චුතිං යො වෙදීති ඉමං ධම්මදෙසනං සත්ථා ජෙතවනෙ විහරන්තො වඞ්ගීසත්ථෙරං ආරබ්භ කථෙසි.

රාජගහෙ කිරෙකො බ්රාහ්මණො වඞ්ගීසො නාම මතමනුස්සානං සීසං ආකොටෙත්වා “ඉදං නිරයෙ නිබ්බත්තස්ස සීසං, ඉදං තිරච්ඡානයොනියං, ඉදං පෙත්තිවිසයෙ, ඉදං මනුස්සලොකෙ, ඉදං දෙවලොකෙ නිබ්බත්තස්ස සීස”න්ති ජානාති. බ්රාහ්මණා “සක්කා ඉමං නිස්සාය ලොකං ඛාදිතු”න්ති චින්තෙත්වා තං ද්වෙ රත්තවත්ථානි පරිදහාපෙත්වා ආදාය ජනපදං චරන්තා මනුස්සෙ වදන්ති “එසො වඞ්ගීසො නාම බ්රාහ්මණො මතමනුස්සානං සීසං ආකොටෙත්වා නිබ්බත්තට්ඨානං ජානාති, අත්තනො ඤාතකානං නිබ්බත්තට්ඨානං පුච්ඡථා”ති. මනුස්සා යථාබලං දසපි කහාපණෙ වීසතිපි සතම්පි දත්වා ඤාතකානං නිබ්බත්තට්ඨානං පුච්ඡන්ති. තෙ අනුපුබ්බෙන සාවත්ථිං පත්වා ජෙතවනස්ස අවිදූරෙ නිවාසං ගණ්හිංසු. තෙ භුත්තපාතරාසා මහාජනං ගන්ධමාලාදිහත්ථං ධම්මස්සවනාය ගච්ඡන්තං දිස්වා “කහං ගච්ඡථා”ති පුච්ඡිත්වා “විහාරං ධම්මස්සවනායා”ති වුත්තෙ “තත්ථ ගන්ත්වා කිං කරිස්සථ, අම්හාකං වඞ්ගීසබ්රාහ්මණෙන සදිසො නාම නත්ථි, මතමනුස්සානං සීසං ආකොටෙත්වා නිබ්බත්තට්ඨානං ජානාති, ඤාතකානං නිබ්බත්තට්ඨානං පුච්ඡථා”ති ආහංසු. තෙ “වඞ්ගීසො කිං ජානාති, අම්හාකං සත්ථාරා සදිසො නාම නත්ථී”ති වත්වා ඉතරෙහිපි “වඞ්ගීසසදිසො නත්ථී”ති වුත්තෙ කථං වඩ්ඪෙත්වා “එථ, දානි වො වඞ්ගීසස්ස වා අම්හාකං වා සත්ථු ජානනභාවං ජානිස්සාමා”ති තෙ ආදාය විහාරං අගමංසු. සත්ථා තෙසං ආගමනභාවං ඤත්වා නිරයෙ තිරච්ඡානයොනියං මනුස්සලොකෙ දෙවලොකෙති චතූසු ඨානෙසු නිබ්බත්තානං චත්තාරි සීසානි, ඛීණාසවසීසඤ්චාති පඤ්ච සීසානි ආහරාපෙත්වා පටිපාටියා ඨපෙත්වා ආගතකාලෙ වඞ්ගීසං පුච්ඡි – “ත්වං කිර සීසං ආකොටෙත්වා මතකානං නිබ්බත්තට්ඨානං ජානාසී”ති? “ආම, ජානාමී”ති. “ඉදං කස්ස සීස”න්ති? සො තං ආකොටෙත්වා “නිරයෙ නිබ්බත්තස්සා”ති ආහ. අථස්ස සත්ථා “සාධු සාධූ”ති සාධුකාරං දත්වා ඉතරානිපි තීණි සීසානි පුච්ඡිත්වා තෙන අවිරජ්ඣිත්වා වුත්තවුත්තක්ඛණෙ තථෙව තස්ස සාධුකාරං දත්වා පඤ්චමං සීසං දස්සෙත්වා “ඉදං කස්ස සීස”න්ති පුච්ඡි, සො තම්පි ආකොටෙත්වා නිබ්බත්තට්ඨානං න ජානාති.

