සො රඤ්ඤො කථං සුත්වා “මහාරාජ, කිං නාම එතං වදෙථ, එකො අස්සො අස්සසහස්සං ලක්ඛං හොති, එකො මණි මණිසහස්සං ලක්ඛං හොති. න හි සබ්බෙ අස්සා එකසදිසා, ඉමස්ස තාව ජවං පස්සථා”ති වත්වා අස්සං අභිරුහිත්වා පාකාරමත්ථකෙන පෙසෙසි. සත්තයොජනිකං නගරං අස්සෙහි ගීවාය ගීවං පහරන්තෙහි පරික්ඛිත්තං විය අහොසි. අථානුක්කමෙන අස්සොපි න පඤ්ඤායි, යක්ඛොපි න පඤ්ඤායි, උදරෙ බද්ධරත්තපටොව පඤ්ඤායි. සො අස්සතො ඔරුය්හ “දිට්ඨො, මහාරාජ, අස්සස්ස වෙගො”ති වත්වා “ආම, දිට්ඨො”ති වුත්තෙ “ඉදානි පුන පස්ස, මහාරාජා”ති වත්වා අස්සං අන්තොනගරෙ උය්යානෙ පොක්ඛරණියා උදකපිට්ඨෙ පෙසෙසි, ඛුරග්ගානි අතෙමෙන්තොව පක්ඛන්දි. අථ නං පදුමපත්තෙසු විචරාපෙත්වා පාණිං පහරිත්වා හත්ථං පසාරෙසි, අස්සො ආගන්ත්වා පාණිතලෙ පතිට්ඨාසි. තතො “වට්ටතෙ එවරූපං අස්සරතනං නරින්දා”ති වත්වා “වට්ටතී”ති වුත්තෙ “මහාරාජ, අස්සරතනං තාව තිට්ඨතු, මණිරතනස්ස මහානුභාවං පස්සා”ති වත්වා තස්සානුභාවං පකාසෙන්තො ආහ –

තත්ථ ඉත්ථීනන්ති එතස්මිඤ්හි මණිරතනෙ අලඞ්කතපටියත්තා අනෙකා ඉත්ථිවිග්ගහා පුරිසවිග්ගහා නානප්පකාරා මිගපක්ඛිසඞ්ඝා සෙනඞ්ගාදීනි ච පඤ්ඤායන්ති, තානි දස්සෙන්තො එවමාහ. නිම්මිතන්ති ඉදං එවරූපං අච්ඡෙරකං මණිම්හි නිම්මිතං පස්ස.

“අපරම්පි පස්සාහී”ති වත්වා ගාථා ආහ –

තත්ථ බලග්ගානීති බලානෙව. වියූළ්හානීති බ්යූහවසෙන ඨිතානි.

තත්ථ පුරන්ති නගරං. උද්ධාපසම්පන්නන්ති පාකාරවත්ථුනා සම්පන්නං. බහුපාකාරතොරණන්ති උච්චපාකාරතොරණනගරද්වාරෙන සම්පන්නං. සිඞ්ඝාටකෙති වීථිචතුක්කානි. සුභූමියොති නගරූපචාරෙ විචිත්තා රමණීයභූමියො. එසිකාති නගරද්වාරෙසු උට්ඨාපිතෙ එසිකත්ථම්භෙ. පලිඛන්ති පලිඝං, අයමෙව වා පාඨො. අග්ගළානීති නගරද්වාරකවාටානි. ද්වාරෙ චාති ගොපුරානි ච.

තත්ථ තොරණමග්ගෙසූති එතස්මිං නගරෙ තොරණග්ගෙසු. කුණාලකාති කාළකොකිලා. චිත්රාති චිත්රපත්තකොකිලා.

තත්ථ සුපාකාරන්ති කඤ්චනපාකාරපරික්ඛිත්තං. පණ්ණසාලායොති නානාභණ්ඩපුණ්ණෙ ආපණෙ. නිවෙසනෙ නිවෙසෙ චාති ගෙහානි චෙව ගෙහවත්ථූනි ච. සන්ධිබ්යූහෙති ඝරසන්ධියො ච අනිබ්බිද්ධරච්ඡා ච. පථද්ධියොති නිබ්බිද්ධවීථියො.