අථ නෙ පණ්ඩිතො පුත්තධීතරො ච ඤාතයො ච උපසඞ්කමිත්වා තුණ්හීභූතෙ දිස්වා “තාතා, මා චින්තයිත්ථ, සබ්බෙ සඞ්ඛාරා අනිච්චා, යසො නාම විපත්තිපරියොසානො, අපිච තුම්හාකං රාජවසතිං නාම යසපටිලාභකාරණං කථෙස්සාමි, තං එකග්ගචිත්තා සුණාථා”ති බුද්ධලීලාය රාජවසතිං නාම පට්ඨපෙසි. තමත්ථං පකාසෙන්තො සත්ථා ආහ –

තත්ථ සුහදජ්ජනෙති සුහදයජනෙ. එථය්යොති එථ, අය්යො. පියසමුදාචාරෙන පුත්තෙ ආලපති. රාජවසතින්ති මයා වුච්චමානං රාජපාරිචරියං සුණාථ. යථාති යෙන කාරණෙන රාජකුලං පත්තො උපසඞ්කමන්තො රඤ්ඤො සන්තිකෙ චරන්තො පොසො යසං නිගච්ඡති ලභති, තං කාරණං සුණාථාති අත්ථො.

තත්ථ අඤ්ඤාතොති අපාකටගුණො අවිදිතකම්මාවදානො. නාසූරොති න අසූරො භීරුකජාතිකො. යදාස්ස සීලන්ති යදා අස්ස සෙවකස්ස රාජා සීලඤ්ච පඤ්ඤඤ්ච සොචෙය්යඤ්ච අධිගච්ඡති, ආචාරසම්පත්තිඤ්ච ඤාණබලඤ්ච සුචිභාවඤ්ච ජානාති. අථ විස්සසතෙ ත්යම්හීති අථ රාජා තම්හි විස්සසතෙ විස්සාසං කරොති, අත්තනො ගුය්හඤ්චස්ස න රක්ඛති න ගූහති.

තත්ථ තුලා යථාති යථා එසා වුත්තප්පකාරා තුලා න ඔනමති න උන්නමති, එවමෙව රාජසෙවකො කිස්මිඤ්චිදෙව කම්මෙ රඤ්ඤා “ඉදං නාම කරොහී”ති අජ්ඣිට්ඨො ආණත්තො ඡන්දාදිඅගතිවසෙන න විකම්පෙය්ය, සබ්බකිච්චෙසු පග්ගහිතතුලා විය සමො භවෙය්ය. ස රාජවසතින්ති සො එවරූපො සෙවකො රාජකුලෙ වාසං වසෙය්ය, රාජානං පරිචරෙය්ය, එවං පරිචරන්තො පන යසං ලභෙය්යාති අත්ථො. සබ්බානි අභිසම්භොන්තොති සබ්බානි රාජකිච්චානි කරොන්තො.

තත්ථ න විකම්පෙය්යාති අවිකම්පමානො තානි කිච්චානි කරෙය්ය. යො චස්සාති යො ච රඤ්ඤො ගමනමග්ගො සුකතො අස්ස සුප්පටියාදිතො සුමණ්ඩිතො, “ඉමිනා මග්ගෙන ගච්ඡා”ති වුත්තොපි තෙන න ගච්ඡෙය්ය.

තත්ථ න රඤ්ඤොති රඤ්ඤො කාමභොගෙන සමං කාමභොගං න භුඤ්ජෙය්ය. තාදිසස්ස හි රාජා කුජ්ඣති. සබ්බත්ථාති සබ්බෙසු රූපාදීසු කාමගුණෙසු රඤ්ඤො පච්ඡතොව ගච්ඡෙය්ය, හීනතරමෙව සෙවෙය්යාති අත්ථො. අඤ්ඤං කරෙය්යාති රඤ්ඤො ආකප්පතො සරකුත්තිතො ච අඤ්ඤමෙව ආකප්පං කරෙය්ය.

තත්ථ භාවන්ති විස්සාසවසෙන අධිප්පායං. අචපලොති අමණ්ඩනසීලො. නිපකොති පරිපක්කඤාණො. සංවුතින්ද්රියොති පිහිතඡළින්ද්රියො රඤ්ඤො වා අඞ්ගපච්චඞ්ගානි ඔරොධෙ වාස්ස න ඔලොකෙය්ය. මනොපණිධිසම්පන්නොති අචපලෙන සුට්ඨු ඨපිතෙන චිත්තෙන සමන්නාගතො.