11. 4.
යං පුබ්බෙ තං විසොසෙහි
පච්ඡා තෙ මාහු කිඤ්චනං
මජ්ඣෙ චෙ නො ගහෙස්සසි
උපසන්තො චරිස්සසි-.
යං පුබ්බෙ තං විසොසෙහීති: අතීතෙ සඞ්ඛාරෙ ආරබ්භ යෙ කිලෙසා උප්පජ්ජෙය්යුං, තෙ කිලෙසෙ සොසෙහි විසොසෙහි සුක්ඛාපෙහි විසුක්ඛාපෙහි අබීජං කරොහි පජහ විනොදෙහි බ්යන්තීකරොහි අනභාවං ගමෙහීති එවම්පි ‘යං පුබ්බෙ තං විසොසෙහි.’ අථවා යෙ අතීතා කම්මාභිසඞ්ඛරා අවිපක්කවිපාකා තෙ කම්මාභිසංඛාරෙ සොසෙහි විසොසෙහි සුක්ඛාපෙහි විසුක්ඛාපෙහි අබීජං කරොහි පජහ විනොදෙහි බ්යන්තීකරොහි අනභාවං ගමෙහීති එවම්පි ‘යං පුබ්බෙ තං විසොසෙහි.’
පච්ඡා තෙ මාහු කිඤ්චනන්ති: ‘පච්ඡා’ වුච්චති අනාගතං, අනාගතෙ සංඛාරෙ ආරබ්භ යානි උප්පජ්ජෙය්යුං රාගකිඤ්චනං දොසකිඤ්චනං මොහකිඤ්චනං මානකිඤ්චනං දිට්ඨිකිඤ්චනං කිලෙසකිඤ්චනං දුච්චරිතකිඤ්චනං ඉමානි කිඤ්චනානි තුය්හං මා අහු මාකාසි මා ජනෙසි මා සංජනෙසි මා නිබ්බත්තෙසි මාභිනිබ්බත්තෙසි පජහ විනොදෙහි බ්යන්තීකරොහි අනභාවං ගමෙහීති ‘පච්ඡා තෙ මාහු කිඤ්චනං’.
මජ්ඣෙ චෙ නො ගහෙස්සසීති: මජ්ඣෙ වුච්චති පච්චුප්පන්නං රූපං වෙදනා සඤ්ඤා සංඛාරා විඤ්ඤාණං, පච්චුප්පන්නෙ සඞ්ඛාරෙ තණ්හාවසෙන දිට්ඨිවසෙන න ගහෙස්සසි න ගණ්හිස්සසි, න පරාමසිස්සසි, න නන්දිස්සසි, නාභිනන්දිස්සසි, න අජ්ඣොසිස්සසි, අභිනන්දනං අභිවදනං අජ්ඣොසානං ගාහං පරාමාසං අභිනිවෙසං පජහිස්සසි, විනොදෙස්සසි, බ්යන්තීකරිස්සසි, අනභාවං ගමෙස්සසීති ‘මජ්ඣෙව චෙ නො ගහෙස්සසි.
උපසන්තො චරිස්සතීති: රාගස්ස සන්තත්තා සමිතත්තා උපසමිතත්තා, දොසස්ස -පෙ- සබ්බාකුසලාභිසඞ්ඛාරානං සන්තත්තා සමිතත්තා උපසමිතත්තා වූපසමිතත්තා විජ්ඣාතත්තා නිබ්බුතත්තා විගතත්තා පටිප්පස්සද්ධත්තා සන්තො උපසන්තො වූපසන්තො නිබ්බුතො පටිප්පස්සද්ධො චරිස්සසි විහරිස්සසි ඉරීයිස්සසි වත්තිස්සසි පාලෙස්සසි යපෙස්සසි යාපෙස්සසීති ‘උපසන්තො චරිස්සසි’.
තෙනාහ භගවා:
“යං පුබ්බෙ තං විසොසෙසි
පච්ඡා තෙ මාහු කිඤ්චනං,
මජ්ඣෙ චෙ නො ගහෙස්සසි
උපසන්තො චරිස්සසී”ති.