13. උදය සුත්තනිද්දෙසො
13. 1.
ඣායිං විරජමාසීනං (ඉච්චායස්මා උදයො)
කතකිච්චං අනාසවං,
පාරගුං සබ්බධම්මානං,
අත්ථි පඤ්හෙන ආගමං
අඤ්ඤාවිමොක්ඛං පබ්රූහි
අවිජ්ජායපභෙදනං.
කතකිච්චං අනාසවං,
පාරගුං සබ්බධම්මානං,
අත්ථි පඤ්හෙන ආගමං
අඤ්ඤාවිමොක්ඛං පබ්රූහි
අවිජ්ජායපභෙදනං.
ඣායිං විරජමාසීනන්ති: ඣායීති ඣායී භගවා, පඨමෙනපි ඣානෙන ඣායී, දුතියෙනපි ඣානෙන ඣායී, තතියෙනපි ඣානෙන ඣායී, චතුත්ථෙනපි ඣානෙන ඣායී, සවිතක්ක සවිචාරෙනපි ඣානෙන ඣායී, අවිතක්ක විචාරමත්තෙනපි ඣානෙන ඣායී, අවිතක්කඅවිචාරෙනපි ඣානෙන ඣායී, සප්පීතිකෙනපි ඣානෙන ඣායී, නිප්පීතිකෙනපි ඣානෙන ඣායී, සාතසහගතෙනපි ඣානෙන ඣායී, උපෙක්ඛාසහගතෙනපි ඣානෙන ඣායී, සුඤ්ඤතෙනපි ඣානෙන ඣායී, අනිමිත්තෙනපි ඣානෙන ඣායී, අප්පණිහිතෙනපි ඣානෙන ඣායී, ලොකියෙනපි ඣානෙන ඣායී, ලොකුත්තරෙනපි ඣානෙන ඣායී. ඣානරතො එකත්තමනුයුත්තො සදත්ථගරුකොති ඣායී. විරජන්ති: රාගො රජො, දොසො රජො, මොහො රජො, කොධො රජො, උපනාහො රජො -පෙ- සබ්බාකුසලාභිසංඛාරා රජා. තෙ රජා බුද්ධස්ස භගවතො පහීනා උච්ඡින්නමූලා තාලාවත්ථුකතා අනභාවකතා ආයතිං අනුප්පාදධම්මා. තස්මා බුද්ධො අරජො විරජො නිරජො රජාපගතො රජවිප්පහීනො රජවිප්පමුත්තො සබ්බරජවීතිවත්තො.
1. “රාගො රජො න ච පන රෙණු වුච්චති
රාගස්සෙතං අධිවචනං රජොති,
එතං රජං විප්පජහිත්ව චක්ඛුමා
තස්මා ජිනො විගතරජොති වුච්චති.
රාගස්සෙතං අධිවචනං රජොති,
එතං රජං විප්පජහිත්ව චක්ඛුමා
තස්මා ජිනො විගතරජොති වුච්චති.
2. දොසො රජො න ච පන රෙණු වුච්චති
දොසස්සෙතං අධිවචනං රජොති,
එතං රජං විප්පජහිත්ව චක්ඛුමා
තස්මා ජිනො විගතරජොති වුච්චති.
දොසස්සෙතං අධිවචනං රජොති,
එතං රජං විප්පජහිත්ව චක්ඛුමා
තස්මා ජිනො විගතරජොති වුච්චති.
3. මොහො රජො න ච පන රෙණු වුච්චති
මොහස්සෙතං අධිවචනං රජොති,
එතං රජං විප්පජහිත්ව චක්ඛුමා
තස්මා ජිනො විගතරජොති වුච්චතී”ති.
මොහස්සෙතං අධිවචනං රජොති,
එතං රජං විප්පජහිත්ව චක්ඛුමා
තස්මා ජිනො විගතරජොති වුච්චතී”ති.
විරජං.
ආසීනන්ති: නිසින්නො භගවා පාසාණකෙ චෙතියෙති ආසීනො.
4. “නගස්ස පස්සෙ ආසීනං මුනිං දුක්ඛස්ස පාරගුං,
සාවකා පයිරුපාසන්ති තෙවිජ්ජා මච්චුහායිනො”ති.
සාවකා පයිරුපාසන්ති තෙවිජ්ජා මච්චුහායිනො”ති.
එවම්පි භගවා ආසීනො, අථවා භගවා සබ්බොස්සුක්කපටිප්පස්සද්ධත්තා ආසීනො, වුත්ථවාසො සො වුත්ථවාසො චිණ්ණචරණො -පෙ- ජාතිමරණසංසාරො-නත්ථි තස්ස පුනබ්භවො”ති. එවම්පි භගවා ආසීනොති ඣායිං විරජමාසීනං ඉච්චායස්මා උදයො -පෙ-
කතකිච්චං අනාසවන්ති: බුද්ධස්ස භගවතො කිච්චාකිච්චං කරණීයාකරණීයං පහීනං උච්ඡින්නමූලං තාලාවත්ථුකතං අනභාවකතං ආයතිං අනුප්පාදධම්මං, තස්මා බුද්ධො කතකිච්චො.
5. “යස්ස ච විසතා නත්ථි ඡින්නසොතස්ස භික්ඛුනො.
කිච්චාකිච්චපහීනස්ස පරිළාහො න විජ්ජතී”ති
කිච්චාකිච්චපහීනස්ස පරිළාහො න විජ්ජතී”ති
කතකිච්චං අනාසවන්ති: ‘ආසවා’ති චත්තාරො ආසවා: කාමාසවො භවාසවො දිට්ඨාසවො අවිජ්ජාසවො. තෙ ආසවා බුද්ධස්ස භගවතො පහීනා උච්ඡින්නමූලා තාලාවත්ථුකතා අනභාවකතා ආයතිං අනුප්පාදධම්මා තස්මා බුද්ධො අනාසවොති ‘කතකිච්චං අනාසවං.’
පාරගුං සබ්බධම්මානන්ති: භගවා අභිඤ්ඤාපාරගූ, පරිඤ්ඤාපාරගූ පහානපාරගූ, භාවනාපාරගූ, සච්ඡිකිරියාපාරගූ, සමාපත්තිපාරගූ, අභිඤ්ඤාපාරගූ, සබ්බධම්මානං, පරිඤ්ඤාපාරගූ, සබ්බදුක්ඛානං, පහානපාරගූ සබ්බකිලෙසානං, භාවනාපාරගූ චතුන්නං මග්ගානං, සච්ඡිකිරියාපාරගූ නිරොධස්ස,