රජ්ජයාචනකණ්ඩං
තතො රාජා විප්පටිසාරී හුත්වා ලක්ඛණපාඨකෙ බ්රාහ්මණෙ පක්කොසාපෙත්වා “තුම්හෙ කුමාරස්ස ජාතකාලෙ ‘ධඤ්ඤපුඤ්ඤලක්ඛණසම්පන්නො අයං කුමාරො, නාස්ස කොචි අන්තරායො පඤ්ඤායතී’ති මෙ කථයිත්ථ, ඉදානි පන සො පීඨසප්පී මූගබධිරො ජාතො, කථා වො න සමෙතී”ති ආහ. බ්රාහ්මණා වදිංසු “මහාරාජ, ආචරියෙහි අදිට්ඨකං නාම නත්ථි, අපිච ඛො පන, දෙව, ‘රාජකුලෙහි පත්ථෙත්වා ලද්ධපුත්තකො කාළකණ්ණී’ති වුත්තෙ ‘තුම්හාකං දොමනස්සං සියා’ති න කථයිම්හා”ති. අථ නෙ රාජා එවමාහ “ඉදානි පන කිං කාතුං වට්ටතී”ති? “මහාරාජ, ඉමස්මිං කුමාරෙ ඉමස්මිං ගෙහෙ වසන්තෙ තයො අන්තරායා පඤ්ඤායිස්සන්ති – ජීවිතස්ස වා අන්තරායො, සෙතච්ඡත්තස්ස වා අන්තරායො, අග්ගමහෙසියා වා අන්තරායො”ති. “තස්මා, දෙව, පපඤ්චං අකත්වා අවමඞ්ගලරථෙ අවමඞ්ගලඅස්සෙ යොජෙත්වා තත්ථ නං නිපජ්ජාපෙත්වා පච්ඡිමද්වාරෙන නීහරිත්වා ආමකසුසානෙ චතුබ්භිත්තිකං ආවාටං ඛණිත්වා නිඛණිතුං වට්ටතී”ති. රාජා අන්තරායභයෙන භීතො තෙසං වචනං “සාධූ”ති සම්පටිච්ඡි.
තදා චන්දාදෙවී තං පවත්තිං සුත්වා තුරිතතුරිතාව එකිකා රාජානං උපසඞ්කමිත්වා වන්දිත්වා “දෙව, තුම්හෙහි මය්හං වරො දින්නො, මයා ච ගහිතකො කත්වා ඨපිතො, ඉදානි තං මෙ දෙථා”ති යාචි. “ගණ්හාහි, දෙවී”ති. “දෙව, පුත්තස්ස මෙ රජ්ජං දෙථා”ති. “න සක්කා, දෙවී”ති. “කිංකාරණා, දෙවා”ති. “පුත්තො, තෙ දෙවි, කාළකණ්ණී”ති. “තෙන හි, දෙව, යාවජීවං අදදන්තාපි සත්ත වස්සානි දෙථා”ති. “න සක්කා, දෙවී”ති. “තෙන හි, දෙව, ඡ වස්සානි දෙථා”ති. “න සක්කා, දෙවී”ති. “තෙන හි, දෙව, පඤ්ච වස්සානි දෙථා”ති. “න සක්කා, දෙවී”ති. “තෙන හි, දෙව, චත්තාරි වස්සානි දෙථා”ති. “න සක්කා, දෙවී”ති. “තෙන හි, දෙව, තීණි වස්සානි දෙථා”ති. “න සක්කා, දෙවී”ති. “තෙන හි, දෙව, ද්වෙ වස්සානි දෙථා”ති. “න සක්කා, දෙවී”ති. “තෙන හි, දෙව, එකවස්සං රජ්ජං දෙථා”ති. “න සක්කා, දෙවී”ති. “තෙන හි, දෙව, සත්ත මාසානි රජ්ජං දෙථා”ති. “න සක්කා, දෙවී”ති. “තෙන හි, දෙව, ඡ මාසානි රජ්ජං දෙථා”ති. “න සක්කා, දෙවී”ති. “තෙන හි, දෙව, පඤ්ච මාසානි රජ්ජං දෙථා”ති. “න සක්කා, දෙවී”ති. “තෙන හි, දෙව, චත්තාරි මාසානි රජ්ජං දෙථා”ති. “න සක්කා, දෙවී”ති. “තෙන හි, දෙව, තීණි මාසානි රජ්ජං දෙථා”ති. “න සක්කා, දෙවී”ති. “තෙන හි, දෙව, ද්වෙ මාසානි රජ්ජං දෙථා”ති. “න සක්කා, දෙවී”ති. “තෙන හි, දෙව, එකමාසං රජ්ජං දෙථා”ති. “න සක්කා, දෙවී”ති. “තෙන හි, දෙව, අඩ්ඪමාසං රජ්ජං දෙථා”ති. “න සක්කා, දෙවී”ති. “තෙන හි, දෙව, සත්ත දිවසානි රජ්ජං දෙථා”ති. රාජා “සාධු, දෙවි, ගණ්හාහී”ති ආහ. සා තස්මිං ඛණෙ පුත්තං අලඞ්කාරාපෙත්වා “තෙමියකුමාරස්ස ඉදං රජ්ජ”න්ති නගරෙ භෙරිං චරාපෙත්වා සකලනගරං අලඞ්කාරාපෙත්වා පුත්තං හත්ථික්ඛන්ධං ආරොපෙත්වා සෙතච්ඡත්තං තස්ස මත්ථකෙ කාරාපෙත්වා නගරං පදක්ඛිණං කත්වා පුන ආගන්ත්වා අන්තොනගරං පවෙසෙත්වා තං සිරිසයනෙ නිපජ්ජාපෙත්වා පියපුත්තං සබ්බරත්තිං යාචි “තාත තෙමියකුමාර, තං නිස්සාය සොළස වස්සානි නිද්දං අලභිත්වා රොදමානාය මෙ අක්ඛීනි උපක්කානි, සොකෙන මෙ හදයං භිජ්ජමානං විය අහොසි, අහං තව අපීඨසප්පිආදිභාවං ජානාමි, මා මං අනාථං කරී”ති. සා ඉමිනා උපායෙනෙව පුනදිවසෙපි පුනදිවසෙපීති පඤ්ච දිවසානි යාචි.