1862. හිමවන්තස්ස අවිදූරෙ ගොතමො නාම පබ්බතො,
නානාරුක්ඛෙහි සඤ්ඡන්නො මහාභූතගණාලයො.

1863. වෙමජ්ඣම්භි ච තස්සාසි අස්සමො අභිනිම්මිතො,
පුරක්ඛතො සසිස්සෙහි වසාමි අස්සමෙ අහං.

1864. “ආයන්තු මෙ සිස්සගණා පදුමං ආහරන්තු මෙ,
බුද්ධපූජං කරිස්සාම දිපදින්දස්ස තාදිනො”

1865. එවන්ති තෙ පටිස්සුත්වා පදුමං ආහරිංසු මෙ,
තත්ථ නිමිත්තං කත්වා’හං බුද්ධස්ස අභිරොපයිං.

1866. සිස්සෙ තදා සමානෙත්වා සාධුකං අනුසාසහං,
මා ඛො තුම්හෙ පමජ්ජිත්ථ අප්පමාදො සුඛාවහො.

1867. එවං සමනුසාසිත්වා තෙ සිස්සෙ වචනක්ඛමෙ,
අප්පමාදගුණෙ යුත්තො තදා කාලකතො අහං.

1868. එකනවුතෙ ඉතො කප්පෙ යං පුප්ඵමභිරොපයිං,
දුග්ගතිං නාභිජානාමි බුද්ධපූජායිදං ඵලං.

1869. එකපඤ්ඤාසකප්පම්භි රාජා ආසිං ජලුත්තමො,
සත්තරතනසම්පන්නො චක්කවත්තී මහබ්බලො.

සෙරෙය්යකො පුප්ඵථූපී පායසො’දකි ථොමකො,
ආසනී ඵලසඤ්ඤී ච ගන්ධපදුමපුප්ඵියො,
පඤ්චුත්තරසතා ගාථා භණිතා අත්ථදස්සිහි.

1870. පදුමුත්තරො නාම ජිනො ලොකජෙට්ඨො නරාසභො,
මහතො ජනකායස්ස දෙසෙති අමතං පදං.

1871. තස්සාහං වචනං සුත්වා වාචාසභිමුදීරයිං,
අඤ්ජලිං පග්ගහෙවොන එකග්ගො ආසහං තදා.

1872. යථා සමුද්දො උදධීනමග්ගො,
නෙරූ නගානං පවරො සිලුච්චයො,
තථෙව යෙ චිත්තවසෙන වත්තරෙ,
න බුද්ධඤාණස්ස කලං උපෙන්ති තෙ.

1873. ධම්මෙ විධිං ඨපෙත්වාන බුද්ධො කාරුණිකො ඉසි,
භික්ඛුසංඝෙ නිසීදිත්වා ඉමා ගාථා අභාසථ:

1874. “යො සො ඤාණං පකිත්තෙසි බුද්ධම්හි ලොකනායකො,
කප්පානං සතසහස්සං දුග්ගතිං න ගමිස්සති.

1875. කිලෙසෙ ඣාපයිත්වාන එකග්ගො සුසමාහිතො,
සොභිතො නාම නාමෙන හෙස්සති සත්ථුසාවකො”