787. ධුත්තොම්භි සම්ම සුමුඛ ජූතෙ අක්ඛපරාජිතො,
හරෙහි අම්බපක්කානි විරියන්තෙ භක්ඛයාමසෙ.

788. අලිකං වත මං සම්ම අභූතෙන පසංසසි,
කො තෙ සුතො වා දිට්ඨො වා සුමුඛො නාම මක්කටො.

789. අජ්ජාපි මෙ ත්වං මනසි යං මං ත්වං අහිතුණ්ඩික,
ධඤ්ඤාපණං පවිසිත්වා මත්තො ඡාතං හනාසි මං.

790. තාහං සරං දුක්ඛසෙය්යං අපි රජ්ජම්පි කාරයෙ,
නෙවාහං යාචිතො දජ්ජං තථා හි භයතජ්ජිතො.

791. යඤ්ච ජඤ්ඤා කුලෙජාතං ගබ්භෙ තිත්තං අමච්ඡරිං,
තෙන සඛිඤ්ච මිත්තඤ්ච ධීරො සන්ධාතුමරහතී’ති.

792. මධුවණ්ණං මධුරසං මධුගන්ධං විසං අහූ,
ගුම්බියො ඝාසමෙසානො අරඤ්ඤෙ ඔදහී විසං.

793. මධු ඉති මඤ්ඤමානා යෙ තං විසමසායිසුං,
තෙසං තං කටුකං ආසි මරණං තෙනුපාගමුං.

794. යෙ ච ඛො පටිසඞ්ඛාය විසං තං පරිවජ්ජයුං,
තෙ ආතුරෙසු සුඛිතා ඩය්හමානෙසු නිබ්බුතා.

795. එවමෙව මනුස්සෙසු විසං කාමා සමොහිතා,
ආමිසං බන්ධනං චෙතං මච්චුවසො ගුහාසයො.

796. එවමෙව ඉමෙ කාමෙ ආතුරා පරිචාරකෙ,
යෙ සදා පරිවජ්ජෙන්ති සඞ්ගං ලොකෙ උපච්චගුන්ති.

797. ය්වායං සාළියඡාපොති කණ්හසප්පං අගාහයි,
තෙන සප්පෙනයං දට්ඨො හතො පාපානුසාසකො.

798. අහනන්තමහන්තාරං යො නරො හන්තුමිච්ඡිති,
එවං සො නිහතො සෙති යථායං පුරිසො හතො.

799. අහනන්තමඝාතෙන්තං යො නරො හන්තුමිච්ඡති,
එවං සො නිහතො සෙති යථායං පුරිසො හතො.

800. යථා පංසුමුට්ඨිං පුරිසො පටිවාතං පටික්ඛිපෙ,
තමෙව සො රජො හන්ති තථායං පුරිසො හතො.

801. යො අප්පදුට්ඨස්ස නරස්ස දුස්සති
සුද්ධස්ස පොසස්ස අනඞ්ගණස්ස,
තමෙව බාලං පච්චෙති පාපං
සුඛුමො රජො පටිවාතංව ඛිත්තොති.

802. අමිත්තහත්ථත්ථගතා තචසාරසමප්පිතා,
පසන්නමුඛවණ්ණත්ථ කස්මා තුම්හෙ න සොචථ.

803. න සොචනාය පරිදෙවනාය
අත්ථො ච ලබ්භා අපි අප්පකොපි,
සොචන්තමෙනං දුඛිතං විදිත්වා
පච්චත්ථිකා අත්තමනා භවන්ති.

804. යතො ච ඛො පණ්ඩිතො ආපදාසු
න වෙධති අත්ථවිනිච්ඡයඤ්ඤු,
පච්චත්ථිකාස්ස දුඛිතා භවන්ති
දිස්වා මුඛං අවිකාරං පුරාණං.

805. ජප්පෙන මන්තෙන සුභාසිතෙන
අනුප්පදානෙන පවෙණියා වා
යථා යථා යත්ථ ලභෙථ අත්ථං
තථා තථා තත්ථ පරක්කමෙය්ය.

806. යතො ච ජානෙය්ය අලබ්භනෙය්යො
මයාව අඤ්ඤෙන වා එස අත්ථො,
අසොචමානො අධිවාසයෙය්ය
කම්මං දළ්හං කින්ති කාරොමිදානීති.