3. පාරිච්ඡත්තකවග්ගො
3. 1.
283. උළාරො තෙ යසො වණ්ණො සබ්බා ඔභාසතෙ දිසා,
නාරියො නච්චන්ති ගායන්ති දෙවපුත්තා අලඞ්කතා.
284. මොදෙන්ති පරිවාරෙන්ති තව පූජාය දෙවතෙ,
සොවණ්ණානි විමානානි තවිමානි සුදස්සනෙ.
285. තුවංසි ඉස්සරා තෙසං සබ්බකාමසමිද්ධිනී,
අභිජාතා මහන්තාසි දෙවකායෙ පමොදසි,
දෙවතෙ පුච්ඡිතාචික්ඛ කිස්ස කම්මස්සිදං ඵලන්ති.
286. කෙන තෙ තාදිසො වණ්ණො කෙන තෙ ඉධමිජ්ඣති,
උප්පජ්ජන්ති ච තෙ භොගා යෙ කෙචි මනසො පියා
287. පුච්ඡාමි තං දෙවි මහානුභාවෙ,
මනුස්සලොකෙ කිමකාසි පුඤ්ඤං
කෙනාසි එවං ජලිතානුභාවා,
වණ්ණො ච තෙ සබ්බදිසා පභාසතීති.
288. සා දෙවතා අත්තමනා මොග්ගල්ලානෙන පුච්ඡිතා,
පඤ්හං පුට්ඨා වියාකාසි යස්ස කම්මස්සිදං ඵලං.
289. අහං මනුස්සෙසු මසුස්සභූතා
පුරිමාය ජාතියා මනුස්සලොකෙ
දුස්සීලකුලෙ සුණිසා අහොසිං
අස්සද්ධෙසු කදරියෙසු අහං.
290. සද්ධා සීලෙන සම්පන්නා සංවිභාගරතා සදා,
පිණ්ඩාය චරමානස්ස අපූවං තෙ අදාසහං.
291. තදාහං සස්සුයාචික්ඛිං සමණො ආගතො ඉධ,
තස්ස අදාසහං පූවං පසන්නා සෙහි පාණිහි.
292. ඉති සා සස්සු පරිභාසි අවිනීතා තුවං වධූ,
න මං සම්පුච්ඡිතුං ඉච්ඡි සමණස්ස දදාමහං.
293. තතො මෙ සස්සු කුපිතා පහාසි මුසලෙන මං,
කූටඞ්ගච්ඡි අවධි මං නාසක්ඛිං ජීවිතුං චිරං.
294. සා අහං කායස්ස භෙදා විප්පමුත්තා තතො චුතා,
දෙවානං තාවතිංසානං උපපන්නා සහව්යතං.
295. තෙන මෙ තාදිසො වණ්ණො තෙන මෙ ඉධමිජ්ඣති,
උප්පජ්ජන්ති ච මෙ භොගා යෙ කෙචි මනසො පියා.
296. අක්ඛාමි තෙ භික්ඛු මහානුභාව
මනුස්සභූතා යමහං අකාසිං
තෙනම්හි එවං ජලිතානුභාවා
වණ්ණො ච මෙ සබ්බදිසා පභාසතීති.
උළාර විමානං.
3. 2.
297. ඔභාසයිත්වා පඨවිං සදෙවකං
අතිරොචසි චන්දිමසූරියා විය
සිරියා ච වණ්ණෙන යසෙන තෙජසා
බ්රහ්මා ව දෙවෙ තිදසෙ සඉන්දකෙ.
298. පුච්ඡාමි තං උප්පලමාලධාරිණී
ආවෙළිනී කඤ්චනසන්නිභත්තවෙ
අලඞ්කතෙ උත්තමවත්ථධාරිණී
කා ත්වං සුභෙ දෙවතෙ වන්දසෙ මමං.
299. කිං ත්වං පුරෙ කම්මමකාසි අත්තනා
මනුස්සභූතා පුරිමාය ජාතියා
දානං සුචිණ්ණං අථ සීලසඤ්ඤමං
කෙනූපපන්නා සුගතිං යසස්සිනී.
දෙවතෙ පුච්ඡිතාචික්ඛ
කිස්ස කම්මස්සිදං ඵලන්ති.
300. ඉදානි භන්තෙ ඉමමෙව ගාමං
පිණ්ඩාය අම්හාක ඝරං උපාගමි
තතො තෙ උච්ඡුස්ස අදාසි ඛණ්ඩිකං
පසන්නචිත්තා අතුලාය පීතියා.
301. සස්සු ච පච්ඡා අනුයුඤ්ජතෙ මමං
කහන්නු උච්ඡුං වධුකෙ අවාකිරී
නච්ඡඩ්ඪිතං න ච පන ඛාදිතං මයා
සන්තස්ස භික්ඛුස්ස සයං අදාසහං.