නෙත්තිප්පකරණ-අට්ඨකථා
ගන්ථාරම්භකථා
මහාකාරුණිකං නාථං, ඤෙය්යසාගරපාරගුං;
වන්දෙ නිපුණගම්භීර-විචිත්රනයදෙසනං.
විජ්ජාචරණසම්පන්නා, යෙන නිය්යන්ති ලොකතො;
වන්දෙ තමුත්තමං ධම්මං, සම්මාසම්බුද්ධපූජිතං.
සීලාදිගුණසම්පන්නො, ඨිතො මග්ගඵලෙසු යො;
වන්දෙ අරියසඞ්ඝං තං, පුඤ්ඤක්ඛෙත්තං අනුත්තරං.
වන්දනාජනිතං පුඤ්ඤං, ඉති යං රතනත්තයෙ;
හතන්තරායො සබ්බත්ථ, හුත්වාහං තස්ස තෙජසා.
ඨිතිං ආකඞ්ඛමානෙන, චිරං සද්ධම්මනෙත්තියා;
ධම්මරක්ඛිතනාමෙන, ථෙරෙන අභියාචිතො.
පදුමුත්තරනාථස්ස, පාදමූලෙ පවත්තිතං;
පස්සතා අභිනීහාරං, සම්පත්තං යස්ස මත්ථකං.
සංඛිත්තං විභජන්තානං, එසො අග්ගොති තාදිනා;
ඨපිතො එතදග්ගස්මිං, යො මහාසාවකුත්තමො.
ඡළභිඤ්ඤො වසිප්පත්තො, පභින්නපටිසම්භිදො;
මහාකච්චායනො ථෙරො, සම්බුද්ධෙන පසංසිතො.
තෙන යා භාසිතා නෙත්ති, සත්ථාරා අනුමොදිතා;
සාසනස්ස සදායත්තා, නවඞ්ගස්සත්ථවණ්ණනා.
තස්සා ගම්භීරඤාණෙහි, ඔගාහෙතබ්බභාවතො;
කිඤ්චාපි දුක්කරා කාතුං, අත්ථසංවණ්ණනා මයා.
සහ සංවණ්ණනං යස්මා, ධරතෙ සත්ථුසාසනං;
පුබ්බාචරියසීහානං, තිට්ඨතෙව විනිච්ඡයො.
තස්මා තමුපනිස්සාය, ඔගාහෙත්වාන පඤ්චපි;
නිකායෙ පෙටකෙනාපි, සංසන්දිත්වා යථාබලං.
සුවිසුද්ධමසංකිණ්ණං, නිපුණත්ථවිනිච්ඡයං;
මහාවිහාරවාසීනං, සමයං අවිලොමයං.
පමාදලෙඛං වජ්ජෙත්වා, පාළිං සම්මා නියොජයං;
උපදෙසං විභාවෙන්තො, කරිස්සාමත්ථවණ්ණනං.
ඉති අත්ථං අසඞ්කිණ්ණං, නෙත්තිප්පකරණස්ස මෙ;
විභජන්තස්ස සක්කච්චං, නිසාමයථ සාධවොති.
තත්ථ කෙනට්ඨෙන නෙත්ති? සද්ධම්මනයනට්ඨෙන නෙත්ති. යථා හි තණ්හා සත්තෙ කාමාදිභවං නයතීති “භවනෙත්තී”ති වුච්චති, එවමයම්පි වෙනෙය්යසත්තෙ අරියධම්මං නයතීති සද්ධම්මනයනට්ඨෙන “නෙත්තී”ති වුච්චති. අථ වා නයන්ති තායාති නෙත්ති. නෙත්තිප්පකරණෙන හි කරණභූතෙන ධම්මකථිකා වෙනෙය්යසත්තෙ දස්සනමග්ගං නයන්ති සම්පාපෙන්තීති, නීයන්ති වා එත්ථ එතස්මිං පකරණෙ අධිට්ඨානභූතෙ පතිට්ඨාපෙත්වා වෙනෙය්යා නිබ්බානං සම්පාපියන්තීති නෙත්ති. න හි නෙත්තිඋපදෙසසන්නිස්සයෙන විනා අවිපරීතසුත්තත්ථාවබොධො සම්භවති. තථා හි වුත්තං – “තස්මා නිබ්බායිතුකාමෙනා”තිආදි. සබ්බාපි හි සුත්තස්ස අත්ථසංවණ්ණනා නෙත්තිඋපදෙසායත්තා, නෙත්ති ච සුත්තප්පභවා, සුත්තං සම්මාසම්බුද්ධප්පභවන්ති.
