417. සුදෙසිතො චක්ඛුමතා බුද්ධෙනාදිච්චබන්ධුනා,
සබ්බසංයොජනාතීතො සබ්බවට්ටවිනාසනො.

418. නිය්යානිකො උත්තරණො තණ්හාමූලවිසොසනො,
විසමූලං ආඝාතනං ඡෙත්වා පාපෙති නිබ්බුතිං.

419. අඤ්ඤණමූලභෙදාය කම්මයන්තවිඝාටනො,
විඤ්ඤාණානං පරිග්ගහෙ ඤාණවජීරනිපාතිනො.

420. වෙදනානං විඤ්ඤපනො උපාදානප්පමොචනො,
භවං අඞ්ගාරකාසුං ව ඤාණෙන අනුපස්සකො

421. මහාරසො සුගම්භීරො ජරාමච්චුනිවාරණො,
අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො දුක්ඛූපසමනො සිවො.

422. කම්මං කම්මන්ති ඤත්වාන විපාකං ච විපාකතො,
පටිච්චුප්පන්නධම්මානං යථා වා ලොකදස්සනො
මහාඛෙමඞ්ගමො සන්තො පරියොසානභද්දකො’ති.

423. ජාතිමදෙන මත්තොහං භොගඉස්සරියෙන ච,
සණ්ඨානවණ්ණරූපෙන මදමත්තො අචාරිහං.

424. නාත්තනො සමකං කඤ්චි අතිරෙකං ච මඤ්ඤිසං,
අතිමානහතො බාලො පත්ථද්ධො උස්සිතද්ධජො.

425. මාතරං පිතරඤ්චාපි අඤ්ඤෙපි ගරුසම්මතෙ,
න කඤ්චි අභිවාදෙසිං මානත්ථද්ධො අනාදරො.

426. දිස්වා විනායකං අග්ගං සාරථීනං වරුත්තමං,
නපන්තමිව ආදිච්චං භික්ඛුසඞ්ඝපුරක්ඛතං.

427. මානං මදං ච ඡඩ්ඩෙත්වා විප්පසන්නෙන චෙතසා,
සිරසා අභිවාදෙසිං සබ්බසත්තානමුත්තමං.

428. අතිමානො ච ඔමානො පහීනා සුසමූහතා,
අස්මිමානො සමුච්ඡින්නො සබ්බෙ මානවිධා හතා’ති.

429. යදා නවො පබ්බජිතො ජාතියා සත්තවස්සිකො,
ඉද්ධියා අභිභොත්වාන පන්නගින්දං මහිද්ධිකං.

430. උපජ්ඣායස්ස උදකං අනොතත්තා මහාසරා,
ආහරාමි තතො දිස්වා මං සත්ථා එතදබ්රවී.

431. සාරිපුත්ත ඉමං පස්ස ආගච්ඡන්තං කුමාරකං,
උදකුම්භකමාදාය අජ්ඣත්තං සුසමාහිතං.