8. 1. 1. 8.
උත්තර සුත්තං
එකං සමයං ආයස්මා උත්තරො මහිසවත්ථුස්මිං විහරති සඞ්ඛෙය්යකෙ පබ්බතෙ ධවජාලිකායං තත්ර ඛො ආයස්මා උත්තරො භික්ඛු ආමන්තෙසි -පෙ-
සාධාවුසො භික්ඛු කාලෙන කාලං අත්තවිපත්තිං පච්චවෙක්ඛිතා හොති, සාධාවුසො භික්ඛු කාලෙන කාලං පරවිපත්තිං පච්චවෙක්ඛිතා හොති, සාධාවුසො භික්ඛු කාලෙන කාලං අත්තසම්පත්තිං පච්චවෙක්ඛිතා හොති, සාධාවුසො භික්ඛු කාලෙන කාලං පරසම්පත්තිං පච්චවෙක්ඛිතා හොතීති.
තෙන ඛො පන සමයෙන වෙස්සවණො මහාරාජා උත්තරාය දිසාය දක්ඛිණං දිසං ගච්ඡති කෙනචි දෙව කරණීයෙන. අස්සොසි ඛො වෙස්සවණො මහාරාජා ආයස්මතො උත්තරස්ස මහිසවත්ථුස්මිං සඞ්ඛෙය්යකෙ පබ්බතෙ ධවජාලිකායං භික්ඛූනං එවං ධම්මං දෙසෙන්තස්ස, ‘සාධාවුසො භික්ඛු කාලෙන කාලං අත්තවිපත්තිං පච්චවෙක්ඛිතා හොති, සාධාවුසො භික්ඛු කාලෙන කාලං පරවිපත්තිං පච්චවෙක්ඛිතා හොති, සාධාවුසො භික්ඛු කාලෙන කාලං අත්තසම්පත්තිං පච්චවෙක්ඛිතා හොති, සාධාවුසො භික්ඛු කාලෙන කාලං පරසම්පත්තිං පච්චවෙක්ඛිතා හොතී’ති.
අථ ඛො වෙස්සවණො මහාරාජා සෙය්යථාපි නාම බලවා පුරිසො සම්මිඤ්ජිතං වා බාහං පසාරෙය්ය පසාරිතං වා බාහං සම්මිඤ්ජෙය්ය, එවමෙව මහිසවත්ථුස්මිං සඞ්ඛෙය්යකෙ පබ්බතෙ ධවජාලිකායං අන්තරහිතො දෙවෙසු තාවතිංසෙසු පාතුරහොසි.
අථ ඛො වෙස්සවණො මහාරාජා යෙන සක්කො දෙවානමින්දො තෙනුපසඞ්කමි උපසඞ්කමිත්වා සක්කං දෙවානමින්දං එතදවොච, ‘යග්ඝෙ මාරිස, ජානෙය්යාසි, එසො ආයස්මා උත්තරො මහිසවත්ථුස්මිං සඞ්ඛෙය්යකෙ පබ්බතෙ ධවජාලිකායං භික්ඛූනං එවං ධම්මං දෙසෙති: ‘සාධාවුසො භික්ඛු කාලෙන කාලං අත්තවිපත්තිං පච්චවෙක්ඛිතා හොති, සාධාවුසො භික්ඛු කාලෙන කාලං පරවිපත්තිං -පෙ- අත්තසම්පත්තිං -පෙ- පරසම්පත්තිං පච්චවෙක්ඛිතා හොති’ති.
අථ ඛො සක්කො දෙවානමින්දො සෙය්යථාපි නාම බලවා පුරිසො සම්මිඤ්ජිතං වා බාහං පසාරෙය්ය, පසාරිතං වා බාහං සම්මිඤ්ජෙය්ය, එවමෙව දෙවෙසු තාවතිංසෙසු අන්තරහිතො මහිසවත්ථුස්මිං සඞ්ඛෙය්යකෙ පබ්බතෙ ධවජාලිකායං ආයස්මතො උත්තරස්ස පමුඛෙ. පාතුරහොසි: අථ ඛො සක්කො දෙවානමින්දො යෙනායස්මා උත්තරො තෙනුපසඞ්කමි, උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං උත්තරං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි. එකමන්තං ඨිතො ඛො සක්කො දෙවානමින්දො ආයස්මන්තං උත්තරං එතදවොච:
සච්චං කිර භන්තෙ, ආයස්මා උත්තරො භික්ඛූනං එවං ධම්මං දෙසෙසි: සාධාවුසො භික්ඛු කාලෙන කාලං අත්තවිපත්තිං පච්චවෙක්ඛිතා හොති. සාධාවුසො භික්ඛු කාලෙන කාලං පරවිපත්තිං -පෙ- අත්තසම්පත්තිං -පෙ- පරසම්පත්තිං පච්චවෙක්ඛිතා හොතී’ති. ?
එවං දෙවානමින්දාති.
කිං පනිදං භන්තෙ, ආයස්මතො උත්තරස්ස සකං පටිභානං, උදාහු තස්ස භගවතො වචනං අරහතො සම්මාසම්බුද්ධස්සාති?
තෙන හි දෙවානමින්ද, උපමං තෙ කරිස්සාමි, උපමායපි ඉධෙකච්චෙ විඤ්ඤූ පුරිසා භාසිතස්ස අත්ථං ආජානන්ති. සෙය්යථාපි දෙවානමින්ද, ගාමස්ස වා නිගමස්ස වා අවිදූරෙ මහාධඤ්ඤරාසි, තතො මහාජනකායො ධඤ්ඤං ආහරෙය්ය කාජෙහිපි පිටකෙහිපි උච්ඡඞ්ගෙහිපි අඤ්ජලීහිපි. යො නු ඛො දෙවානමින්ද තං මහාජනකායං උපසඞ්කමිත්වා එවං පුච්ඡෙය්ය: කුතො ඉමං ධඤ්ඤං ආහරථාති? කථං තං ව්යාකරමානො. නු ඛො දෙවානමින්ද, සො මහාජනකායො සම්මා ව්යාකරමානො ව්යාකරෙය්යාති?