සා පනායං නෙත්ති පකරණපරිච්ඡෙදතො තිප්පභෙදා හාරනයපට්ඨානානං වසෙන. පඨමඤ්හි හාරවිචාරො, තතො නයවිචාරො, පච්ඡා පට්ඨානවිචාරොති. පාළිවවත්ථානතො පන සඞ්ගහවාරවිභාගවාරවසෙන දුවිධා. සබ්බාපි හි නෙත්ති සඞ්ගහවාරො විභාගවාරොති වාරද්වයමෙව හොති.
තත්ථ සඞ්ගහවාරො ආදිතො පඤ්චහි ගාථාහි පරිච්ඡින්නො. සබ්බො හි පකරණත්ථො “යං ලොකො පූජයතෙ”තිආදීහි පඤ්චහි ගාථාහි අපරිග්ගහිතො නාම නත්ථි. නනු චෙත්ථ පට්ඨානං අසඞ්ගහිතන්ති? නයිදමෙවං දට්ඨබ්බං, මූලපදග්ගහණෙන පට්ඨානස්ස සඞ්ගහිතත්තා. තථා හි වක්ඛති – “අට්ඨාරස මූලපදා කුහිං දට්ඨබ්බා සාසනපට්ඨානෙ”ති. මූලපදපට්ඨානානි හි අත්ථනයසඞ්ඛාරත්තිකා විය අඤ්ඤමඤ්ඤං සඞ්ගහිතානි.
විභාගවාරො පන උද්දෙසනිද්දෙසපටිනිද්දෙසවසෙන තිවිධො. තෙසු “තත්ථ කතමෙ සොළස හාරා”ති ආරභිත්වා යාව “භවන්ති අට්ඨාරස පදානී”ති අයං උද්දෙසවාරො. “අස්සාදාදීනවතා”ති ආරභිත්වා යාව “තෙත්තිංසා එත්තිකා නෙත්තී”ති අයං නිද්දෙසවාරො. පටිනිද්දෙසවාරො පන හාරවිභඞ්ගවාරො හාරසම්පාතවාරො නයසමුට්ඨානවාරො සාසනපට්ඨානවාරොති චතුබ්බිධො. තෙසු “තත්ථ කතමො දෙසනාහාරො”ති ආරභිත්වා යාව “අයං පහානෙන සමාරොපනා”ති අයං හාරවිභඞ්ගවාරො. තත්ථ “කතමො දෙසනාහාරසම්පාතො”ති ආරභිත්වා යාව “අනුපාදිසෙසා ච නිබ්බානධාතූ”ති අයං හාරසම්පාතවාරො. එත්ථාහ – හාරවිභඞ්ගහාරසම්පාතවාරානං කිං නානාකරණන්ති? වුච්චතෙ – යත්ථ අනෙකෙහිපි උදාහරණසුත්තෙහි එකො හාරො නිද්දිසීයති, අයං හාරවිභඞ්ගවාරො. යත්ථ පන එකස්මිං සුත්තෙ අනෙකෙ හාරා සම්පතන්ති, අයං හාරසම්පාතවාරො. වුත්තඤ්හෙතං පෙටකෙ –