පස්සාමි නං මනසා චක්ඛුනා වාති: යථා චක්ඛුමා පුරිසො ආලොකෙ රූපගතානි පස්සෙය්ය, දක්ඛෙය්ය ඔලොකෙය්ය නිජ්ඣායෙය්ය උපපරික්ඛෙය්ය එවමෙවාහං බුද්ධං භගවන්තං මනසා පස්සාමි, දක්ඛාමි ඔලොකෙමි නිජ්ඣායාමි උපපරික්ඛාමීති ‘පස්සාමි නං මනසා චක්ඛුනා වා’.

රත්තිං දිවං බ්රාහ්මණ අප්පමත්තොති-රත්තිං ච දිවා ච බුද්ධානුස්සතිං මනසා භාවෙන්තො, අප්පමත්තොති ‘රත්තිං දිවං බ්රාහ්මණ අප්පමත්තො’.

නමස්සමානො විවසෙමි රත්තින්ති-‘නමස්සමානො’ති කායෙන වා නමස්සමානො, වාචාය වා නමස්සමානො, චිත්තෙන වා නමස්සමානො, අන්වත්ථපටිපත්තියා වා නමස්සමානො, ධම්මානුධම්මපටිපත්තියා වා නමස්සමානො, සක්කාරයමානො,. ගරුකාරයමානො. මානයමානො පූජයමානො රත්තිං දිවං විවසෙමි, අතිනාමෙමි අතික්කමාමීති ‘නමස්සමානො විවසෙමි රත්තිං’.

තෙනෙව මඤ්ඤාමි අවිප්පවාසන්ති: තාය බුද්ධානුස්සතියා භාවෙන්තො. අවිප්පවාසොති තං මඤ්ඤාමි අවිප්පවුත්ථොති ‘තං මඤ්ඤාමි ජානාමි එවං ජානාමි එවං ආජානාමි, එවං විජානාමි, එවං පටිවිජානාමි, එවං පටිවිජ්ඣාමීති ‘තෙනෙව මඤ්ඤාමි අවිප්පවාසං.’

සද්ධා ච පීතී ච මනො සතීචාති-‘සද්ධා’ති “යා ච භගවන්තං ආරබ්භ සද්ධා සද්දහනා ඔකප්පනා අභිප්පසාදො සද්ධා සද්ධින්ද්රියං සද්ධාබලං -පෙ- පීතීති: “යා භගවන්තං ආරබ්භ පීති පාමොජ්ජං ආමොදනා පමොදනා හාසො පහාසො විත්ති තුට්ඨි ඔදග්යං අත්තමනතා චිත්තස්ස”. මනොති “යං ච භගවන්තං ආරබ්භ චිත්තං මනො මානසං හදයං පණ්ඩරං මනො මනායතනං මනින්ද්රියං විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණක්ඛන්ධො තජ්ජාමනොවිඤ්ඤාණධාතු”. සතීති: “යා භගවන්තං ආරබ්භ සති අනුස්සති -පෙ- සම්මාසතීති” සද්ධා ච පීතී ච මනො සතීච’.