තිණං තිණන්ති ලපසීති ඉදං සත්ථා ජෙතවනෙ විහරන්තො කුහකභික්ඛුං ආරබ්භ කථෙසි. පච්චුප්පන්නවත්ථු කථිතමෙව.

අතීතෙ පන බාරාණසියං බ්රහ්මදත්තෙ රජ්ජං කාරෙන්තෙ බොධිසත්තො තස්ස අත්ථධම්මානුසාසකො අමච්චො අහොසි. බාරාණසිරාජා මහතියා සෙනාය කොසලරාජානං අබ්භුග්ගන්ත්වා සාවත්ථිං පත්වා යුද්ධෙන නගරං පවිසිත්වා රාජානං ගණ්හි. කොසලරඤ්ඤො පන පුත්තො ඡත්තො නාම කුමාරො අත්ථි. සො අඤ්ඤාතකවෙසෙන නික්ඛමිත්වා තක්කසිලං ගන්ත්වා තයො වෙදෙ ච අට්ඨාරස සිප්පානි ච උග්ගණ්හිත්වා තක්කසිලතො නික්ඛම්ම සබ්බසමයසිප්පානි සික්ඛන්තො එකං පච්චන්තගාමං පාපුණි. තං නිස්සාය පඤ්චසතතාපසා අරඤ්ඤෙ පණ්ණසාලාසු වසන්ති. කුමාරො තෙ උපසඞ්කමිත්වා “ඉමෙසම්පි සන්තිකෙ කිඤ්චි සික්ඛිස්සාමී”ති පබ්බජිත්වා යං තෙ ජානන්ති, තං සබ්බං උග්ගණ්හි. සො අපරභාගෙ ගණසත්ථා ජාතො.

අථෙකදිවසං ඉසිගණං ආමන්තෙත්වා “මාරිසා, කස්මා මජ්ඣිමදෙසං න ගච්ඡථා”ති පුච්ඡි. “මාරිස, මජ්ඣිමදෙසෙ මනුස්සා නාම පණ්ඩිතා, තෙ පඤ්හං පුච්ඡන්ති, අනුමොදනං කාරාපෙන්ති, මඞ්ගලං භණාපෙන්ති, අසක්කොන්තෙ ගරහන්ති, මයං තෙන භයෙන න ගච්ඡාමා”ති. “මා තුම්හෙ භායථ, අහමෙතං සබ්බං කරිස්සාමී”ති. “තෙන හි ගච්ඡාමා”ති සබ්බෙ අත්තනො අත්තනො ඛාරිවිවිධමාදාය අනුපුබ්බෙන බාරාණසිං පත්තා. බාරාණසිරාජාපි කොසලරජ්ජං අත්තනො හත්ථගතං කත්වා තත්ථ රාජයුත්තෙ ඨපෙත්වා සයං තත්ථ විජ්ජමානං ධනං ගහෙත්වා බාරාණසිං ගන්ත්වා උය්යානෙ ලොහචාටියො පූරාපෙත්වා නිදහිත්වා තස්මිං සමයෙ බාරාණසියමෙව වසති. අථ තෙ ඉසයො රාජුය්යානෙ රත්තිං වසිත්වා පුනදිවසෙ නගරං භික්ඛාය පවිසිත්වා රාජද්වාරං අගමංසු. රාජා තෙසං ඉරියාපථෙස්සු පසීදිත්වා පක්කොසාපෙත්වා මහාතලෙ නිසීදාපෙත්වා යාගුඛජ්ජකං දත්වා යාව භත්තකාලා තං තං පඤ්හං පුච්ඡි. ඡත්තො රඤ්ඤො චිත්තං ආරාධෙන්තො සබ්බපඤ්හෙ විස්සජ්ජෙත්වා භත්තකිච්චාවසානෙ විචිත්රං අනුමොදනං අකාසි. රාජා සුට්ඨුතරං පසන්නො පටිඤ්ඤං ගහෙත්වා සබ්බෙපි තෙ උය්යානෙ වාසාපෙසි.

ඡත්තො නිධිඋද්ධරණමන්තං ජානාති. සො තත්ථ වසන්තො “කහං නු ඛො ඉමිනා මම පිතු සන්තකං ධනං නිදහිත”න්ති මන්තං පරිවත්තෙත්වා ඔලොකෙන්තො උය්යානෙ නිදහිතභාවං ඤත්වා “ඉදං ධනං ගහෙත්වා මම රජ්ජං ගණ්හිස්සාමී”ති චින්තෙත්වා තාපසෙ ආමන්තෙත්වා “මාරිසා, අහං කොසලරඤ්ඤො පුත්තො, බාරාණසිරඤ්ඤා අම්හාකං රජ්ජෙ ගහිතෙ අඤ්ඤාතකවෙසෙන නික්ඛමිත්වා එත්තකං කාලං අත්තනො ජීවිතං අනුරක්ඛිං, ඉදානි කුලසන්තකං ධනං ලද්ධං, අහං එතං ආදාය ගන්ත්වා අත්තනො රජ්ජං ගණ්හිස්සාමි, තුම්හෙ කිං කරිස්සථා”ති ආහ. “මයම්පි තයාව සද්ධිං ගමිස්සාමා”ති . සො “සාධූ”ති මහන්තෙ මහන්තෙ චම්මපසිබ්බකෙ කාරෙත්වා රත්තිභාගෙ භූමිං ඛණිත්වා ධනචාටියො උද්ධරිත්වා පසිබ්බකෙසු ධනං පක්ඛිපිත්වා චාටියො තිණස්ස පූරාපෙත්වා පඤ්ච ච ඉසිසතානි අඤ්ඤෙ ච මනුස්සෙ ධනං ගාහාපෙත්වා පලායිත්වා සාවත්ථිං ගන්ත්වා සබ්බෙ රාජයුත්තෙ ගාහාපෙත්වා රජ්ජං ගහෙත්වා පාකාරඅට්ටාලකාදිපටිසඞ්ඛරණං කාරාපෙත්වා පුන සපත්තරඤ්ඤා යුද්ධෙන අග්ගහෙතබ්බං කත්වා නගරං අජ්ඣාවසති. බාරාණසිරඤ්ඤොපි “තාපසා උය්යානතො ධනං ගහෙත්වා පලාතා”ති ආරොචයිංසු. සො උය්යානං ගන්ත්වා චාටියො විවරාපෙත්වා තිණමෙව පස්සි, තස්ස ධනං නිස්සාය මහන්තො සොකො උප්පජ්ජි. සො නගරං ගන්ත්වා “තිණං තිණ”න්ති විප්පලපන්තො චරති, නාස්ස කොචි සොකං නිබ්බාපෙතුං සක්කොති.