අථ නං සත්ථා “කිං, වඞ්ගීස, න ජානාසී”ති වත්වා, “ආම, න ජානාමී”ති වුත්තෙ “අහං ජානාමී”ති ආහ. අථ නං වඞ්ගීසො යාචි “දෙථ මෙ ඉමං මන්ත”න්ති. න සක්කා අපබ්බජිතස්ස දාතුන්ති. සො “ඉමස්මිං මන්තෙ ගහිතෙ සකලජම්බුදීපෙ අහං ජෙට්ඨකො භවිස්සාමී”ති චින්තෙත්වා තෙ බ්රාහ්මණෙ “තුම්හෙ තත්ථෙව කතිපාහං වසථ, අහං පබ්බජිස්සාමී”ති උය්යොජෙත්වා සත්ථු සන්තිකෙ පබ්බජිත්වා ලද්ධූපසම්පදො වඞ්ගීසත්ථෙරො නාම අහොසි. අථස්ස සත්ථා ද්වත්තිංසාකාරකම්මට්ඨානං දත්වා “මන්තස්ස පරිකම්මං සජ්ඣායාහී”ති ආහ. සො තං සජ්ඣායන්තො අන්තරන්තරා බ්රාහ්මණෙහි “ගහිතො තෙ මන්තො”ති පුච්ඡියමානො “ආගමෙථ තාව, ගණ්හාමී”ති වත්වා කතිපාහෙනෙව අරහත්තං පත්වා පුන බ්රාහ්මණෙහි පුට්ඨො “අභබ්බො දානාහං, ආවුසො, ගන්තු”න්ති ආහ. තං සුත්වා භික්ඛූ “අයං, භන්තෙ, අභූතෙන අඤ්ඤං බ්යාකරොතී”ති සත්ථු ආරොචෙසුං. සත්ථා “මා, භික්ඛවෙ, එවං අවචුත්ථ, ඉදානි, භික්ඛවෙ, මම පුත්තො චුතිපටිසන්ධිකුසලො ජාතො”ති වත්වා ඉමා ගාථා අභාසි –

තත්ථ යො වෙදීති යො සත්තානං සබ්බාකාරෙන චුතිඤ්ච පටිසන්ධිඤ්ච පාකටං කත්වා ජානාති, තමහං අලග්ගතාය අසත්තං, පටිපත්තියා සුට්ඨු ගතත්තා සුගතං, චතුන්නං සච්චානං බුද්ධතාය බුද්ධං බ්රාහ්මණං වදාමීති අත්ථො. යස්සාති යස්සෙතෙ දෙවාදයො ගතිං න ජානන්ති, තමහං ආසවානං ඛීණතාය ඛීණාසවං, කිලෙසෙහි ආරකත්තා අරහන්තං බ්රාහ්මණං වදාමීති අත්ථො.

දෙසනාවසානෙ බහූ සොතාපත්තිඵලාදීනි පාපුණිංසූති.

යස්සාති ඉමං ධම්මදෙසනං සත්ථා වෙළුවනෙ විහරන්තො ධම්මදින්නං නාම භික්ඛුනිං ආරබ්භ කථෙසි.

එකදිවසඤ්හි තස්සා ගිහිකාලෙ සාමිකො විසාඛො උපාසකො සත්ථු සන්තිකෙ ධම්මං සුත්වා අනාගාමිඵලං පත්වා චින්තෙසි – “මයා සබ්බං සාපතෙය්යං ධම්මදින්නං පටිච්ඡාපෙතුං වට්ටතී”ති. සො තතො පුබ්බෙ ආගච්ඡන්තො ධම්මදින්නං වාතපානෙන ඔලොකෙන්තිං දිස්වා සිතං කරොති. තං දිවසං පන වාතපානෙන ඨිතං අනොලොකෙන්තොව අගමාසි. සා “කිං නු ඛො ඉද”න්ති චින්තෙත්වා “හොතු, භොජනකාලෙ ජානිස්සාමී”ති භොජනවෙලාය භත්තං උපනාමෙසි. සො අඤ්ඤෙසු දිවසෙසු “එහි, එකතො භුඤ්ජාමා”ති වදති, තං දිවසං පන තුණ්හීභූතොව භුඤ්ජි. සා “කෙනචිදෙව කාරණෙන කුපිතො භවිස්සතී”ති චින්තෙසි. අථ නං විසාඛො සුඛනිසින්නවෙලාය තං පක්කොසිත්වා “ධම්මදින්නෙ ඉමස්මිං ගෙහෙ සබ්බං සාපතෙය්යං පටිච්ඡාහී”ති ආහ. සා “කුද්ධා නාම සාපතෙය්යං න පටිච්ඡාපෙන්ති, කිං නු ඛො එත”න්ති චින්තෙත්වා “තුම්හෙ පන, සාමී”ති ආහ. අහං ඉතො පට්ඨාය න කිඤ්චි විචාරෙමීති. තුම්හෙහි ඡඩ්ඩිතං ඛෙළං කො පටිච්ඡිස්සති, එවං සන්තෙ මම පබ්බජ්ජං අනුජානාථාති. සො “සාධු, භද්දෙ”ති සම්පටිච්ඡිත්වා මහන්තෙන සක්කාරෙන තං භික්ඛුනීඋපස්සයං නෙත්වා පබ්බාජෙසි. සා ලද්ධූපසම්පදා ධම්මදින්නත්ථෙරී නාම අහොසි.