37. වුත්තං හෙතං භගවතා වුත්තමරහතා’ති මෙ සුතං.

1. ද්වීහි භික්ඛවෙ ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු දිට්ඨෙව ධම්මෙ සුඛසොමනස්සබහුලො විහරති. යොනි චස්ස ආරද්ධා හොති ආසවානං ඛයාය. කතමෙහි ද්වීහි? සංවෙජනීයෙසු ඨානෙසු සංවෙජනෙන, සංවිග්ගස්ස ච යොනිසො පධානෙන. ඉමෙහි ඛො භික්ඛවෙ ද්වීහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු දිට්ඨෙව ධම්මෙ සුඛසොමනස්සබහුලො විහරති. යොනි චස්ස ආරද්ධා හොති. ආසවානං ඛයායාති.

එතමත්ථං භගවා අවොච. තත්ථෙතං ඉති වුච්චති:

අයම්පි අත්ථො වුත්තො භගවතා. ඉති මෙ සුතන්ති.

38. වුත්තං හෙතං භගවතා. වුත්තමරහතා’ති මෙ සුතං.

1. තථාගතං භික්ඛවෙ අරහන්තං සම්මාසම්බුද්ධං ද්වෙ විතක්කා බහුලං සමුදාචරන්ති: ඛෙමො ච විතක්කො පවිවෙකො ච. අබ්යාපජ්ඣාරාමො භික්ඛවෙ තථාගතො අබ්යාපජ්ඣරතො. තමෙනං භික්ඛවෙ තථාගතං අබ්යාපජ්ඣාරාමං අබ්යාපජ්ඣරතං එසොව විතක්කො බහුලං සමුදාචරති: ‘ඉමායාහං ඉරියාය න කිඤ්චි ව්යාබාධෙමි තසං වා ථාවරං වා’ති. පවිවෙකාරාමො භික්ඛවෙ තථාගතො පවිවෙකරතො. තමෙනං භික්ඛවෙ තථාගතං පවිවෙකාරාමං පවිවෙකරතං එසෙව විතක්කො බහුලං සමුදාචරති: යං අකුසලං තං පහීනන්ති.

2. තස්මාතිහ භික්ඛවෙ තුම්හෙ’පි අබ්යාපජ්ඣාරාමා විහරථ අබ්යාපජ්ඣරතා. තෙසං වො භික්ඛවෙ තුම්හාකං අබ්යාපජ්ඣාරාමානං විහරතං අබ්යාපජ්ඣරතානං එසෙව විතක්කො බහුලං සමුදාචරිස්සති: ‘ඉමාය මයං ඉරියාය න කිඤ්චි ව්යාබාධෙම තසං වා ථාවරං වා’ති. “පවිවෙකාරාමො භික්ඛවෙ විහරථ පවිවෙකරතා. තෙසං වො භික්ඛවෙ තුම්හාකං පවිවෙකාරාමානං විහරතං පවිවෙකරතානං එසෙව විතක්කො බහුලං සමුදාචරිස්සති: ‘කිං අකුසලං කිං අප්පහීනං කිං පජහාමා’ති.

එතමත්ථං භගවා අවොච. තත්ථෙතං ඉති වුච්චති:

අයම්පි අත්ථො වුත්තො භගවතා. ඉති මෙ සුතන්ති.