“අඤ්ඤතරො ඵාසුවිහාරො” තරුණසමථය හෝ තරුණ විදර්‍ශනාව හෝ. “පරිබාහිරා භවිස්සාම” නිබඳවූ රෑතැන්, දිවාතැන් නැති බැවින් භාවනාවෙහි එක්වන්යෙදීම සම්පාදනය කරන්නට නොහැක්කහු බාහිර වන්නෙමු. “සබ්බෙහෙව එකජ්ඣං සන්නිපතිතබ්බං” මෙයින් ඡන්‍දයදීම ප්‍රතික්‍ෂෙප කරයි. භින්න වූ සඞ්ඝයා සමගි කරන කාලයෙහි, තිණවත්‍ථාරක සමථයෙහි, මේ පවාරණ සඞ්ග්‍රහයෙහි යන මේ තුන්තන්හි ඡන්‍දයදීම නොවටියි. මේ පවාරණ සඞ්ග්‍රහය නම්, හළ කමටහන් ඇතියන්ටද, ථාමගත ශමථ විදර්‍ශනා ඇතියන්ටද, සොතාපන්නාදීන්ටද නොදිය යුතුය. තරුණ ශමථ විදර්‍ශනාලාභීහු වනාහි සියල්ලෝ හෝ වෙත්වා, අඩක් හෝ වේවා, එක් පුද්ගලයෙක් හෝ වේවා, එකක්හුගේද වසයෙන් දියයුතුය. පවාරණ සඞ්ග්‍රහය දුන් කල්හි වසතුළ පරිහාරයම වේ. ආගන්තුක භික්‍ෂූහු ඔවුන්ගේ සේනාසනය ගන්නට නොලබත්. ඔවුන්ද සුන්වස් ඇතියවුන් නොවිය යුතුය. පවරාද අතර චාරිකාවෙහි හැසිරෙන්නට ලබයි දක්වනු පිණිස “තෙහි චෙ භික්‍ඛවෙ” යනාදිය වදාළ සේක. සෙස්ස සියලු තන්හි ප්‍රකටමය.

චම්මක්‍ඛන්‍ධකයෙහි - “ඉස්සරියාධිපච්චං” ඊශ්වරභාවයෙන් හා අධිපතිභාවයෙන්ද යුක්තවූවාහු. “රජ්ජං” රජබව. රජු විසින් කටයුතු කෘත්‍යය හෝය. “සොණො නාම කොළිවිසො” මෙහි ‘සොණ’ යනු ඔහුගේ නමය. ‘කොළිවිසො’ යනු ගෝත්‍රයයි. “පාදතලෙසු ලොමානි” රතු වූ පාදතලයන්හි සියුම් වූ අඳුන්වන්වූ කර්‍මයෙන් විසිතුරුකළ ලොම් හටගත්තාහු වෙත්. හෙතෙමේ වනාහි පෙර අසූදහසක් පුරුෂයන්ට ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරුෂවී ඔවුන් සමග පසේබුදුවරයකු වසනතැන පන්සලක් කොට තමන්ගේ සශ්‍රික වූ එළුලොමින් කළ පොරෝණය පසේ බුදුන් පාතබන තැන පාපිස්නක් කොට තැබුයේය. තෙමසක් මුළුල්ලෙහි සියල්ලෝම පසේ බුදුන්ට උපස්ථාන කළහ. මේ ඔහුගේද, ඒ අසූදහසක් ගම්වැසි පුරුෂයන්ගේද පූර්‍වයොගයයි.

“අසීති ගාමිකසහස්සානි” ඒ ගම්වල වසන කුලපුත්‍රයන් අසූදහසක් “කෙනචිදෙව කරණීයෙන” කිසියම් කටයුත්තකින් මෙන් මොහුට ඔහු දැකීම හැර කිසිකටයුත්තක් නැත්තේය. රජතෙමේ වනාහි ඒ අසූදහසක් කුලපුත්‍රයන් රැස්කරවන්නේ, මෙසේ සැකනොකරන්නේ ‘සොණ තෙමේ එන්නේය’යි රැස්කරවූයේය. “දිට්ඨධම්මිකෙ අත්‍ථෙ” සීසෑම් වෙළඳාම් ආදීහු ධර්‍මයෙන් කටයුත්තාහ. මවුපියෝ දැහැමින් පෝෂණය කටයුත්තාහ යන මේ ආදිනයින් ලොවට හිතවූ අර්‍ත්‍ථයෙහි අනුශාසනා කොට “සො නො භගවා” අපගේ ඒ භාග්‍යවත් තෙමේ පරලොව අර්‍ත්‍ථයෙහි තොපට අනුශාසනා කරන්නේය, යන අර්‍ත්‍ථයි.

“භගවන්තං පටිවෙදෙමි” භාග්‍යවත්හට දන්වාලමි. “පාටිකාය නිම්මුජ්ජිත්‍වා” හිණයට අඩසඳපහණෙහි ගැලී. [missing trans]

[missing trans]