරූගත ලිපි දොෂයන්ගෙන් දූෂ්‍ය වූ තැන් ද ගිලිහී ගිය පදපාඨයන් ද අස්ථානපතිත වාක්‍ය ප්‍රදේශ හා පෙය්‍යාලලුබ්ධ ද ලක්දිව පැරණි පුස්කොළ පොත් කිහිපයක් ද සිංහල බුරුම සියම් රෝමන් අකුරෙන් මුද්‍රිත පොත් ද සසඳා බලා එහිදු නැති තැන් සංස්කාරකනෙතෘන් සමග සාකච්ඡා කොට පාල්‍යට්ඨකථානුසාරයෙන් ගලපා පාලිය සකස් කිරීම ද එයට සිංහල ව්‍යාඛ්‍යාන කිරීම ද යථාශක්තියෙන් සිදු කලෙමි.
මෙහි පාලි සංස්කරණය හා සිංහල පරිවර්තනය සම්බන්ධයෙන් ත්‍රිපිටක පරිවර්තන සංස්කාරක සභාවේ උත්තරීතර මණ්ඩලයෙන් ලත් විශේෂ අනුග්‍රහය ද, මේ සංඥාපනය සකස් කිරීමට සංස්කාරක මණ්ඩලයේ සභාපති ස්වාමීන්ද්‍රයන් වහන්සේගෙන් ලද උපකාරය ද කෘතඥතාපූර්වක ව සිහිපත් කරම්හ.
අතිරෙකය:
මේ ග්‍රන්ථය කියවන්නන්ට ඇතැම් ශික්ෂාපද පිළිබඳ විස්තරයෙහි අසභ්‍ය කථා සේ හැඟෙන තැන් ද දක්නට ලැබේ. එබඳු තන්හි ප්‍රතිකුල මනස්කාරය ද ප්‍රමෝද්‍යාංශ ද හිරියොතප් ද එළවා ගෙණ සම්බුදුරජානන් වහන්සේගේ මහාකරුණා ගුණය සිහි කෙරෙමින් උන්වහන්සේ කෙරෙහි ගෞරවයෙන් ම කියවිය යුතු. තවද, “කාමරාගයෙන් රක්ත වූවෝ අර්ථය නො දනිති. ධර්මය නො දනිති. රාගයට වශඟ වූ කල වන්නේ මහඅඳුරෙක් ම ය” යන ආදි දේශනාවන් සිහිපත් කෙරෙමින් “රාගාදි ක්ලෙශයෝ නම් බොහෝ ආදීනව ඇත්තෝ ය. ඔවුන්ගෙන් කලඹන ලද කල උදාර පුරුෂයෝ ද ප්‍රකෘති සිතින් සිතිය නොහැකි තරම් වූ නිහීන ක්‍රියාවන්හි යෙදෙති”යි දක්වන්නාක් මෙන් මහාකාරුණික වූ ශාස්තෘන් වහන්සේ ශ්‍රාවකයන් කෙරෙහි අනුකම්පාවෙන් ම ඔවුන්ගේ සංවරය පිණිස ම එබඳු කරුණු ද නො සඟවා යථාර්ථය ම වදාළ සේකැ යි සිතිය යුතු.
මෛථුන සේවනාපාය වශයෙන් එකල මිනිසුන් අතර පැවැති අසභ්‍ය පැවැතුම් එලෙසින් හෝ එයට වැඩියෙන් හෝ අදත් ලොව ඇත. ඒ හීන වූ පැවැතුම් කෙරෙහි කලකිරෙමින් සංයත භාවයෙන් හා බ්‍රහ්මචර්‍ය්‍යයෙන් උදාරත්‍වයට පැමිණෙනු කැමැත්තන්ට මේ විනය ග්‍රන්ථය විශිෂ්ට වූ අනුශාසනයෙක් ම ය. මෙය සාමාන්‍යයෙන් මානව ධර්මය හා ශිෂ්ටාචාරය පිළිබඳ ඉතිහාසයෙකි. බුද්ධකාලීන ඉන්දියාවේ පැවැති නානා කුලචාරිත්‍රනුගත ජනසමාජයෙහි තත්වය පිළිබිඹු වූ ආදර්ශයෙකි.
මෙසේ ගෙණ සලකත්ම මේ ග්‍රන්ථය සදාචාර සද්ධර්ම මාර්ගයෙන් ලෞකික ඥානාභිවෘද්ධියට කැමැතියන්ගේ අත් පොත ද සසර දුක් බිය සන්සිඳුවීම සඳහා පිළිපන්නවුන්ගේ විමුක්ති මාර්ගය ද වන්නේ ය. එහෙයින් නුවණැත්තෝ මේ ග්‍රන්ථය ශාස්තෘගෞරවයෙන් හා ධර්මගෞරවයෙන් යෙදී උද්ග්‍රහණ ධාරණ වීමංසාදීන් පරිශීලනය කොට තදනුකූල පිළිවෙතින් මෙලොව්හි ද පරලොව්හි ද සුභභාගී ව කෙලෙස්ගිනි නිවාපණයෙන් පරම ශාන්තිය පසක් කෙරෙත්වා.
වේරගොඩ අමරමොලි ස්ථවිර.
2503 පොසොන් පුර පසළොස්වක් දින, 1959 විද්‍යොදය විශ්වවිද්‍යාලයේ දී ය.
වේරගොඩ අමරමොලි ස්ථවිර.
2503 පොසොන් පුර පසළොස්වක් දින,
1959 විද්‍යොදය විශ්වවිද්‍යාලයේ දී ය.