1207. අත්ථදස්සිස්ස මුනිනො ලොකජෙට්ඨස්ස තාදිනො,
ඉට්ඨකාහි චිනිත්වාන චඞ්කමං කාරයිං අහං.

1208. උච්චතො පඤ්චරතනං චඞ්කමං සාධු මාපිතං,
ආයාමතො හත්ථසතං භාවනීයං මනොරමං.

1209. පටිග්ගහෙසි භගවා අත්ථදස්සී නරුත්තමො,
හත්ථෙන පුලිනං ගය්හ ඉමා ගාථා අභාසථ:

1210. “ඉමිනා පුලිනදානෙන චඞ්කමං සුකතෙන ච,
සත්තරතනසම්පන්නං පුලිනං අනුභොස්සති.

1211. තීණි කප්පානි දෙවෙසු දෙවරජ්ජං කරිස්සති,
අනුභොස්සති සම්පත්තිං අච්ඡරාහි පුරක්ඛතො.

1212. මනුස්සලොකං ආගන්ත්වා රාජා රට්ඨෙ භවිස්සති,
තික්ඛත්තුං චක්කවත්තී ච මහියා සො භවිස්සති.”

1213. අට්ඨාරසෙ කප්පසතෙ යං කම්මමකරිං තදා.
දුග්ගතිං නාභිජානාමි චඞ්කමස්ස ඉදං ඵලං.

1214. පටිසම්භිදා -පෙ- කතං බුද්ධස්ස සාසනං.

1215. පදුමුත්තරො ලොකවිදූ ආහුතීනං පටිග්ගහො,
ජනතං උද්ධරිත්වාන නිබ්බායති මහායසො.

1216. නිබ්බායන්තෙ ච සම්බුද්ධෙ දසසහස්සී පකම්පථ,
ජනකායො මහා ආසි දෙවා සන්නිපතුං තදා.

1217. වන්දනං පූජයිත්වාන තගරමල්ලිකාහි ච,
හට්ඨො හට්ඨෙන චිත්තෙන ආලෙපෙසිං නරුත්තමං.

1218. මම සඞ්කප්පමඤ්ඤාය සත්ථා ලොකෙ අනුත්තරො,
නිපන්නකොව සම්බුද්ධො ඉමා ගාථා අභාසථ:

1219. “යො මෙ පච්ඡිමකෙ කාලෙ ගන්ධමාල්යෙන ඡාදයී,
තමහං කිත්තයිස්සාමි සුණාථ මම භාසතො.

1220. ඉතො චුතො අයං පොසො තුසිතකායං ගමිස්සති,
තත්ථ රජ්ජං කරිත්වාන නිම්මානං සො ගමිස්සති.

1221. එතෙනෙව උපායෙන දත්වා මල්යං වරුත්තමං,
සකකම්මාභිරද්ධො සො සම්පත්තිං අනුභොස්සති.

1222. පුනාපි තුසිතෙ කායෙ නිබ්බත්තිස්සතයං නරො,
තම්හා කායා චවිත්වාන මනුස්සත්තං ගමිස්සති.

1223. සක්යපුත්තො මහානාගො අග්ගො ලොකෙ සදෙවකෙ,
බොධයිත්වා බහූ සත්තෙ නිබ්බායිස්සති චක්ඛුමා.