881. න මෙ රුච්චි මිගාලොප යස්ස තෙ තාදිසා ගති,
අතුච්චං තාත පතසි අභූමිං තාත සෙවසි.

882. චතුක්කණ්ණංව කෙදාරං යදා තෙ පඨවී සියා,
තාතො තාත නිවත්තස්සු මාස්සු එත්තො පරං ගමි.

883. සන්ති අඤ්ඤෙපි සකුණා පත්තයානා විහඞ්ගමා,
අක්ඛිත්තා වාතවෙගෙන නට්ඨා තෙ සස්සතීසමා.

884. අකත්වා අපරණ්ණස්ස පිතු වුද්ධස්ස සාසනං,
කාළෙ වාතෙ අතික්කම්ම වෙරම්බානං වසං ගතො.

885. තස්ස පුත්තා ච දාරා ච යෙ චඤ්ඤෙ අනුජීවිනො,
සබ්බෙ ව්යසනමාපාදුං අනොවාදකරෙ දිජෙ.

886. එවම්පි ඉධ වුද්ධානං යො වාක්යං නාවබුජ්ඣති,
අතිසීමං චරො දිත්තො ගිජ්ඣොවාතීතසාසනො.
සබ්බෙ සංඛ්ය නපප්පොන්ති අකත්වා බුද්ධසාසනන්ති.

887. කා නු කාළෙන වණ්ණෙන න චාසි පියදස්සනා,
කා වා ත්වං කස්ස වා ධීතා කථං ජානෙමු තං මයං.

888. මහාරාජස්සභං ධීතා විරූපක්ඛස්ස චණ්ඩියා,
අහං කාළී අලක්ඛිකා කාළකණ්ණීති මං විදූ
ඔකාසං යාචිතො දෙහි වසෙමු තව සන්තිකෙ

889. කිං සීලෙ කිං සමාචාරෙ පුරිසෙ නිවිසසෙ තුවං,
පුට්ඨා මෙ කාළි අක්ඛාහි යථා ජානෙමු තං මයං.

890. මක්ඛී පළාසී සාරම්භී ඉස්සුකී මච්ඡරී සඨො,
සො මය්හං පුරිසො කන්තො ලද්ධං යස්ස විනස්සති.

891. කොධනො උපනාහී ච පිසුනො ච විභෙදකො.
කණ්ටකවාචො ඵරුසො සො මෙ කන්තතරො තතො.

892. අජ්ජසුවෙති පුරිසො සදත්ථං නාවබුජ්ඣති,
ඔවජ්ජමානො කුප්පති සෙය්යසො අතිමඤ්ඤති.

893. දවප්පලුද්ධො පුරිසො සබ්බමිතෙතහි ධංසති,
සො මය්හං පුරිසො කන්තො තස්මිං හොමි අනාමයා.

894. අපෙහි එත්තො ත්වං කාළි නෙතං අම්හෙසු විජ්ජති,
අඤ්ඤං ජනපදං ගච්ඡ නිගමෙ රාජධානියො.

895. අහම්පි ඛො තං ජානාමි නෙතං තුම්හෙසු විජ්ජති,
සන්ති ලොකෙ අලක්ඛිකා සඞ්ඝරන්ති බහුං ධනං
අහං දෙවො ච මෙ භාතා උභො නං විධමාමසෙ.

896. කානු දිබ්බෙන වණ්ණෙන පථබ්යා සුප්පතිට්ඨිතා,
කා වා ත්වං කස්ස වා ඨිතා කථං ජානෙමු තං මයං.