තත්ථ කතමො දෙසනාහාරො: “අස්සාදාදීනවතා” ති ගාථා, අයං දෙසනාහාරො. කිං දෙසයති: අස්සාදං ආදීනවං නිස්සරණං ඵලං උපායං ආණත්තිං.

“ධම්මං වො භික්ඛවෙ දෙසිස්සාමි ආදිකල්යාණං මජ්ඣෙ කල්යාණං පරියොසානකල්යාණං සාත්ථං සබ්යඤ්ජනං කෙවල පරිපුණ්ණං පරිසුද්ධං බ්රහ්මචරියං පකාසිස්සාමී”ති.

තත්ථ කතමො අස්සාදො:

අයං අස්සාදො,

තත්ථ කතමො ආදීනවො:

අයං ආදීනවො,

තත්ථ කතමං නිස්සරණං:

ඉදං නිස්සරණං,

තත්ථ කතමො අස්සාදො:

අයං අස්සාදො,

තත්ථ කතමො ආදීනවො:

අයං ආදීනවො:

තත්ථ කතමං නිස්සරණං:

ඉදං නිස්සරණං,

තත්ථ කතමං ඵලං:

ඉදං ඵලං,

තත්ථ කතමො උපායො:

අයං උපායො,

තත්ථ කතමා ආණත්ති:

“සුඤ්ඤතො ලොකං අවෙක්ඛස්සු මොඝරාජා”ති ආණත්ති. “සදා සතො”ති උපායො.

“අත්තානුදිට්ඨිං උහච්ච එවං මච්චුතරො සියා”ති ඉදං ඵලං.